ಅಮರ ಚಿತ್ರ ಕಥೆಯ ಸುತ್ತ ನೆನಪಿನಲ್ಲೊಂದು ಸುತ್ತು

ಹರಿ,
ನೆನಪುಗಳನ್ನು ದಟ್ಟವಾಗಿ, ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರ. ಕೊಳ್ಳಲಾರದೆ ಲೈಬ್ರರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಓದುತ್ತ ದಿನಗಳ ನೆನಪು ಮರುಕಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದಿರಿ. ಬಹುಶಃ ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದಾಗ ಹತ್ತಿಕೊಂಡು ಈ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿಯುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಮುಂದೆಯೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಉಳಿಯುವುದು ಸೋಜಿಗವೇ ಅಲ್ಲವೇನೋ.
ಅದಕ್ಕೊಂದು ಕಡ್ಡಾಯ ಕಾಯಿದೆ ಇದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ
ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹರಿ.

ನಂಗೆ (ಹಾಗೂ ನನ್ನ ತಮ್ಮನಿಗೆ)ಮಹಾಭಾರತ ಏನದ್ರೂ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅಮರ ಚಿತ್ರ ಕಥೆಯೇ ಕಾರಣ.ಆಗ ಪ್ರತಿ ವಾರ ಮಹಾಭಾರತದ ಒಂದೊಂದು ಸಂಚಿಕೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು(ಹಾಗೆಂದು ನೆನಪು).ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ(ಸುಳ್ಯ) ಪುಸ್ತಕಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ತಗೋಬೇಕಿತ್ತು.ಅದು ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾಗಿ ಹೋದರೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಅಲ್ಲೂ ಸಿಗುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ.ಮತ್ತೆ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಯಾವಾಗಾದ್ರೂ ಹೋದಾಗ ತಗೋಬೇಕಿತ್ತು. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿದ್ದರೆ ಯಾವ ಸಂಚಿಕೆ(ಮಹಾಭಾರತ ಸೀರೀಸ್‍ನಲ್ಲಿ) ತಪ್ಪಿಹೋಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು.ಹಾಗೆ ಹುಡುಕಾಡಿ ಮಹಾಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಚಿಕೆಗಳನ್ನು(ಸುಮಾರು ೫೨ ಪುಸ್ತಕಗಳು) ಒಟ್ಟು ಮಾಡಿ ಬುಕ್ ಬೈಂಡ್ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆವು.ಅದು ಈಗಲೂ ಇದೆ.ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣನ ಕುರಿತಾದ ಸುಮಾರು ೧೦ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಬುಕ್‍ಬೈಂಡ್ ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ! ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಯಾವಗಾದ್ರು ಒಮ್ಮೆ ಕೆಲವು ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಚಂದಮಾಮ,ಬಾಲಮಂಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ..ಅಮರಚಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟು ಮಾಡಿಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ!

hpn, ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿತು.ಇತ್ತೇಚೆಗೆ ನನ್ನ ಮಾವನ ಮಕ್ಕಳ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಅಮರ ಚಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು(ಇಂಗ್ಲೀಶ್) ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ.ಆದರೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಓದಿದ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲ!

ಒಹ್. ನಂಗೆ ಮಯ್ಸೂರಿನ ಲಕುಮಿಪುರದ ಲಯ್ಬ್ ರರಿ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆ ಬಂದ್ರೆ ಅಲ್ಲೆ ಮೂರೊತ್ತು. ಇಂತವನ್ನ ಓದ್ತಾ. ಏನ್ ಆಗ ಹುರುಪಿತ್ತು. ಈಗ ಇಲ್ಲ
--
ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬೇಕು ಕನ್ನಡದೇ ಸೊಬಗು,ಸೊಗಡು

