ಜೋಗಣಿ

ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ತಿ ಕವನ ಅಲ್ಲಲ್ಲ ಜೋಗಿಣಿಯ ದುರಂತ ಜೀವನದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಎಳೆ ಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ

ಆತ್ಮೀಯ ರಾಜೇಂದ್ರ ಅವ್ರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕವಿತೆಯು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಮಾಜದ ದೇವದಾಸಿಯರ ಒಡಲಾಳವನ್ನುಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಓದುಗರ ಮುಂದೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದೆ.ಆ ಜನರ ಆಡುಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಕವನಕ್ಕೆ ಕುಂದಣತೊಡಿಸಿದಂತಿದೆ.ಒಬ್ಬ ಸಮರ್ಥ ಕವಿ ಮಾತ್ರ ಈ ರೀತಿ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.ದೇವ್ರ ಮಗಳು ಎಂದು ಅಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿ ಹಿಂದುಳಿದ ,ದುರ್ಬಲ ವರ್ಗದವರನ್ನು,ಶೋಷಣೆ ಮಾಡುವ ಈ ರೀತಿ,ವಿಧಾನ ಶತ‍ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ನಡೆದು ಬಂದಿದೆ.ಇದು ಅವರ ಅರಿವಿಗೆ ಬಾರದ ಹೊರತು ಯಾರೂ ಬದಲಾವಣೆ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೂ ಸತ್ಯ.ತಮ್ಮ ಕವನದ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜಿಕ ಅನಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಎಲ್ಲರ ಮನಮಿಡಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ತಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿಗೆ ನನ್ನ ಒಂದು ಸಲಾಂ ಇರಲಿ.ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಟು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಸೂಕ್ತ ವಕ್ರೋಕ್ತಿಗಳಿಂದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಅಪರಾಧಿಯಂತೆ ಪ್ರಮಾಣಿಕವಾಗಿ,ಅಷ್ಟೇ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಂಪದದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದಿರಿ.ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಶ್ರೀ ರಾಜೇಂದ್ರ ಕುಮಾರ್ ರವರೆ, ಸಮಾಜದ ಷೋಶಣೆ ವಿಚಾರವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಿರಿ. ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ಇದಾದ್ ಮ್ಯಾಕ್ ನಾ ಇದ್ದದ್ದು ಮಿಂಚ್ ಹುಳುದ್ದಂಗ..., ============================== ರಾಜೇಂದ್ರ ಅವ್ರೆ ನಿಮ್ಮ ಬರಹದ ಬಗ್ಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಎಂ ಎಂ ಶೇಖ್ ಮತ್ತು ದಯಾನಂದ ಅವರು ಹೇಳಿರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ನನ್ ಸಹಮತ ಇದೆ... +೧ +೧ ನನಗೀದಿನ ಬಹು ಖುಷಿ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಅದ್ಕೆ ಕಾರಣ- ನಾ ಆಗಾಗ ಕೊಂಡು ಓದುವ ಪತ್ರಿಕೆ-ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಈಗೀಗ ಪುಸ್ತಕ ಓದುವ (ಸಾಹಿತ್ಯ) ಬರೆಯುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆ ಅಂತಲೋ ಇಲ್ಲವೇ ಅದ್ಕೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವೇ ಇಲ್ಲವೆಂತಲೋ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃಷಿ -ನಿಂತ ನೀರಾಗಿದೆ- ಇತ್ಯಾದಿ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೆಲ ಮಹನೀಯರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಓದಿದ್ದೆ, ಆಗ ನನಗೂ ಅನ್ನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು - ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಓದುಗರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿದೆಯ? ಸಾಹಿತ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಆದರೂ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕೊರತೆ ಇದೆಯೇ? ಅಂತ, ಆ ಬಗ್ಗೆ ಅಸ್ಟೆನೂ ಜ್ಞಾನ ಇರದಿದ್ದುದರಿಂದ -ಹಾಗಾಗದಿರಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃಷಿ ಹೆಚಾಗ್ಲಿ. ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕರು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಪದ , ವಿಸ್ಮಯನಗರಿ, ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ರುಶಿಯನ್- ಯುವ ಉತ್ಸಾಹಿಗಳನ್ನ ಬರೆಯುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ ಕಾಲಾನುಕ್ರಮೇಣ ಹಲವು ಉತ್ತಮ ಬರಹಗಾರರು -ಬರಹಗಳು ನಮಗೀಗ ಕಾಣ(ಓದ) ಸಿಗುತ್ತಿವೆ.... ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯನಾದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃಷಿ ನಿಂತ ನೀರಾಗಿಲ್ಲ, ಕೆಲವು ಸಲ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಅಂಶ ಕಡಿಮೆ ಆದರೂ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಬರಹಗಳು ಬರುತ್ತಿವೆ ಅನ್ನಿಸಿತು... ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಉತ್ತೇಜಕರು-ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕರು ಈ ಎಲ್ಲ ಜಾಲತಾಣಗಳಲಿ ಇರುವರು... ಈಗೀಗ ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಉತ್ತಮ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದು , ಅವುಗಳನ್ನು ಓದೋದೇ ಮಜಾ, ಹಾಗೆಯೇ ಬರಹಕ್ಕೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾಮ(,) ಇಟ್ಟು ನಾ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲೇ ಶುರು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವೆ.... ಈಗ ೪‍, ದಿನ ಊರಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಈಗ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಲವು ಬರಹಗಳನ್ನು ಗುಡ್ಡೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೂರುವೆ, ಓದಲು /ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲು... ಈಗ ಜೋಗತಿಯರ ಬಗೆಗಿನ ಬರಹ ಆವರ ಮನದಾಳದ ನೋವು -ನಲಿವು(ಅದೆಲ್ಲಿ)-ಗಳ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಿತು... ಇದಕೆ ಜೋಗಣಿ ಅಂತ ಶೀಷಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ನನಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ನೀವ್ ಬರೆದುದು ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಅದು ( ದೇವದಾಸಿ ಬಗ್ಗೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ)- ನಾ ನಮ್ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದಾಗಿಂದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇ, ಅವರ ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟಗಳ ಅರಿವಿತ್ತು.. ಈಗೀಗ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಗೃತಿ ಕಾರಣ ಆ ಸಮಸ್ಯೆ ಇಲ್ಲ.. ಅವರ ಮ್ಕಳು ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಬಾಳುತ್ತಿರುವರು... ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೆಡುಕಿನ ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುವ ಬರಹ ಬರೆವಿರಿ.. ನಿಮ್ಮ ಬರಹಗಳು ಬರೀ ಸಂಪದ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲದೆ ಇನ್ನಿತರ ಕನ್ನಡ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ( www.kendsampige.com www.vismayanagari.com www.vishvakannada.com) ಪ್ರಕಟ ಆಗಲಿ.ಹಾಗೆಯೇ ಪತ್ರಿಕೆ- ಪಾಕ್ಸ್ಚಿಕ -ವಾರ ಪತ್ರಿಕೆ-ಮಾಸ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಹಾ ಕಳುಹಿಸಿ... ಶುಭವಾಗಲಿ... \|/