ದಾನಿಗಳಾಗಲು ಹಣ ಮುಖ್ಯವೋ ? ಮನಸ್ಸೋ?

ಆತ್ಮೀಯ ರಾಮ್ ಮೋಹನ್ರವರೆ,
ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ನುಡಿಗಳಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ಆತ್ಮೀಯ ಹನುಮಂತ ಪಾಟಿಲರೆ,
ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಎರಡೂ ಮುಖ್ಯವೇ! ಆದರೆ, ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರ ಪಡೆದು ಕೊಂಡಿದೆ. ದಾನಿಯ ಮನಸು, ದಾನ ಪಡೆದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಮನಸು ಮತ್ತು ಕೊಟ್ಟ ದಾನವ ಹಿಂದೆ ಪಡೆಯದ ಮನಸು. ಹೀಗೆ ಈ ಮೂವರು ಮನಸಿನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಯಾರು ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರು ಪ್ರಶಂಸಾರ್ಹರೆ. ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಆತ್ಮೀಯ ಶ್ರೀಧರ ಬಂಡ್ರಿ ಯವರೇ,
ಇಂದಿಗೂ ಧರ್ಮ ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಬಹುದು. ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗುರುನಾಥರ ಮಾತು ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. " ಧರ್ಮ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದೆ ಸಾರ್? ಇಲ್ಲೇ ಇದೆ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲೇ ಇದೆ ಸಾರ್. ನೀವು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡ್ತೀರಾ ಸಾರ್? ಮೋಸ ಮಾಡ್ತೀರಾ ಸಾರ್. ಮಾಡೋಕ್ ಹೋದರು ನಿಮಗೆ ಈ ಧರ್ಮಾನೆ ಅಡ್ಡ ನಿಲ್ಲುತ್ತೆ." ಎಂದಿದ್ದರು.
ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜ. ಕೃತಜ್ಞತೆ ಕಡಿಮೆ ಯಾಗಿರುವ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಪ್ರಸಂಗ ಕೇಳಿದಾಗ ಹೀಗೂ ಉಂಟೆ ಎಂದೆನಿಸುವುದು ಸಹಜ.
ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಚೇತನ್ ರವರೆ

ಆತ್ಮೀಯ ನಾಗರಾಜರೆ,
ಕೃತಜ್ಞತೆ ಅರ್ಪಣೆ ದಾನವನ್ನು ವಾಪಾಸು ಮಾಡುವುದೆಂದು ಚಿಂತಿಸಲಾಗದು. ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದ ದಾನ ನಾವು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೋ ಅವರಿಗೆ ಇನ್ಯಾವುದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಾಪಾಸು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಭಾವನೆ ಇದೆಯಲ್ಲ ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹ.
ದಾನವನ್ನು ಕೊಡುವಾಗ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಭಾವ, ಇದರಿಂದ ನನಗೇನೋ ಲಾಭ ಆಗಬೇಕೆನ್ನುವ ಭಾವ, ದಾನ ಪಡೆದವ ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲು ಕೃತಜ್ಞ ನಾಗಿರಬೇಕೆನ್ನುವ ಭಾವ, ದಾನ ಪಡೆದವ ಕಿರಿಯ, ದಾನ ಕೊಟ್ಟ ನಾನು ಹಿರಿಯ ಎನ್ನುವ ಭಾವ, ದಾನ ಪಡೆದ ನಾನು ಇವರಿಗೆ ಯಾವುದಾದರು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ ಋಣ ಮುಕ್ತನಾಗ ಬೇಕೆನ್ನುವ ಭಾವ, ಇವೆಲ್ಲ ದಾನದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿರುವ ಅಹಂಕಾರದ ಪ್ರದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮಹಾಭಾರತದ ಒಂದು ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಯ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ನಿಮ್ಮ ಚಿಂತನೆ ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ. ಚರ್ಚೆ ನಡೆದರೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಚಾರಗಳು ಬೆಳಕು ಕಾಣಬಹುದು. ಇದು ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಶುಭಾರಂಭಗೊಳ್ಳಲಿ. ಧನ್ಯವಾಗಗಳು