ಹಣವಿಲ್ಲದೇ ಈ ಜಗದಲ್ಲಿ ಬಾಳಲಾರೆವು ಎಂಬುದೇನು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಅಂದಹಾಗೆ, ಇದೇನು ಇವತ್ತಿನ ಮಾತೂ ಅಲ್ಲ - ಅನಾದಿ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವಂತಹದ್ದೇ. ವೇದಗಳಲ್ಲೇ, ಹಣವನ್ನು ಜೂಜಾಡಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರಿಂದಲೇ ಅನಾದರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ ಅನ್ನುವುದರ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬಂದಿದೆ.

ಹಣದ ಗುಣವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ.

यस्यास्ति वित्तम् स नरः कुलीनः

स पंडितः सः श्रुतवान् गुणज्ञः

स एव वक्ता स च दर्शनीयः

सर्वॆ गुणाः काञ्चनं आश्रयंति

ದುಡ್ಡೊಂದು ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಅವ ಜನಿಸಿದುದೆ ಸತ್ಕುಲವು

ಭಾರಿ ಕಲಿತವನವನು; ಕೇಳಿ ಅರಿತವನು!

ಮಾತುಗಾರನು ಅವನು, ಬಲು ಸೊಗಸುಗಾರ

ಹಣವಿರುವಲ್ಲಿ ತಾನೆ ಗುಣಗಳು ಸೇರುವುವು !

ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಹೆಚ್ಚು ಎನ್ನಿಸುವಷ್ಟೇ ಇದ್ದರೂ, ಲೋಕದ ರೀತಿ ನೀತಿಯನ್ನು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಈ ನಲ್ನುಡಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. 

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ - ಆದರೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಬದುಕಲು ಅಗತ್ಯವಾದಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಗಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದರೆ, ಈ ಕೆಳಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸುಭಾಷಿತಕಾರ ಕೊರಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಮ್ಮ ಗತಿಯಾಗಬಹುದು!

एको हि दोषो गुणसन्निपाते निमज्जतींदोः इति यो बभाषे
नूनम् न द्रुष्टं कविनापि तेन दारिद्रय दोषो गुणराशिनाशी

ಗುಣಗಳ ಗುಂಪಲಿ ಒಂದೇ ಕೊರತೆ
ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಲಿ ಕಲೆಯಂತೆ
ಮುಚ್ಚೀತೆಂದ ಕವಿ ತಾ ಕಾಣನು
ಲೋಕದ ನಿಜರೂಪದ ಮೋರೆ;
ಸಾವಿರ ಗುಣಗಳ ಮುಚ್ಚಿ ಹಾಕದೆ
ಒಂದೇ ಬಡತನವೆಂಬ ಕೊರೆ ?

-ಹಂಸಾನಂದಿ