ಛೆ ಛೆ, ಕಾಮೆಂಟ್ ಕಿತ್ತು ಹಾಕಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೊಲೆ ಎಲ್ಲ ಮಾಡ್ಬೇಡಿ.

--
Check my Blog
Kannada wikipedia

"ಹೊಸ ಚಿಗುರು, ಹಳೆ ಬೇರು"

ismail>>ಹೇಗೆ ಬರೆದರೂ ಅಷ್ಟೇ.
>>ಯೂನಿಕೋಡ್ ಬಳಸಿ
ಸಂಪದದಲ್ಲಿ unicode ಬಳಸಿ ಎನ್ನುವುದು ಯಾಕೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಭಾಷೆಯ ಕೆಲಸ
ಇತರರಿಗೆ ನಮ್ಮ ವಿಚಾರ ತಿಳಿಸುವುದು,ಅದು ಹೇಗೆ ಬಳಕೆಯಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್‍ರ ವಿಚಾರದೊಂದಿಗೆ ಈ ಸಲಹೆ ಸರಿಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.ಸಂಪದ ಸದಸ್ಯರು ಅಂತರ್ಜಾಲ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವಾಗ ಯುನಿಕೋಡ್ ಬಳಸದಿದ್ದರೆ ಉಂಟಾಗುವ ಆಭಾಸ,ಗಲಿಬಿಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ತಮ್ಮಿಷ್ಟ ಬಂದಂತೆ ಬಳಸಿದಾಗಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಇತರರ ಜತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಭಾಷಾ ಶಿಸ್ತು ಬೇಡವೇ?

kannada made easy!

ಅಯ್ಯಪ್ಪಾ, ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಅದೆಷ್ಟನೇ ಬಾರಿ ಚರ್ಚೆ ನಡೀತಾ ಇದೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕೆಲವೊಂದು ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕನ್ನಡಿಗನಾಗಿ ನಿಮ್ಮಗಳ ಮುಂದಿಡುತ್ತೀನಿ. ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ. ನನ್ನ ಗ್ರಹಿಕೆಗಳು ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ತಿದ್ದಿ. ಅಂದಹಾಗೆ ಇನ್ನು ಐದು ದಿನ ನಾನು ಈ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮತ್ತು ಅಂತರ್ಜಾಲದ ಲೋಕದಿಂದ ದೂರ ಇರುವುದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಓದಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಿಸಲೂ ಆಗೋದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಮುಂದಿನ ವಾರ ಸಿಗೋಣ. ಆದರೆ ಹೋಗೋ ಮುಂಚೆ ಒಂದಷ್ಟು "ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಳ" ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗೋಣ ಅಂತ. :-) ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಈವರೆಗಿನ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಓದಿ ಬರೀತಿರೋದು. ಇದು ಒಬ್ಬರ ಅನಿಸಿಕೆಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ.

೧. ನಮ್ಮ ನಿಲುವು ಏನು? ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳಸುವುದೋ ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವುದೋ? ಕೇವಲ ಎರಡನೆಯದೇ ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವಾದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ! ಏಕೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ಉದ್ದೇಶವಾದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಯೇಕೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಆದರೆ ಮೊದಲನೆಯದು (ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಉಳಿಸಿ...) ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವಾದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಅನುಮಾನಗಳಿವೆ.

೨. ಕ್ರು ಮತ್ತು ಕೃ ಉಚ್ಚಾರಗಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ನಿಜ, ಹೀಗೂ ಉಚ್ಚಾರ ಮಾಡೋಕ್ಕಾಗಲ್ವೇ ಅಂದ್ರೆ ಏನೂ ಹೇಳೋಕ್ಕಾಗೋಲ್ಲ. ನಿಜ, ಅಕ್ಕರವೊಂದನ್ನು ಹೇಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಉಚ್ಚಾರ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದ್ರೆ ಆಯಾ ಸಿಲಬಲ್ ಸೌಂಡ್ ಪ್ರಕಾರ ಹೇಳೊದಾದ್ರೆ ಕ್ರು ಮತ್ತು ಕೃ ಉಚ್ಚಾರಗಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಹಾಗೇ "ಶ" ಮತ್ತು "ಸ" ನಡುವೆ ಕೂಡ. ಒಪ್ಪುತ್ತೀನಿ, "ಶ" ಮತ್ತು "ಷ" ನಡುವೆ ಅಂತಹ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಶ ಮತ್ತು ಸ ನಡುವೆ ಇದೆ ಅಂತ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.

