ಈ 'ರಾತ್ರಿಯ ಬಸ್ಸು' ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ೩ ಟ್ರಿಪ್ ಮಾಡುವ ಸಿಟಿಬಸ್ ಆಗಿರಬಹುದೇ ಅನ್ನಿಸಿತು, ಕವನದ ಮೂರು ಹನಿಗಳು ಉದುರಿರುವುದರಿಂದ!

'ಇಳಿಯುವಾಗಲೂ ಹತ್ತು' ಎಂಬ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಎಂದರೆ ಮಾರನೆದಿನ ಬೆಳಗಿನ ಹತ್ತು ಗಂಟೆ... ಅಂತ ಅರ್ಥೈಸಿದರೆ ಅದು ದೂರದೂರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಬಸ್ಸೇ ಇರಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಒಂದುವೇಳೆ 'ಇಳಿಯುವಾಗಲೂ ಹತ್ತು' ಎನ್ನುವ ಸಾಲನ್ನು ಧಾರವಾಡ ಶೈಲಿಯ 'ಇಳಿಯಾಕ್ ಹತ್ಯಾನ...' ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಟಿಬಸ್ಸೇ ಇರಬಹುದೇನೊ ಅನಿಸಿದರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ!

ಬಸ್ಸು ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ, ಕತ್ತು ನೋವಾಗದಂತೆ ಒಂದು ಪಿಲ್ಲೊ (ಎಲ್ಲೊ ಯೆಲ್ಲೊ ಕಲರ್‌ದು ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಒಳ್ಳೆದು) ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರಾಯಿತು.

ಅಷ್ಟಾಗಿಯೂ ನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗದಿದ್ದರೆ, 'ಅಯೋಡೆಕ್ಸ್ ಹಚ್ಹಿರಿ; ಮತ್ತೆ ಓಡಾಡಿರಿ!' (ಐ ಮೀನ್, ಮತ್ತೆ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ!)

- ಶ್ರೀವತ್ಸ ಜೋಶಿ

ತಡಿರಿ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಗೂ ಮೊದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗ ತುಂಬಿಸ್ಕೊಳ್ತೀನಿ.

ರಾತ್ರಿಯ ಬಸ್ಸು,
ಹತ್ತುವಾಗಲೂ ಹತ್ತು
ಇಳಿಯುವಾಗಲೂ ಹತ್ತು
ನೆನಪಿಗೆ ಉಳಿದಿದ್ದು ನೋವಿನ ಕತ್ತು !

-ಸುಚರ

ಯಾವೂರ್ಗ್ ಹೋಗೊ ಬಸ್ ಅದು?
ಬರಿ ಹತ್ ಮಂದಿ ಇರೋಹಾಂಗಿದೆ!
ಅತವಾ ಹತ್ತಕ್ ಹತ್ತಿ ಹತ್ತರ ತನಕ ಮಲ್ಗೋ ಹೊತ್ತು ಅನ್ಕೊಂಡು ಕಣ್ ತೆರ್ದಿರ್ಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲಾ.
ಹಾಗಾಗಿ ಆ ನಿಮ್ ಕತ್ತಿಗೆ ಕುತ್ತ ಬಂದು ನೆನಪಲ್ ಉಳಿತು.ಏನೇ ಆಗ್ಲಿ ಮೂರು ಮೂರುಬಾರಿ ಸುತ್ತಿದ್ರಲ್ರಿ,ನಿಮ್ಮ ಕತ್ತಿನ ನೋವು ಅಷ್ಟೊಂದು ಮದುರವಾಗಿರತ್ತೆ ಅಂದಾಯ್ತು. ಅಯ್ಯೋ ನಾನು ನಿಮ್ತರಾ ಜಾಗ ತಗೊಂಡಿರ್ಲಿಲ್ಲಾ,ಜಾಗಾ ಅತಿಕ್ರಮಣ ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟೆ ಅನ್ಸತ್ತೆ!!!))