ಬರೆಯಲು ಏನೋ ಬೇಜಾರು

ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಆಗಮನದಿಂದ ಬ್ಲಾಗು ಹಾಗೂ ಸಮುದಾಯ ಪೋರ್ಟಲುಗಳಲ್ಲಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿವೆಯಲ್ಲ ಎಂದು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಕಳವಳ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೆಚ್ಚೇನು ಬರೆಯದಿದ್ದ ನಾನು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಎಂದು ಕೆಲವು ಕ್ಷಣ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಬಿದ್ದೆ.

ಬ್ಲಾಗು ಹಾಗೂ ಸಮುದಾಯ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂಬ, ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವನ್ನು  ಹೊಂದಿದ್ದವರೇನಲ್ಲ. ಬರವಣಿಗೆಯ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿ ಬ್ಲಾಗ್ ಹಾಗೂ ಪೋರ್ಟಲುಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರೇನಲ್ಲ. ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ತಮ್ಮದೂ ಒಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ, ಅದರಲ್ಲಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಬರೆಯುವುದಕ್ಕೆ, ಹಾಗೆ ಬರೆದುದಕ್ಕೆ ಹಲವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಪುಳಕವೇ ಸಾಕಿತ್ತು ಆನ್ ಲೈನ್ ಬರೆಯುವುದಕ್ಕೆ. ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಹೀಗೆ ಬ್ಲಾಗುಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವರು, ಸಮುದಾಯ ಪೋರ್ಟಲುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರರಾದವರು.

ತಮ್ಮ ಕೈಬೆರಳುಗಳ ಮೂಲಕ ಅಂತರಜಾಲದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುವ ಏನನ್ನೋ ಕಟ್ಟುವ ಪುಳಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಹಂಬಲದ ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಂಟು ಹೊಂದಿರುವ ಭೌತಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹಾಗೆ ಅಂತರಜಾಲದಲ್ಲಿನ ವರ್ಚುಯಲ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಡನಾಡುವ ಅನುಭವಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕರು ಬರಹವನ್ನು ವೇದಿಕೆಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅಂತರಜಾಲದ ಛಾಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಚರ್ಚಿಸುವುದು, ಗುದ್ದಾಡುವುದು ಹೀಗೆ ಯಾವಾಗ ಬೇಕೆಂದರೆ ಆಗ ಚೈತನ್ಯಶೀಲವಾಗಿಸಿ ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದಾದ ಒಂದು ಛಾಯಾಲೋಕದ ಮೋಡಿಗೆ ಅನೇಕರು ಬರವಣಿಗೆಯ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದರು.

ಟ್ವಿಟರ್ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಮುನ್ನ ಗೂಗಲ್ ನದೇ ಆದ ಆರ್ಕುಟ್ ಹೆಸರಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ತಾಣ ತುಸು ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಟ್ವಿಟರ್ ಮೈಕ್ರೋ ಬ್ಲಾಗಿಂಗ್ ಪರಿಚಯಿಸಿತು. ಪುಟಗಟ್ಟಲೆ ಬರೆಯುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಕೇವಲ ನೂರ ನಲವತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರಹವನ್ನು ಹರಿಬಿಡಲಿಕ್ಕೆ ಜನರು ಮುಂದಾದರು. ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಬಂದಿತು, ಗೂಗಲ್ ಬಜ್ ಬಂದಿತು, ಈಗ ಗೂಗಲ್ ಪ್ಲಸ್ ಕೂಡ ಬಂದಿದೆ. ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳ ಹಿಂದಿನ ಬ್ಲಾಗ್ ಪೋಸ್ಟುಗಳನ್ನು, ಸಂಪದದ ಪುಟಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡಿದರೆ ಕಮೆಂಟುಗಳದೇ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಲೋಕವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದಿತ್ತು. ವರ್ಣರಂಜಿತವಾದ ಚರ್ಚೆ, ವಾಗ್ವಾದ, ರಸವತ್ತಾದ ಪೈಪೋಟಿಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕಮೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು.

ಹೊಸ ಅಲೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಂತರಜಾಲದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಜನಸಮೂಹ ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿದ್ದು ನಿಜ. ಫೇಸ್ ಬುಕ್, ಟ್ವಿಟರ್ ಮುಂತಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ತಾಣಗಳು ಹಳೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನೆಲ್ಲ ಸ್ಥಾನ ಪಲ್ಲಟ ಮಾಡುವ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನೇನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಂತರಜಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ವ್ಯಯಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿನ ಬಹುಪಾಲನ್ನು ಇವು ತಿಂದುಹಾಕಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಇದೇ ತಂತ್ರವನ್ನು ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಪತ್ರಿಕಗಳನ್ನು ಹಣಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಬಳಸಿದ್ದು. ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ ತೀರಾ ಲೈಟ್ ಅನ್ನಿಸುವ ಪುಟ ತೆರೆಯುತ್ತ ಹೋಗಲು ಆರಾಮ ಎನ್ನಿಸುವ ಚಿಕ್ಕ ಗಾತ್ರದ ಮಿರರ್ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ಹಂಚಿದರು. ಸುಮ್ಮನೆ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಪುಟ ತಿರುವಿದರೆ ಸಾಕು ಇನ್ನೊಂದು ಪತ್ರಿಕೆ ಓದಲು ಬೇಕಾದ ಸಮಯ, ವ್ಯವಧಾನ ಖರ್ಚಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ! ವಿಪರೀತ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುವ ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ತಾಣಗಳ ದೆಸೆಯಿಂದ ಬ್ಲಾಗು, ಸಮುದಾಯ ಪೋರ್ಟಲುಗಳಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಾಲೆಯ ಮೆಲು ಸದ್ದು ಕೇಳದಂತಾಗಿರುವುದು ನಿಜ.

ಅಂತರಜಾಲದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಂಚೆ ಕಛೇರಿ, ಪತ್ರಗಳ ಕುರಿತು ನಾನ್ಟಾಲ್ಜಿಕ್ ಆಗುವಂತೆ ಬ್ಲಾಗು ಹಾಗೂ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ಸಂಭ್ರಮದ ಕುರಿತು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಿರುವುದು ದೊಡ್ಡ ಐರನಿ. ಆದರೆ ಈ ಬ್ಲಾಗುಗಳು ಹಾಗೂ ಸಮುದಾಯ ತಾಣಗಳು ಮುದ್ರಿತ ಪುಸ್ತಕ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳಾಗಿಸಿದ ನೆನಪು ಇನ್ನೂ ಹಸಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ. 

(ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: http://www.theexecut... )