ರೈತಾಪಿ ಜೀವನ ’ಬಂಗಾರದ ಮನುಷ್ಯ ’ ಸಿನಿಮಾ ತರಹ ಅದ್ದೂರಿ ವರ್ಣ ಚಿತ್ರವಲ್ಲ, ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಸರಮಾಲೆ . ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳೆನ್ನದೆ ,ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳು , ಹರಿದಾಡುವ ಹಾವುಗಳ ನಡುವೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಲೇ ಬದುಕಬೇಕಾದ ಬವಣೆ .ರೈತನಿಗೆ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದುವು ಮೂರು . ಮೊದಲನೆಯದು ಹವಾಮಾನದ ವೈಪರೀತ್ಯದೊಡನೆ ಹೋರಾಟ , ಇದು ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದ ದಿನದಿಂದ , ಅದು ಮೊಳೆತು ,ಬೆಳೆದು, ತೆನೆಗಟ್ಟಿ , ಕಾಳು ಬೇರ್ಪಡುವವರೆಗೆ ದಿನ ದಿನವೂ ಅವನನ್ನು ತುದಿಗಾಲ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಸಂಕಟ.

ಎರಡನೆಯದು ಹವಾಮಾನದ ವೈಪರೀತ್ಯದ ಕಾರಣವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ; ಇನ್ನಿತರ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಬೆಳೆಗೆ ಸಂಭವಿಸುವ ರೋಗ ಬಾಧೆ ಮತ್ತು ಬೆಳೆ ಹಾನಿ . ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅವನು ಅಂದಾಜಿಸಿದ ಇಳುವರಿ ಅವನ ಕೈಗೆ ನಿಲುಕದೆ , ಅವನು ಕಂಗಾಲಾಗುತ್ತಾನೆ .

ಈ ಎರಡೂ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಛಲ ಬಿಡದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಂತೆ ಅವನು ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆದರೆ ,ಮೂರನೆಯ ಭೂತ ಅವನ ಪ್ರಾಣ ತೆಗೆಯಲು ಕಾದು ಕೂತಿರುತ್ತದೆ . ಅದೇ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಮಾಯಾಜಾಲ .ಅದು ಯಾವ ಗ್ಯಾರಂಟಿಯನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡದಿರುವ ಶಕ್ತಿ . ಧಾರಣೆ ಒಂದು ಸಾರಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡುತ್ತ್ತಿರುತ್ತದೆ . ಅದು ಪಾತಾಳ ಪ್ರವಾಸ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರೈತನ ಬೆಳೆ ಕೈಗೆ ಬರುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ .

ಅವನ ಗ್ರಹಚಾರ ಸರಿ ಇದ್ದು ( ಅದು ಸರಿ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು ) ಧಾರಣೆ ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿದ್ದರೆ ಅವನು ಬಚಾವು ; ಅದೇನಾದರೂ ಪಾತಾಳದತ್ತ ಸವಾರಿ ಹೊರಟಿದ್ದರೆ , ಅವನು ಗೆದ್ದು ಬಂದ ಎರಡು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳೂ ನಿಷ್ಫಲವಾಗಿ ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೋತು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯವಾದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹೇಗೋ ಸಹಿಸಿ ಅವನು ಬಹಳ ಕಾಲದಿಂದ ತಾಳಿಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದ್ದ . ಆದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಿಂದ , ಅವನನ್ನು ನಾಶ ಪಡಿಸಲು ; ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮೋಹಿನಿ ಆಧುನಿಕ ವ್ಯವಸಾಯ ಪದ್ದತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು .ಅದು ವರೆಗೆ ಅವನಿಗೆ ಕಾಯ ಕಷ್ಟದ ಹೊರತು , ಖರ್ಚುಗಳ ಹೊರೆ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೈಗೆ ಬಂದದ್ದೇ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಎಂದು ಹೇಗೋ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ,ಹೊಸ ವ್ಯವಸಾಯ ಪದ್ದತಿ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿತು .

