ಬಂದವಳು ನೀನೆ, ಹೃದಯದ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿಯಲಿ
ನಿಂದವಳು ನೀನೆ, ಎನ್ನ ಮನದ ಮಂಟಪದಲಿ
ಕರೆದವಳು ನೀನೆ, ನಿನ್ನ ಸನಿಹದೊಳು ಎನ್ನ
ಮೀಟಿದವಳು ನೀನೆ, ಎನ್ನ ತನುವಿನ ತಂತಿಯನ್ನ

ಬಾಡಿಯೋಯಿತೇಕೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಳ್ಳಿ..
ಭಾವ ಭಿಂದುವಿನ ನಡುವೆ ನರಳುತ..

ಆಗಸದ ಅಂಚಿನೊಳು ಮಿಂಚಿಹುದು ಆ ಮೊಗವು
ನಕ್ಷತ್ರವ ನಾಚುವಂತೆ ಮಾಡಿಹುದು ಆ ನಗುವು
ಕುಣಿಯುವ ನವಿಲಿಗು ಕೊರಗು ಕಾಡಿಹುದು
ನಿನ ನಡೆಯ ಸವಿಯನೊಮ್ಮೆ ಸಹಿಸಲಾಗದೆ...!

ಹಾರಿಯೋಯಿತೇಕೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೇಮ ಪತಾಕೆ..
ಅಗಲುತ ಈ ದಣಿದೊಣಗಿದ ದೇಹವ..

ನೋಟವದು ಮೀಟಿಹುದು ಹೃದಯದ ತಳವನು
ಕ್ಷಣದೊಳು ದಾಟಿಹುದು ಜಗದೆಲ್ಲ ಮಾಟವನು
ಭುವಿಯಲೆಲ್ಲ ಸೊಸಿಹುದು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಧಗೆಯ
ಸುಡುವ ಸುಳಿಗಾಳಿಯೊಳು ಸವಿಯದಂತಹ ಸೌಂದರ್ಯ..

ಉರಿ ಬೆಂಕಿಯದು ಅಗಲಿಸಿತೇಕೆ ನಮ್ಮನು...
ಕರಗಿಸುತ ನಮ್ಮ ಪ್ರೇಮ ಕಳಶವ..

ನಿನ ತನುವ ತಂಪಿನೊಳು ನಾ ಕಂಡೆ ಕಂಪುನು
ಮುನಿದಿರುವ ಮೌನದಲಿ ಮೊರೆಯಿಡುವ ಮಾತನು
ಜೇನಕಾಣದ ಪಾತರಗಿತ್ತಿಯು ಪೇಚಾಡುತಿದೆ
ಕೋರೈಸುವ ಕೇಂದುಟಿಯ ಕರುಣೆಯನು ಕಾಣದೆ..

ನಾವು ನಿಂತ ನೆಲವದು ದೊರವಯಿತೇಕೆ..
ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರ ಒಡೆದ ಒಡಲನು ಸರಿಸುತ...

ನಡುವದು ಕುಣಿದಿಹುದು ಕಾಮನಬಿಲ್ಲನು ನೆನಸುತ
ನುಲಿತದಲಿ ಪದವಿಲ್ಲದ ಸಪ್ತಸ್ವರವನು ಸಾರುತ
ಮುಂಗುರುಳದು ಜೋಡಿಸಿಹುದು ನಡುವಿನೊಳು ಕೈಯನು
ನಡೆದಂತಲೆ ನಲಿಯುತಿಹುದು ಮರೆಸುತಲಿ ಒಲವನು..

ಬಂದವಳು ನೀನೆ, ಬೆರೆಸುತಲಿ ಭವ್ಯ ಭಾವನೆಯ
ನಿಂದವಳು ನೀನೆ, ನೊಂದ ಮನಕೆ ಜೀವತುಂಬಿ

-ಯುವಪ್ರೇಮಿ