ಶ್ರೀನಿವಾಸರೇ,

ನಿಮ್ಮ ಶಿಶುಗೀತೆ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ; ಹೊಯ್ಸಳರ 'ಬಂದ ಬಂದ ಸಂತಮ್ಮಣ್ಣ...' ನೆನಪಾಯಿತು!
ಶಿಶುಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಜಿ.ಪಿ.ರಾಜರತ್ನಂ ಹೇಳಿದ ಮಾತು "ಸಾಲದು ಸ್ವಾಮೀ ಏನೇನೂ ಸಾಲದು..."
ಇಂದಿಗೂ ಸತ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ದಯವಿಟ್ಟು ಮುಂದುವರೆಸಿ.
ನಿಮ್ಮವ

ಬೆನಕ

ತವಿಶ್ರೀ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನನ್ನ ಕೆಲವು ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು.

ಹುಡುಗರಿಯರು, ಕಡಗ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ. ಕಡಗ ಏನಿದ್ದರೂ ಹುಡುಗರಿಗೆ. ಅದೂ ನಮ್ಮಂತಹ( )ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳಿಗೆ.

ಈ ಉಪ್ಪು ತುಪ್ಪಾನ್ನದ ಸಾಲಂತೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸತ್ಯ. ನಾ ಕಂಡಂತೆ ಉಪ್ಪು ತುಪ್ಪಾನ್ನ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ(ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ) ಇಷ್ಟವಾಗುವುದು. ಈ ಸಾಲು ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿದೆ. ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಈ ಸಾಲು ಬರೆಯಲು.

ಮತ್ತೊಂದು ಮಾತೇನೆಂದರೆ, ಈ ಉಪ್ಪು ತುಪ್ಪದ ಸಾಲನ್ನು ಹೀಗೆ ಬರೆದರೆ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಾಸಬದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದನಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮನಿಸಿಕೆ ಏನು.

ಉಣಿಸುವೆ ನಿನಗೆ ಉಪ್ಪು ತುಪ್ಪದಾ ಅನ್ನ
ಎಂದಿಗೂ ನೀ ತಣಿಸು ನನ್ನ ಮನವನ್ನ
ನಿನ್ನೊಡನೆ ಆಡಲು ಕರೆವೆನು ನಾ ಚಂದಮಾಮನ
ತಟ್ಟಿ ಮಲಗಿಸಲಿಹಳು ನಿನ್ನಮ್ಮ

ಏಕೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿ ಸಾಲಿನ ಮಧ್ಯದ ಪದ(ಗಮನಿಸಿ, ಅದು ನಾಮಪದದ ಹಿಂದಿನ ಪದವಾಗಿರುತ್ತದೆ) ಉಕಾರದಿಂದ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಉಪ್ಪು, ತಣಿಸು, ಕರೆವೆನು, ಮಲಗಿಸಲಿಹಳು