ಅದು ವರೆಗೆ ಅವನ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದನಗಳು , ಅವನ ಜಮೀನಿನ ಗೊಬ್ಬರದ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿದ್ದವು .ಅವನವೇ ಆದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬೀಜಗಳು ಮನೆಯ ಅಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಭದ್ರವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು .೧೯೫೦ ರ ನಂತರ , ಕಂಪನಿಗಳ ಹೈಬ್ರೀಡ್ ಬೀಜಗಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಅವನನ್ನು ಗುಲಾಮನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು .ಆ ಬೀಜಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾದ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳಿಗೆ , ಅವನು ಬೆಳೆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಸಂದಾಯವಾಗುವ ವ್ಯವಸ್ಟೆಯನ್ನು ನಂತರ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಯಿತು .ಈ ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿರೋಧದ ಕ್ರಮಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವನ ಜಮೀನು ಹದಗೆಟ್ಟು ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ರೋಗಗಳು ಎಡತಾಕತೊಡಗಿದವು ,ಇನ್ನು ಕೇಳುವುದೇನು ಹಣ ಬಾಚಲು ಔಷಧ ಕ್ಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಸೀಜನ್ ಶುರುವಾಯಿತು . ಆಧುನಿಕ ಪದ್ದತಿಯ ಈ ಹೊಸ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ರೈತನ ಶ್ರಮದ ಫಲಕ್ಕೆ ಈ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲರೂ ಭಾಗಸ್ಥರಾದರು . ಹೀಗೆ ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಗಿದ್ದ ರೈತ ಪರಾವಲಂಬಿಯಾಗಿ ,ಬೆಳೆ ತೆಗೆಯಲು ಸಾಲ ಮಾಡುವುದು ಸಾಲ ತೀರಿಸಲಾಗದೇ ವಿಷ ಕುಡಿಯುವುದು ಇವೆಲ್ಲಾ ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವು .

ಪಂಚತಾರಾ ಹೋಟೆಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಬಾಣಸಿಗ ಮಾಡಿ ಬಡಿಸುವ ವಿಧ ವಿಧದ ಬಾತುಗಳ ಹಿಂದೆ ಈ ರೈತ ಸಮುದಾಯದ ಬೆವರು , ಕಣ್ಣೀರು ಇದೆ . ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ತಿನ್ನುವ ಒಂದೊಂದು ಅಗುಳಿನ ಹಿಂದೆ ರೈತನ ಶ್ರಮದ ಫಲ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತದೆ .

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಭೂಮಾಲೀಕರು ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ , ಅದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಭೂಸುಧಾರಣಾ ಕಾನೂನು ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ , ಇನ್ನೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ವಾರಸಾ ಹಕ್ಕು ಸಮಾನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ , ಪಾಲು ಹಂಚಿಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ,ಹಳೆಯ ಜಮೀನುದಾರರೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಬಡ ರೈತರ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ .

ಹಾಗಾದರೆ ರೈತನ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವೇ ಇಲ್ಲವೇ ? ಎಂದರೆ ಸರಕಾರ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ ಜೊತೆಗೆ ರೈತರೂ ಎಚ್ಚತ್ತರೆ ಪರಿಹಾರವಿದ್ದಂತಿದೆ . ಮೊದಲು ಸರಕಾರ ಈ ಕಂಪನಿಗಳ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಮಣಿಯದೆ , ಸಾವಯವ ಪದ್ದತಿಗೆ ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟು , ಔಷಧ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳ ಕಬಂಧ ಬಾಹುವಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರಕಿಸಬೇಕು ಆಗ ರೈತನೂ ಅವನಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾದ ಅವನ ಜಮೀನೂ
ಎರಡೂ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ . ನಂತರ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲ ರೈತರಿಗೆ ಬೆಳೆ ವಿಮೆ ಪದ್ದತಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದರೆ ರೈತನಿಗೆ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ .ಪ್ರತಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಗ್ರಾಮ ಲೆಕ್ಕಿಗರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಪ್ರತಿ ರೈತನ ಬೆಳೆ , ಅದರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ , ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಪ್ರತೀಕೂಲ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಇವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ,ಅವನು ವಿಫಲನಾಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ , ಅವನ ಶ್ರಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಂತೆ ,ಅವನಿಗೆ ವಿಮೆಯ ಮೂಲಕ ನಷ್ಟ ಪರಿಹಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸಿಕೊಂಡರೆ , ಅವನು ಬದುಕಿದಂತೆಯೇ .

ಸರಕಾರಗಳಿಗೆ ಇದೇನೂ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ , ಕೆಲವೇ ಜನರ ಐಷಾರಾಮಿ ಬದುಕಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರುಪಾಯಿ ವ್ಯಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜನ ನಾಯಕರಿಗೆ ತಾನು ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ತಿನ್ನುವ ಅನ್ನ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ ? ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು ,ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಶಾಶ್ವತ ನಿಧಿಯನ್ನೇ ತೆಗೆದಿರಿಸಬಹುದು .