೨. ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲದಿನ

ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೮:೦೦ ಗಂಟೆ: ಬಸ್ಸು ನಿಂತಿತು; ನಿದ್ದೆ ಬಿಟ್ಟೆದ್ದೆ. ಪ್ರಯಾಣಪೂರ್ತಿ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲ; ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಜಪಾನ್ ಸಮಯ ಬೇರೆ ಮೂರೂವರೆ ಗಂಟೆ ಮುಂದೆ! OCATನಲ್ಲಿ ಬಂದಿಳಿದು ಸರಂಜಾಮು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಇಳಿಸಿದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ, ಅಲ್ಲೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಕುಳಿತೆ; ಮುಂದಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ೧೫ ನಿಮಿಷ ಅಲ್ಲೇ ಶತಪಥ ಹಾಕಿದೆ. ಅಂತೂ ಕಂಡರು ನರೇಂದ್ರ - ವೆಂಕಟರು!

"ಸ್ವಾಗತ ಜಪಾನಿಗೆ" ಎಂದು ಕೈ ಕುಲುಕುತ್ತಾ ಇಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲೋ ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಎಲ್ಲೋ ಹತ್ತಿದೆವು; ಎಲ್ಲೋ ಇಳಿದೆವು; ಅಂತೂ ತಲುಪಿದ್ದು ಅದೇ ಸಂಕೀರ್ಣದ ಎರಡನೇ ಅಂತಸ್ತಿನ ಕೆಳಮಾಳಿಗೆಯ ರೈಲುನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ! ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ Mc Donald's ಉಪಾಹಾರಗೃಹ ಕಂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ವೆಂಕಟನಿಗೆ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ನೆನಪಾಯಿತು.

"ಲೇಯ್ ಹಸಿವು ಆಗಿದೆಯೇನೋ? ನಡಿ ಏನಾದರೂ ತಿನ್ನೋಣ" ಎಂದ. ನಾನು ರಾತ್ರಿ ಮಾಡಿದ ವಿಮಾನದೂಟ ಅರಗಿಹೋಗಿತ್ತು.
"ನಡೀ.." ಎಂದವನೇ ತಡೆದು ನಿಂತೆ. "ಲೇಯ್, ನಾನು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಕಣೋ; ಇಲ್ಲೇನು ಸಿಗತ್ತೋ?" ಎಂದೆ.
ವೆಂಕಟ "ಲೋ, ನಾನೂ Vegಏ ಕಣೋ, ನಡಿ ಎಲ್ಲ ಹೇಳ್ಕೊಡ್ತೀನಿ" ಎಂದ.
ನರೇಂದ್ರ ನಗುತ್ತಾ "ಓಹೋ! ನೀನು ವೆಜ್ಜಾ! ಬಾ! ಬಾ! ಈಗ್ತಾನೆ ಬರ್ತಿದೀಯಾ, ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಾಗತ್ತೆ" ಎಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಒಗಟೊಗಟಾಗಿ ಏನೋ ಹೇಳಿದ. ನನಗೋ ಮೊದಲೇ ಭಯ; ಅಪ್ಪಟ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ನಾನು; ಮೊಟ್ಟೆ-ಗಿಟ್ಟೆ ಕೂಡ ದೂರವೇ ಸರಿ. ಹಾಗಿದ್ದೂ ಮೂವರೂ Mc Donald's ಅಂಗಡಿಯೊಳನುಗ್ಗಿದೆವು! ವೆಂಕಟ ನನಗೆ, ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ಹ್ಯಾಂಬರ್ಗರ್ ಸೆಟ್ಟು ಹೇಳಿದ!
"ಲೋ! ಅದ್ರಲ್ಲಿ ದನದ ಮಾಂಸ ಇರತ್ತೆ ಕಣೋ...." ಎಂದು ನಾನು ಹೌಹಾರುತ್ತಾ ಹೇಳಿದೆ.
"ತಡಿಯೋ, ನೋಡೀಗ" ಎಂದವನೇ "ದೊಚಿರಮೋ ನಿಕುನಾಶಿದೆ ಒನೆಗಾಯ್ ಶಿಮಾಸ್" ಎಂದ!
(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು)