ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಜನ ನಾಯಕಿ ಹತ್ಯೆಗೀಡಾಗಿದ್ದಾರೆ . ಇದು ಧರ್ಮಾಂಧರ ಕೃತ್ಯವೋ? ರಾಜಕೀಯ ಹತ್ಯೆಯೋ? ಗೊಂದಲಗಳು , ಸಂಶಯಗಳು ಹುತ್ತಗಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಕಾರಣ ಆ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ, ಸೈನ್ಯ, ರಾಜಕೀಯ ಎಲ್ಲವೂ ಅಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಬೆರಕೆಯಾಗಿರುವುದು . ಇದು ಆ ರಾಷ್ಟ್ರದಂತೆಯೇ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಭಯಾನಕ ಪಿಡುಗೂ ಹೌದು .

ಮನುಷ್ಯನ ವಿಚಾರಶೀಲತೆಯನ್ನು ; ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ,ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಕೊಲೆಗಳಿಂದ ಹತ್ತಿಕ್ಕಬಹುದೆಂಬ ಬುದ್ದಿಗೇಡಿ, ಅವಿವೇಕಿಗಳ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗಿದೆ .ಇದು ಇಂದು ನಿನ್ನೆಯದಲ್ಲ , ಮಾನವ ಕುಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿರುವ ದುರಂತ. ತಮ್ಮ ವಿಚಾರಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತೆತ್ತವರು ಎಷ್ಟೊಂದು ಜನ ! ಕೊಂದ ಕೊಲೆಪಾತಕಿಗಳಿಗೆ , ಕಿಂಚಿತ್ತು ವಿಚಾರದ ಬೆಳಕು ಅವರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿದ್ದರೆ ;ತಮ್ಮ ಪಾತಕಮಯ ಹಸ್ತಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ , ಅಲ್ಲಿ ಅಂಟಿರುವ ಘೋರ ಪಾಪಮಯ ಕಾಲುಷ್ಯ; ಮಾನವತೆಗೆ ಅವರು ಮಾಡಿರುವ ಪರಮ ಅಪಚಾರ ಅಂತಹವರ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದೀತು .

ಒಂದು ಜೀವದ ಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಜೀವದ ವಿಚಾರಗಳ ಅಂತ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ;ಇನ್ನೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಜ್ವಲವಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತವೆ . ಈ ವಿಷಯ ಅಂಧಕಾಸುರರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದು ಕಷ್ಟ .

ಬೆನಜೀರ್ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ,ನೆರೆದೇಶಗಳೊಡನೆ ಬಾಂಧ್ಯವ್ಯಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಘಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು . ಕಾಶ್ಮೀರದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ನುಸುಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತಡೆಗಟ್ಟಬಹುದಾಗಿತ್ತು , ಅವರ ಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ . ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗಿನ ಬೆನಜೀರ್ ತುಂಬಾ ಮಾಗಿದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದವರಾಗಿದ್ದರು . ಪ್ರಖರ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದ, ವೈಚಾರಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಬುದ್ದರಾಗಿದ್ದರು .ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಗಳ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಕಟು ಮಾತುಗಳಿಂದ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮಾತ್ರ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ; ಒಂದು ಜನಜೀವನವನ್ನು ಉನ್ನತಗೊಳಿಸಬಲ್ಲುದು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಧೃಢವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು . ಅವರ ಇಂತಹ ನಡೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಪಾಯವಿರುವುದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದೇ ಇತ್ತು .ಅದಕ್ಕೆ ಎದೆಯೊಡ್ಡಿಯೇ ಅವರು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಮರಳಿದ್ದರು .

ಜನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯ ಬ್ಯಾರಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ , ಧರ್ಮ ತನ್ನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಯಾವುದೇ ರಾಷ್ಟ್ರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ಉನ್ನತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲದು , ಇಲ್ಲದೆ ಹೋದರೆ ಅಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಲುಪಬಹುದಾದ ಗತಿಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಒಂದು ಜ್ವಲಂತ ಉದಾಹರಣೆ .ಇದು ಭಾರತಕ್ಕೂ ಪಾಠ .

ಬೆನೆಜೀರ್ ಹುತಾತ್ಮರಾಗಿರುವುದು, ಮನುಷ್ಯ ಕುಲ ತನ್ನ ರೀತಿ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಪುನರ್ವಿಮರ್ಶಿಸಿಕೊಳುವ; ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳುವ ; ತನ್ನ ಕರುಣೆಯ ದಾರಿಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ. ಆ ಜೀವದ ತ್ಯಾಗ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಿರಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಬೆಳಕಾಗಲಿ .