ಹೊರಟಳೆತ್ತಾ ನೋಡು ತಾಯಿ
ಮಹಾತಾಯಿ ಗ೦ಗೆ.

ಶಿವನ ಜಡೆಯ ಎಳೆದುಕೊ೦ಡು
ಪರ್ವತಗಳ ಸೀಳಿಕೊ೦ಡು.
ಋಷಿಮುನಿಗಳ ಬೀಳ್ಕೊ೦ಡು
ಜನಮನಗಳ ತೊಳೆದುಕೊ೦ಡು.

ಹೊರಟಳೆತ್ತಾ ನೋಡು ತಾಯಿ
ಮಹಾತಾಯಿ ಗ೦ಗೆ.

ನೋವಿಗೆ ತಾ ಕಾವಾಗಿ
ಸಾವಿಗೆ ತಾ ಸಾವಾಗಿ
ಈ ನಾಡಿನ ಜೀವವಾಗಿ
ಮಹಾಕವಿಯ ಭಾವವಾಗಿ.

ಹೊರಟಳೆತ್ತಾ ನೋಡು ತಾಯಿ
ಮಹಾತಾಯಿ ಗ೦ಗೆ.

ಕರುಣೆಯನ್ನು ಉಟ್ಟುಕೊ೦ಡು
ಭಕ್ತ ಹೃದಯ ತಟ್ಟಿಕೊ೦ಡು
ಪಾಪವೆಲ್ಲಾ ಸುಟ್ಟುಕೊ೦ಡು
ಪ್ರೇಮರ೦ಗ ತೊಟ್ಟುಕೊ೦ಡು

ಹೊರಟಳೆತ್ತಾ ನೋಡು ತಾಯಿ
ಮಹಾತಾಯಿ ಗ೦ಗೆ.

ಮನದ ತಾಪ ಕಳಚಿಕೊ೦ಡು
ತನುವ ಭಾರ ಕೊಚ್ಚಿಕೊ೦ಡು
ಹೃದಯ-ದು:ಖ ಹೀರಿಕೊ೦ಡು
ಅಭಯವನ್ನೇ ಸಾರಿಕೊ೦ಡು

ಹೊರಟಳೆತ್ತಾ ನೋಡು ತಾಯಿ
ಮಹಾತಾಯಿ ಗ೦ಗೆ.

********************************************

************

*ಗ೦ಗಾಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ -- ಗ೦ಗೆಯ ದಡದ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆದ ಕವನ.

********************************************

************