ಶ್ಯಾಮ್, ಕಳೆದ ವಾರ ಕನ್ನಡವು ಜಾಳು ಎಂಬ ವರದಿ ಆಯಿತು, ಈ ವಾರ ಇದು. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಏನು ಕಾದಿದೆಯೋ ತಿಳಿಯದು. ಯಾವುದೋ ಮಾತಿನ ತೀಟೆಗೆ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಹಗುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರು ಇವುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೋ ಇಲ್ಲವೋ ತಿಳಿಯದು. ಸರಿ ಗೆಳೆಯರೆ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವನಾದರ್ಶ ಇದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೊಸುಗ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಓದಿರುವ ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದ ಮೂರು ಪಾಯಿಂಟುಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿರುವೆ. ಇವುಗಳು ಆದರ್ಶಗಳು ಹೌದೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವುಗಳೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಮೌಲ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದದ್ದು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕಂಡುಬರದಿರಬಹುದು.

೧. ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಂತರಂಗರಿಪುವರ್ಗ - ಮದ, ಮಾನ, ಮಾಯ, ಭಯ, ಲೋಭ, ವಿಷಾದ, ಹರ್ಷಾಭ್ಯುದಿ. ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಅರಿಷಡ್ವರ್ಗಗಳಿಗಿಂತ(ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ಮೋಹ, ಮದ, ಮಾತ್ಸರ್ಯ) ಬೇರೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಅಂತರಂಗರಿಪುವರ್ಗ ಕನ್ನಡದವರು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದ ನಮ್ಮೊಳಗಣ ಶತ್ರುಗಳು. ಇದು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಇಂದುಮತ್ತುಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೂ ನೀಡಬಹುದಾದ ಮೌಲ್ಯವಾಗಬಲ್ಲುದೇ ?
೨. ಕುಲದ ಬಗ್ಗೆ - "ಕುಲ ಕುಲ ಕುಲವೆಂದು ಹೊಡೆದಾಡದಿರಿ ನಿಮ್ಮ ಕುಲದ ನೆಲೆಯನೇನಾದರು ಬಲ್ಲಿರಾ ಬಲ್ಲಿರಾ" ಎಂಬ ದಾಸವಾಣಿಯಿದೆಯಷ್ಟೇ. ಆದರೆ ಪಂಪ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೇ ಕರ್ಣನು ಕುಲವಂತರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಡಿ.೨೦೦೫ರಲ್ಲಿ ಓ.ಎಲ್.ಎನ್.ಸ್ವಾಮಿಯವರು ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಪದ್ಯವನ್ನು ಓದಿ ನೋಡಿ. ಇದನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮೇಷ್ಟ್ರುಗಳು ನಮಗೆ ನೋಡ್ರಯ್ಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಶೂದ್ರ, ಜೈನ ಅಂತೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು ಛಲ, ಗುಣ, ಅಭಿಮಾನ, ಶೌರ್ಯ ಇವುಗಳನ್ನು ಕುಲವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಮಾನದಂಡವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟರೆ ಅದೊಂದು ಆದರ್ಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ ?
೩. ಕಬ್ಬಿಗರ ಕಾವನ್ ದಲ್ಲಿಯಂತೂ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯಗಳಿವೆ.
೩.೧ ನನೆಯಂಬನು (ಮನ್ಮಥ) ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೆ ಬುದ್ಧಿಕಲಿಸಲು ನಿಂತಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಡುವ ಮೆದುಮಾತುಗಳು.
೩.೨ "ಪಿರಿಯರೆಂದರಿಯದೆ ನನ್ನೊಡ ಕಾದಿದೆ" ಎಂದು ಶಿವ ಮನ್ಮಥನಿಗ ಶಾಪವಿಕ್ಕುವದರಲ್ಲಿ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹುಡುಕುವದಕ್ಕಿಂತ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿದರಾಗುವದಿಲ್ಲವೇ?
೩.೩ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಹೆಸರುಗಳು, ಬರುವ ಪಾತ್ರಗಳು ಕನ್ನಡದವರು ಗಿಡ, ಮರ, ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಯಾವ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಬಹುದು.

ಹಳಗನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ communalಓ ಅಥವಾ non-communalಓ ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಸಮಾಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿರುವ ಜೀವನಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನಮಟ್ಟಿಗಂತೂ ಸುಳ್ಳಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯದಿಂದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಫಲನಾಗಿದ್ದೇನೆ. (ನಾನು ನೀಡಿರುವ ಮೊದಲ ಪಾಯಿಂಟೇ ಸಾಕು ಈ ನಿಲುವಿಗೆ). ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಮೂಲವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೊಸತನ್ನು ನಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವತ್ತ ಒಬ್ಬ ಜನಸಾಮಾನ್ಯನೂ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಯಾವಾಗ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಕನ್ನಡದ ಸಾವಿರಾರು ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಜೀವನಮೌಲ್ಯಗಳಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ‌ ಬಾಳಿ ಬದುಕುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆದರ್ಶಗಳಾಗಲಿ ಇಲ್ಲ.

ಎಂತಾ ಎಡಬಿಡಂಗಿ ಮಾತು ಅವನದು. ಈ ಜೋಗಿ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ, ಜೋಗಿನ್ ಎತ್ತಿ ತಾವು ಫೇಮಸ್ ರೌಡಿ ಆಗಬೇಕು ಅಂತಾ ಓಡಾಡ್ತಿರಾರಲ್ಲ, ಅಂತವನು ಈ ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯಾ. ಹೋಗ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹಾಕೋ ಆ ಪೇಪರಿನವರಿಗೂ ಬುದ್ದಿ ಇಲ್ಲಾ? ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಅನಿಸಿಕೊಂಡವರು ಹೇಳಿರುವದನ್ನ ಅಲ್ಲಗಳಿಲಿಕ್ ಹೋಗಿ ಆ ಮಾತು ಬರೆದಾನ್ ಅವನು.

ಸರ್ವಜ್ಞನ ಸಾವಿರಾರು ವಚನಗಳು, ಪುರಂದರರ ೪೫ ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಕೀರ್ತನೆಗಳು, ಶಿಶುನಾಳ ಶರೀಫರಂತ ಸಂತರ ಹಾಡುಗಳು, ಹನ್ನೆರಡನೆ ಶತಮಾನದ ಸಾವಿರಾರು ಶರಣರ ವಚನಗಳು, ಇವ್ಯಾವುಗಳಲ್ಲೂ ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋರ್ ಬುದ್ದಿ ಏನ್ ಮಣ್ಣು ತಿಂತಿರುತ್ತಾ?