ಹರಿಯವರೇ,
ಉಹ್, ಎಂತಹ ಮನಕಲಕುವ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದುಬಿಟ್ರಿ! ಅಮರಚಿತ್ರಕಥೆಗಳ ಜೊತೆ ನನ್ನ ನಂಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು ಪದಗಳೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಅರ್ಥವಾಗದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಗೋಜಲಾದಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಬೇರೆಯೇ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಈ ಕಥೆಗಳ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಸುಕಾಸಿಗೂ ಲೆಕ್ಕ ಇಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿತ್ತು. ನನ್ನ ಸೇಹಿತೆಯ ತಂದೆ, ಹೊಸ ಸಂಚಿಕೆ ಬಂದೊಡನೆ ಅವರ ಮನೆಗೆ ತಂದು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ಓದಲು ಮೊದಲು ಕಾದು ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನಾನೇ! ಸಂಕೋಚ, ನಾಚಿಕೆ, ಎಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಆ ಒಂದು ಕಾಪಿಗಾಗಿ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬರೆಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತರೆ ನೂರಾರು ನೆನಪುಗಳು!

ಈಗ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅಮರಚಿತ್ರಕಥೆ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಆವನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಬರೀ ಚಿತ್ರಗಳು, ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೇ ವಿನಹ ಹೊಸ ಲೋಕ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

ಬೇಸಿಗೆ ರಜಾ ಅಂದ್ರೆ ಅಮರ ಚಿತ್ರಕಥೆ, ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ, ಬಾಲಮಂಗಳ, ಚಂದಮಾಮದ ಹಳೇ ಸಂಚಿಕೆಗಳು, ಮಾವಿನಹಣ್ಣು! ಹಣ್ಣು ತೊಳೆದು ತಟ್ಟೇಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಕೂತ್ರೆ ಊಟ-ನಿದ್ದೆ ಯಾವ್ದೂ ಬೇಕಾಗ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ! ನಮ್ಮನೇಲಿ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಇಬ್ರೂ ಪುಸ್ತಕಪ್ರೇಮಿಗಳಾದ್ರಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವ್ದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೂ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲ ಅಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ನನ್ನ್ ಪುಟ್ಟ ತಮ್ಮನ ಸ್ಕೆಚ್ ಪೆನ್ ಭರಾಟೆಯಿಂದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನ ರಕ್ಷಿಸೋ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ್ ಕೈಲಿ ಆಗ್ತಿರಲಿಲ್ಲ:)) ಮೊನ್ನೆ ಗೆಳತಿಯ ಹತ್ರ ಜಯದೇವನ ಅಷ್ಟಪದಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದ ಊರಿನ್ ಹೆಸ್ರು ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಅಮರಚಿತ್ರ ಕಥೆಯಿಂದ ಅಂದೆ. ಆಗ ಬಿಚ್ಚಿಕೋತು ನೋಡಿ ನಾವಿಬ್ರೂ ಓದಿದ್ ಅಮರಚಿತ್ರಕಥೆ ಟೈಟಲ್ಸ್ ಪಟ್ಟಿ!! ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಪ-ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿದಿದ್ರೆ, ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಿದ್ರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಅಮರಚಿತ್ರಕಥೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ.
ಹಂಸಾನಂದಿಯವ್ರು ಹೇಳಿದ್ ಹಾಗೆ ನಂಗೂ ಯಾಕೋ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಹತ್ತಿರವಾಗ್ಲಿಲ್ಲ - ಮೊದಲು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಓದೋಕೆ ಷುರು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೋ ಏನೊ, ಆ ಕತೆಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡವೇ ಸರಿ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡ್ತಿತ್ತು!
ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳ ’ಪುಸ್ತಕಪ್ರೀತಿ’ಯ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಹೇಳಿರೋ ಮಾತು ನಿಜ. ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಕೈಗೆ ಪುಸ್ತಕ ತಂದಿಟ್ಟು ನಾನೂ ನಿರಾಸೆ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀನಿ:)) ತಪ್ಪು ಅವರದ್ದಲ್ಲ, ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿರೋದು.. ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡ್ಬೇಕು!

ಹರಿ,
ಈ ನಿಮ್ಮ ಬರಹಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ಎಷ್ಟು ಜನರ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕೆದಕಿತಲ್ಲ! ಒಂದು ತಲೆಮಾರಿಗೇ ಸಂತಸ ತಂದು ಕೊಟ್ಟ ಅಮರ ಚಿತ್ರ ಕತೆಯ ಮಹತ್ವ ಕಡಿಮೆಯೇನಲ್ಲ.
ಆದರೆ, ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳ ಬಾಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟೇನೂ ಕೊರಗಬೇಕಿಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಅದ್ಭುತ ಲೋಕ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ನನಗನಿಸಿತ್ತು!

