ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬ ಬಂದಾಗ ನನಗೆ ಅನಂತ ಕಲ್ಲೋಳರ ಒಂದು ಹಾಸ್ಯ ಲೇಖನ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಯುಗಾದಿ ಪೂಜೆಗೆ ಅವರ ಅಜ್ಜಿ ಪೂಜಾಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಪೂಜಾಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಅಣಿಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ' ಬೇವು ಬೆಲ್ಲದೊಳಿಡಲೇನು ಫಲ ?' ಎಂದು ಪುರಂದರದಾಸರ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ಅಲ್ಲೇ ಠಳಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ' ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಏನು ಅಪದ್ಧ ಹಾಡ್ತೀರೋ? ' ಎಂದು ಬೈಸಿಕೊಂಡರೆ 'ಅಪದ್ಧ ಏನು ಅದರಾಗ, ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ನೀವೆ ಪುರಂದರದಾಸರ ಪುಣ್ಯತಿಥಿ ಮಾಡಿದ್ರಲ್ಲ , ಅವರದS ಹಾಡು ಇದು' ಎಂದು ಮಾರುತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಅಜ್ಜಿ ಸೋತು ಒಂದಿಷ್ಟು ಗೋಡಂಬಿಯನ್ನೋ ದ್ರಾಕ್ಷಿಯನ್ನೋ ಲಂಚ ಕೊಟ್ಟು ಸಾಗಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಆ ಹಾಡಿನ ಎರಡನೇ ಸಾಲು ' ಹಾವಿಗೆ ಹಾಲೆರೆದೇನು ಫಲ?' ನಾಗಪಂಚಮಿಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿತ್ತು!

ಊಟದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪ್ರಹಸನವೇ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಊಟದಲ್ಲಿ ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲ ಒಂದು ಬಟ್ಟಲಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೇವು ಕಹಿ. ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗ ಕಹಿ ತಿನ್ನಲಾರದೆ 'ಕಹಿ, ನಾ ಒಲ್ಲೇ' ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ. 'ಹಂಗನ್ನಬಾರದು , ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲ ತಿನ್ನಬೇಕು' ಎಂದು ಅಪ್ಪ ತಾಕೀತು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. 'ನೋಡು , ನಿಮ್ಮಣ್ಣ ಹೆಂಗ ಸುಮ್ಮನ ತಿಂದಾನ' ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವನು 'ಅಣ್ಣಾ, ಹೆಂಗ ತಿಂದ್ಯೋ?, ಎಷ್ಟು ಕಹಿ ಅದ' ಅಂದರೆ ದೊಡ್ಡವನು ' ಅಪ್ಪ ತಿಂದಂಗS ತಿಂದೆ' ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ಅವನತ್ತ . ' ಅಪ್ಪ ಬೇವು ಬಟ್ಟಲ ಹಿಂದ ಸರಿಸ್ಯಾನ. ನಾನೂ ಹಂಗS ಮಾಡಿದೆ' ಎನ್ನಬೇಕೆ? ಆವಾಗ ಅಪ್ಪ ' ಸುಮ್ಮನ ಮುನ್ನೋಡಿ ಊಟ ಮಾಡ್ರಿ' ಅಂತ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು!.