ಡೈರಿಯ ಕೆಲವು ಹಾಳೆಗಳು - ಭಾಗ ೩

ನಿಮ್ಮ ಡೈರಿ ನೋಡಿ ಹಳೆಯ ಒಂದು ಕತೆ ನೆನಪಾಯಿತು.
ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಒಂದು "ಧರಿಸಿದರೆ ಎದುರಿದ್ದವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಓದುವ" ಶಕ್ತಿಯಿರುವಂತಹ ಟೊಪ್ಪಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಾರ್ಥವಾಗಿ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಧರಿಸಿ ಒಂದು ರೌಂಡ್ ಹೋಗಿ ಬಾ ಅಂತಾರೆ. ಅವನು ಬಸ್ ಹತ್ತಿದಾಗ ಒಂದೆ ಸೀಟು ಖಾಲಿ ಇರತ್ತೆ ಅದೂ ಹುಡುಗಿ ಹತ್ತಿರ. ಇವನು ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕೊಲ್ಲದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಆ ಹುಡುಗಿ ಆಲೋಚನೆ ಗೊತ್ತಾಗತ್ತೆ. "ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ನನ್ನ ಹತ್ರ ಕೂರ ಬಾರದ?" ಅಂತ ಅವಳು ಅಂದ್ಕೊತಿರ್ತಾಳೆ. ಇವನಿಗೆ ಖುಷಿಯಾಗತ್ತೆ. ಕೂರ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಸಿಡುಕು ಮೂತಿ ಮಾಡಿ ಆ ಕಡೆಗೆ ನೋಡ್ತಾಳೆ. ಅವನಿಗೆ ಅವಳ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಅಚ್ಚರಿ ಯಾಗುತ್ತೆ. ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತುಕೊತಾನೆ.
ಮತ್ತೆ ಅವಳು ಅಂದ್ಕೊತಾಳೆ "ಈ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ. ನಾನೇನೋ ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗದಿರಲಿ ಅಂತ ನಾಟ್ಕ ಆಡಿದ್ರೆ ಇವನು ಅಷ್ಟು ದೂರ ಸೀಟ ಅಂಚಲ್ಲೋಗಿ ಕೂತಿದ್ದಾನೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಗಿ ಕೂರ್ಬಾರ್ದ?" ಅಂತ.
ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಖುಷಿಯಾಗತ್ತೆ. ಸರಿ, ಅವಳಿಗೆ ಒತ್ತಿ ಕೂರ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಸಿಟ್ಟು ತೋರ್ಸಿ "ಏನ್ರಿ ಕೊಂಚ ಸರಿ ಕೂರಿ " ಅಂತಾಳೆ. ಅವನಿಗೆ ಅವಮಾನ ಅದನ್ಗಾಗ್ತದೆ. ಆದರು ತೋರಿಸ್ಕೊಡದೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೂರ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಅಂದ್ಕೊತಲೇ. "ಪಾಪ ಮೂತಿ ನೋಡು. ಹೆಂಗಾಯ್ತು. ಹುಡುಗ್ರು ಒಂಚೂರು ಪೋಲಿ ಅದ್ರೆನೆ ಚೆನ್ನ. ನಾವು ಹುಡುಗೀರು ಹೀಗೆ ಸ್ಟ್ರಿಕ್ಟ್ ಅದ್ರೆನೆ ಚೆನ್ನ. ಅವನು ಹಂಗೆ ಕೂರ್ತಿದ್ರೆ ನಾನೇನು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡ್ತಿಡ್ನ" ಅಂತ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಇಳಿಯೋ ಜಾಗ ಬಂದಿರತ್ತೆ. ಅವಳು ಇಳೀತಾ ಅಂದ್ಕೊತಾಳೆ. "ಅರೆ! ಅವನೂ ಇಳಿಯೋ ಹಂಗಿದ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರ್ತಿತ್ತು. ಮನೆ ತನಕ ಜೊತೆ ಜೊತೆ ಯಾಗಿ ಹೋಗ್ಬೋದಿತ್ತು" ಅಂತ. ಅವನು ಕೂಡ್ಲೇ ಇಳಿದು ಅವಳ ಹತ್ರ ಬರ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಹೆದರಿದವಳ ಹಾಗೆ ಬಿರಿಬಿರಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ ಮುಂದಕ್ಕೊಗ್ತಾಳೆ. ಅವನು ನಿಧಾನ ಮಾಡ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಅಂದ್ಕೊತಾಳೆ "ಏನು ಹುಡುಗ ಅಪ್ಪ ಇವನೂ. ಒಂಚೂರು ರೋಮಾನ್ಸ್ ಇಲ್ಲ. ಬೇಗ ಬೇಗ ನಡೆದು ನನ್ನತ್ರ ಬರಬಾರದ?" ಅಂತ ಅವನು ಹಂಗೆ ಬರೂ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಬಗ್ಗಿ ಕಾಲ ಚಪ್ಪಲಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಇವನತ್ತ ತಿರುಗಿ "ಏನ್ರಿ ಅವಾಗಿಂದ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ. ಬಸ್ಸಲ್ಲೂ ಹಂಗೆ.. ಯಾಕೆ ಫಾಲೋ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀರಾ? ಮನೆ ಅಕ್ಕ ತಂಗಿ ಯಾರು ಇಲ್ವಾ?"
ಇವನ ಟೋಟಲ್ ಅನುಭವದ ಪ್ರಕಾರ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಥೀಸಿಸ್ ಬರೀತಾರೆ. "ಯಾರು ಏನು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ಅನ್ನುವುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಅವರು ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಆದುದರಿಂದ ಈ ತೋಪ್ಪಿಯಿಂದ ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣ ವಾಗುವುದು ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲ" ಅಂತ.