೩. ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗೂ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟು ಬೇಕೇ ಬೇಕು. "ಯಾಕೆ ಬೇಕು?, ಈ ರೂಲ್ಸ್ ಮಾಡಿದೋರು ಯಾರು, ನಮ್ಮ ಭ್ರಾಂತು" ಅಂದ್ರೆ, ನಾಳೆ ಯಾರು ಯಾವ ಪದವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಬರೀಬಹುದು, ಉಚ್ಚಾರ ಮಾಡಬಹುದು. ಆಗ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಭಾಷೆಯೂ ಸರಿಯೇ ಆಗುತ್ತೆ. ಹೌದು ನಮಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇದೆ. ಯಾರೇನೇ ಹೊಡೆದಾಡಿದರೂ ನಾನು ನನ್ನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿನ "ಶ್ಯಾಮ್" ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ "ಸ್ಯಾಮ್" ಅನ್ನೋದೇ ಸರಿ, ನಾನು ಬರಿಯೋದೇ ಹೀಗೆ ಅಂತ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದರೆ, ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಬೇರೆಯವರು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಸರಿಯಾದ ಬಳಕೆ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟು (guidelines) ಬೇಕಲ್ಲ. ಆಗ "ನೀನು ಸ್ಯಾಮ್ ಅಂತ ಬರ್ಕೋಪ್ಪಾ, ಆದ್ರೆ ಸರಿಯಾದ ಬಳಕೆ ಶ್ಯಾಮ್ ಅಂತ" ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಆಧಾರ ಇರುತ್ತೆ. ಏನಂತೀರಾ? ಬರಿಯ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರೋ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಜನಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದು ತಪ್ಪು ಅಂತ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ಆ ರೀತಿ ಆಡು ಭಾಷೆ ಕೂಡಾ ಬರಹಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಬಳಸೋಣ. ಅದು ಲೇಖಕನ ಕ್ರಿಯೇಟಿವಿಟಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯ. ಆದರೆ ಗ್ರಾಂಥಿಕ ಭಾಷೆ ಅಂದರೆ ಏನೋ ಒಂದು "ಗುಮ್ಮ" ಅನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಯಾಕೆ? ಎರಡೂ ಇರಲಿ. ಆಡು ಮಾತು ತಾನಾಗೇ ಬರುತ್ತೆ. ಕಲಿಯುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಶಿಷ್ಟ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯೋಣ. ಬಳಸುವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಕಲಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ಹಿಂದಿಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಜನ ವಯಸ್ಸಾದವರು ಅಥವಾ ನಾವೇ ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಬರೀ ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ಮಹಾಭಾರತ ಧಾರವಾಹಿಯನ್ನು ನೋಡ್ತಾ ನೋಡ್ತಾ ಕಲೀಲಿಲ್ಲ, ಹೇಳಿ? ಆಡೋ ಮಾತು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬರುತ್ತೆ. ನಿಜ ಆಡು ಮಾತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿರಸ್ಕಾರವೂ ಸರಿಯಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಕೆಲವರು ಆಡು ಮಾತನ್ನು ಬರಹದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದರೆ ಏನೋ ಮಾಡಬಾರದ ತಪ್ಪು ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಆಡುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಇನ್ನೊಂದು ತುದಿ (ಅತಿ)! 

೪. ಇದಕ್ಕೆ ಕೊಡಬಹುದಾದ ಬೆಸ್ಟ್ ಹೋಲಿಕೆ ಅಂದರೆ ವಾಹನ ಚಾಲನೆಯದ್ದು. ಕಲಿಯುವಾಗ ನಾವು ಎಲ್ಲ ನಿಯಮಗಳ ಸಹಿತ ಕಲಿತರೇ ವಾಸಿ. ಕೈಬಿಟ್ಟು ಸೈಕಲ್ಲ್ ಓಡಿಸಬಹುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಅದು ಕಲಿತ ಮೇಲೆ. ಯಾರೂ ಕೂಡಾ ಕಲಿಯುವಾಗ ಕೈಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಸೋದು ಕಲಿಯಲ್ಲ. ಕಲಿಯಲೂಬಾರದು. ಒಮ್ಮೆ ಕಲಿತ ನಂತರ, ಪಳಗಿದ ಮೇಲೆ, ಈ ರೀತಿಯ ಆಟಗಳು ತಾವಾಗಿಯೇ ಬರುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಆ ಆಟಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತು ಅಂದಾಕ್ಷಣ ಕಲಿಯುವವರಿಗೆಲ್ಲ, "ಈ ನಿಯಮಗಳೆಲ್ಲ ಪೊಳ್ಳು, ಯಾರೋ ಯಾಕೆ ಮಾಡಿದ್ರೋ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ" ಅಂದರೆ ಅದು ತಪ್ಪಾಗೋದಿಲ್ವಾ? ಕಲಿಯುವಾಗ ಎಲ್ಲ ನಿಯಮಗಳೂ ಬೇಕು. ಕಲಿತ ನಂತರ ಕೂಡಾ ಅದು "back of the mind"ನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೆ. 

೫. ಅಶೋಕ್ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಮತ್ತು ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ನಾಡಿಗ್ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬರೆದು, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿ, ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ಬದಲು ನಾವು ಅದರ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಸಮಯವನ್ನು ಭಾಷೆ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲೇ ಕಳೀತಿದ್ದೀವಾ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕೊನೆಗೆ ಏನೋ ಒಂದು (ಋ ಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ) ನಿರ್ಧಾರವಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯವರು, "ಅಯ್ಯೋ, ರುಷಿ v/s ಋಷಿ, ಸ v/s ಶ, ಕಂಡಿತ v/s ಖಂಡಿತ ಇವುಗಳ ಗೊಂದಲವೇ ಬೇಡಪ್ಪಾ, ಇಂಗ್ಲೀಶಿನ ಸೈಂಟ್, ಶ್ಯೂರ್ ಇವುಗಳು ಆರಾಮ್" ಅಂತ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಏನು ಉಪಯೋಗ? ಹಿಂದಿನ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲೂ, ಈಗಲೂ ನನ್ನ ಬಲವಾದ ನಂಬಿಕೆ ಅಂದರೆ, ಯಾರೇನೇ ಚರ್ಚೆಮಾಡಿದರೂ, ಠರಾವಿನ ತರಹ ಒಂದು ನಿಯಮವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದರೂ, ಕೊನೆಗೂ ಒಂದು ಪದದ "ಮಾಸ್ ಸ್ಕೇಲ್" ಬಳಕೆಯನ್ನು (ಲಕ್ಷಾವಧಿ ಜನರು ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ರೀತಿಯನ್ನು) ಕಾಲವೇ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಇನ್ನೇನೂ ಅಲ್ಲ. 

೬. ನನಗೆ ಯಾಕೋ ಈ ಸಂದೇಹ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೇಳಲೇ ಬೇಕು  ಎನಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಈಗಿರುವ ಪ್ರತೀ ಪದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಅಚ್ಚಕನ್ನಡ ಪದವನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆಯಲೇಬೇಕೆಂಬ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ನಂತರ ಸಾಮಾನ್ಯರಾರೂ ಅದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದಷ್ಟು ಕಠಿಣವಾಗುತ್ತದಾ ಹೇಗೆ? ಯಾಕೆ ಅಂದ್ರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಯೋಚಿಸಿ; ಈಗಾಗಲೇ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆ ದಿನನಿತ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂತಹುದರಲ್ಲಿ ಈಗಿರುವ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳನ್ನೂ (ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪ್ರಭಾವ ಇರುವ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳು) ಹೊಸದಾಗಿ ಹೊಸೆದರೆ ಅವನ್ನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಜನ ಬಳಸುತ್ತಾರೆಯೇ? ಕೆಲವು ನೂರು ಜನರು, ಇಲ್ಲ ಕೆಲವು ಸಾವಿರ ಜನರು ಬಳಸಬಹುದು, ಅದಲ್ಲ ನನ್ನ ಆಶಯ. ಸಹಸ್ರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಾರಾ? ಪ್ರತೀ ಪದಕ್ಕೂ ನಿಘಂಟನ್ನು ತೆಗೆದು ನೋಡುವ ಉತ್ಸಾಹ, ಸಮಯ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನಕ್ಕೆ ಇರುತ್ತಾ? ಈ ಹಠ ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೇ?

೭. "ಇಂಗ್ಲೀಷನ್ನು ಬೇಕಾದ್ರೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋಣ, ಆದ್ರೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮಾತ್ರ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಬೇಡ" ಅನ್ನುವ ಧೋರಣೆ ನನಗಂತೂ ಅರ್ಥವೇ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದರ ಹಿಂದಿರುವ ಆಶಯವಾದರೂ ಏನು? ನನಗಂತೂ ಯಾಕೋ ಕಸಿವಿಸಿಯೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ತರಲು ಹೊರಟಿದ್ದೀವೋ ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲೋ? ಎರಡಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ ಅಲ್ಲವೇ? ನನಗೇನೋ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ವಿರೋಧೀ ನೆಲೆ ಅಷ್ಟೇ. ಇದು ಬಹಳ "ಬ್ಲಂಟ್" ಅನ್ನಿಸಿದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮಿಸಿ. ನಾನು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ, ನನಗೆ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕೂಂತ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಬರೀತಿದ್ದೀನಿ. ಕೊನೆಗೆ ನಾವು ಪ್ರತೀ ಪದಕ್ಕೂ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನ ಬಳಕೆಯನ್ನೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತೀವಾ ಅಂತ.

- ಶ್ಯಾಮ್ ಕಿಶೋರ್