ಎರಡೇ ನಿಮಿಷ...!!

ಪ್ರಸನ್ನ ಅವ್ರೆ

ಕವನ ಸಖತ್...

ನಿಜ ಕಾಯುವಿಕೆ ಸಖತ್ ಬೊರು ಕೆಲ್ಸ....!!

ಈ ಸಮಯ ಅನ್ನೊದು ಭಾವನೆಗೆ ತಕ್ಕನ್ತೆ ಬದಲಾಗುವುದೊ?
ಉದಾ ನೋಡಿ:

ಸ್ಹಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಬೆಳಗಿನ ಬೆಲ್ಲು ಕರ್ಕಶ ಅನ್ನಿಸುವುದು..

ಅದೇ ಶಾಲೆ ಬಿಡುವಾಗಿನ ಬೆಲ್ಲು ಮಧುರ‍ಸುಮಧುರ ಅನ್ನಿಸುವುದು... :())))(ಗೆಳೆಯರು ಕಳಿಸ್ದಿದ್ದ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್)

ಅಸ್ತೆಲ್ಲ ಯೊಛನೆಯ ನನತ್ರ ಅದು ಬರಿ ಎರಡೇ ನಿಮಿಶ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಸಖತ್...

ವಾಕ್ಯ ಪ್ರಯೊಗಗಳು ಸಖತ್...

ಉದಾ:

ಮಾಡಿನ ಕೆಳಗೆ ಅವಿತುಕೊ೦ಡಿದ್ದ ಗಾಳಿ
ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕು,
ಫ್ಯಾನಿನ ಬ್ಲೇಡಿನೊಳಹೊಕ್ಕು
ತು೦ಡು ತು೦ಡಾಗಿ....
ಅದರಲ್ಲೊ೦ದು, ನನ್ ಕೊರಳ ಸವರಿ,
ಬಗಲು ಏರಿ, ಹೊಟ್ಟೆ ಬಳಸಿ, ಕಳೆದು ಹೋಗಿ...,
ಮತ್ತೊ೦ದು, ಅವಳ ಮು೦ಗುರುಳ ನಲಿಸಿ,
ಕನ್ನೆಯಲಿಯಲೆಯ ತ೦ದು, ಹಾಗೇ ನುಸುಳಿತು...
ಮಿಕ್ಕವೆಲ್ಲ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ,
ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದು,
ಮತ್ತೆ ಮಾಡಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಧೃತಿಗೆಟ್ಟವು....!!

\|/

ಮನಸ್ಸೂ ಗಾಳಿಯೂ ಒಂದೆಡೆ ನಿಲ್ಲವು; ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಹೇಳದೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ ನಿಮ್ಮ ಕವನ ಪ್ರಸನ್ನರೆ.