ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಎಷ್ಟಿರಲಿ?

ಒಂದು ಮುಸಲ್ಮಾನ್ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಾಗಲೀ, ಕಿಲಿಸ್ತಾನ್ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಾಗಲೀ "ಧರ್ಮ", ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಪ್ರಳಯ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದಿರುವುದಿಲ್ಲ. "ಧರ್ಮ"ದ ದುರ್ಬಳಕೆಗೆ ಯಥೇಚ್ಛ ಅವಕಾಶವಿರುವುದು, ಬಹುತ್ವವುಳ್ಳ ಮತ್ತು "ಧರ್ಮ" ಮತ್ತು "ರಾಜಕೀಯ" ಎಂಬ ಇಬ್ಬಂದಿತನದ ಭಾರತದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ. ’ಅನುಭವ’ (ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜಿವನವೆಂಬ ಯಾತನೆಯ)ದಿಂದ ಹೇಳುವುದದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ "ಧರ್ಮ"ದ ಭಾವಾಶಯವೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ-ಮತವೆಂದೂ, ಮತದೊಳಗೆ ಜಾತಿ-ಜಾತಿಯೆಂದೂ ಪಾಳೇಗಾರಿಕೆ ಮಾಡುವುದೇ ಇಲ್ಲಿನ "ಧರ್ಮ"ವೂ ಆಗಿದೆ; "ರಾಜಕಾರಣ"ವೂ ಆಗಿದೆ.
ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಸೂತ್ರ, "ಸಂವಿಧಾನ". ಅದಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ್ದು ಇನ್ನೇನೂ ಇರಬಾರದು. ಆದರೆ ಓಲೈಕೆ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಿಕತೆಯ ಅರಿವಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೇ ಶರಣಾಗುವ ನೆತಾರ ಸಮುದಾಯದ ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ತೆವಲುಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮದ ಸಾರವನ್ನೂ ಜತೆಗೆ ಸಂವಿಧಾನದ ಸದಾಶಯವನ್ನೂ ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಾ ನಡೆದಿದೆ.

ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಎಷ್ಟಿರಲಿ? ಎಂಭ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಂಪೂರಣವಾಗಿರಲಿ ಎಂಭ ನನ್ನ ಉತ್ತರ‌
ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೂ ಸರಿಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮ ಅನ್ನುವುದು ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನ ಶೈಲಿ ಆಗಿದೆ.
ಧರ್ಮ ಅಂದರೆ, ಈ ಲೋಕದ ವಿಭುವಿಗೆ ಹೆದರಿ , ಅವನ ಆಜ್ನೇಯಂತೆ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾಕ್ಷೇತ್ರ
ಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದಾಗಿದೆ. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೂ ಇದರಿಂದ ಹೋರತಾಗಿಲ್ಲ
ಎಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಪಾಲನೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳು, ವಂಚನೆ , ಮೋಸ, ಭ್ರಷ್ಟಚಾರ, ಅಸೂಯೆ,
ಅನುಮಾನ, ಅಪನಂಬಿಕೆ, ಪೈಪೋಟಿ, ಅಧಿಕಾರದಾಹ, ದುರಾಸೆ, ತಂತ್ರ, ಕುತಂತ್ರ, ಧನದಾಹ‌
ಅತ್ಯಚಾರ, ಅನಾಚಾರ ಗಳಂತಹ ರಾಕ್ಷಸ ಗುಣಗಳು ಬಲಿಷ್ಟ್ಠವಾಗಿ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ , ಶೋಶಣೆ ,ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಿ ಇಡೀಸಮಾಜವು ಹದಗೆಟ್ಟು ಅರಾಜಕತೆ
ಉದ್ಭವಿಸುವುದು. ದೇಶ ಪ್ರಗತಿಗಾಣದೆ ಬಡತನ, ಬವಣೆಗಳಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿಹೋಗಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿ
ಜಾರಿಯಾಗಿ,ಸಮಾಜವು ಕುಟುಂಬ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿ, ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ದಾರಿ ಆಗುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ‌
ರಾಜ್ಯಭಾರವೂ ಯಾವಾಗಲು ಧರ್ಮಬದ್ಧ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿ
ನೋಡಿ ಸುಭಿಕ್ಷತೆ ಇರುವಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾನುಯಾಯಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣ‌
ಬಹುದು. ಅಶೋಕನನ್ನು ಶಾಂತಿಪ್ರಿಯನನ್ನಾಗಿಸಲು ಧರ್ಮಕಾರಣವಾಯಿತು. ಹಾಗೆಯೇ
ಇಸ್ಲಾಮಿ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರಾದ ಉಮರ್ ಬಿನ್ ಅಬ್ದುಲ್ ಅಜೀಜ್ ರವರ ಆಡ್ಳಿತವನ್ನು
ನೋಡಿ ಅವರ ಜೀವನ ಎಷ್ಟು ಧರ್ಮಬದ್ಧವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು.
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೋ ಧರ್ಮದ ಅವಷ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಎಲ್ಲಾರೂ ಮರಣದನಂತರ‌
ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆಹೋಗಬೆಕಾಗಿದೆ, ಅವನು ಬಡವನಾದರೆನು, ರಾಜನಾದರೆನು, ಗುಲಾಮನಾದರು ಧರ್ಮದ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ ಇದೆ. ಯಾರೂ ಇದರಿಂದ ಪಲಾಯನವಾದವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ.. ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜಕಾರಣದಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ದೂರವಿಡುವುದು ಒಂದು
ಮೋಸವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ತಪ್ಪುಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಮಠಾದಿಪತಿಗಳು ಧರ್ಮಭೋದನೆ
ಮಡುವಾಗ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೊಂದು , ಬೇರೆಯವರಿಗೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭೋದನೆನೀಡಬಾರದು
ಕೇರಳದ ಪದ್ಮನಾಭ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಸಂಪತ್ತು ಒಬ್ಬ ಧರ್ಮಾನುಯಾಯಿ ರಾಜನ‌
ಕೈಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದರೇ, ಅದು ಪ್ರಜೆಗಳ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ವಿನಿಯೋಗ ವಾಗುತಿತ್ತು , ಸಮಸ್ಯೆಗೆ
ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ರಾಜ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸ್ವತ್ತು ಯಾವ ಕುಟುಂಬದ ಸ್ವತ್ತಲ್ಲ.. ಎಂದಿಗೂ
ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಬೇಡಿ.

ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಧರ್ಮವೆ೦ಬುದೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರದಿದ್ದರೇ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಎ೦ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ.ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೆ೦ಬುದು ಇರದಿದ್ದರೇ ಚೆನ್ನ.ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೇ ರಾಜಕಾರಣದ ಪ್ರಮುಖ ಅಸ್ತ್ರ.’ಧರ್ಮ’ವೆ೦ಬ ಶಬ್ದದ ಅರ್ಥ ನ್ಯಾಯ,ನಿಷ್ಟೆ ಎ೦ದುಕೊ೦ಡರೇ ಮುನೀರ್ ಅಹ್ಮದ ಉತ್ತರ ಸರಿ