ಮಗೂ, ಅಂದು ನಾ ದಾರಿ ಬಿಡುವೆ!

ನಮಸ್ಕಾರ ಸುರೇಶ್ ಅವರಿಗೆ,

ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಅಂತಾರಲ್ಲ ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲ ಸಾಲುಗಳು ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾಗಿದೆ.

"ನಿನ್ನ ಮೋಹದಿ ನನ್ನ ಬಂಧಿಸಿ
ಈ ಕತ್ತಲಲಿ ಕೂರಿಸದಿರು
ಅಪ್ಪಾ ಬೆಳಕಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡುವೆ ದಾರಿಬಿಡು" -

ಈ ಮೇಲಿನ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಓದಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಟಿ.ವಿ ೯ ಚಾನೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತು (ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ) ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲೆ ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯವರು ಎರಡು ವರ್ಷದಿಂದ ಒಂದು ಕೋಣೆಯಲ್ಲೆ ಕೂಡಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆ ಮಗು ಬೆಳಕನ್ನೇ ನೋಡಿರಲಿಲ್ವಂತೆ.

ಕಮಲ

ಗುರುಗಳೇ, ಮಧು ಅವರ ಕವನಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.
ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಸಾಲುಗಳು...
<<ಎಲ್ಲವನೂ ಹರಿದೊಗೆದು
ಒದ್ದು ನಡೆದರೆ ಮುಂದೆ
ಸಮಾಜದ ಮುಂದೆ ಬತ್ತಲಾಗಿ ನಿಲಬೇಕು>>