ಹರಿಗೊಂದು ಪಿಸುಮಾತು: ಸಂಪದಿಗರೆಲ್ಲರ ನಾಸ್ಟಾಲ್ಜಿಯ ನೋಡಿ ಸಣ್ಣಗೆ ನಗುವೂ ಬಂತು

ಅಮರ ಚಿತ್ರ ಕತೆ ನನಗೆ ತುಸು ದುಬಾರಿ, ಸಲೀಸಾಗಿ ಸಿಕ್ತಿರಲಿಲ್ಲ..

ನಾವೇನಿದ್ರು ಬಾಲಮಂಗಳ ಚಂಪಕ...

ಆದ್ರೂ ನಮ್ಮೂರಿನ ಮಹಿಳಾ ಸಮಾಜದ ಲಯಿಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಹೊತ್ತಗೆಗಳನ್ನ ಓದಿದ್ದು ನೆನೆಪಿದೆ...

ನನ್ನ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು ಕುಂಬಕರ್ಣನ ಚಿತ್ರ ಇದ್ದುದು.

ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಾಲಮಂಗಳ ಚಿತ್ರಕತೆ ನಾವ್ ಓದೋದುಂಟು.. !!

ಬಹಳ ಸೊಗಸಾದ ಲೇಖನ. ನಾನೂ ಕೂಡ ಅಮರ ಚಿತ್ರ ಕಥೆ ಫ್ಯಾನ್. ೨ ಕ್ಲಾಸ್ ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಅಮ್ಮ ಒಂದ ಸಲ ೨ ಪುಸ್ತಕ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೊಡ್ಸಿದ್ದ್ರು. ಅದು ಅವರ ಜಾಣ್ಮೆ. ಓದು ಅಂತಾನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಬಿಡಿ - ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟೇ ಅಂತ budget ಹಾಕ್ ಬೇಕಾಯ್ತು. ಅಮರ ಚಿತ್ರ ಕಥೆ, ಚಂದಾಮಾಮ, ಪುಟಾಣಿ, ಇಂದ್ರಜಾಲ ಎಲ್ಲ ಓದಿದ್ದೆ ಓದಿದ್ದು. ಬಹಳ ಉಪಯೋಗ ಆಯ್ತು. ಪುಸ್ತಕ ಓದೋ hobby ಇದ್ರೆ boredom ಅನ್ನೋದೇ ಇಲ್ಲ.

ಹರಿಯವರಿಗೆ,

ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀವು ಇಷ್ಟೊಂದು ಸೊಗಸಾಗಿ ಬರೀತೀರಿ ಅಂತ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ!

ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಓದಿ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.

ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಸಹ ಅಮರ ಚಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೆನಾದರೂ, ನನಗೇಕೋ ಅದರ ಗೀಳು ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಚಿತ್ರ ಸಹಿತ ಕಾಮಿಕ್ಸ್ ಬುಕ್ಕುಗಳಿಗಿಂತ, ಚಿತ್ರವಿಲ್ಲದ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಚಿತ್ರಗಳಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕಗಳೇ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವೆನ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅನುಪಮ ನಿರಂಜನರ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆಯ ಹನ್ನೆರಡೂ ಸಂಚಿಕೆಗೆಳು ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದವು. ಈಗ ಅದೇ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ ಓದುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ.

ಅಮರ ಚಿತ್ರ ಕಥೆ, ಚಂದಮಾಮ, ಟಿಂಕಲ್, ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ, ಬಾಲ ಮಂಗಳ ಇವುಗಳನ್ನು ಹಲವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿರುವುದು ಓದಿದೆ. ಆದರೆ ಯಾಕೋ ಯಾರೂ "ಬಾಲ ಮಿತ್ರ"ದ ಹೆಸರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ... ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಓದುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲವೇ? ಬಹುಷ: ನೀವುಗಳು ಓದು ಕಲಿತು ಪುಸ್ತಕ ಕೈಹಿಡಿಯುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮುನ್ನವೇ ಅದು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿರಬೇಕು.

ಬಾಲ್ಯದ ಓದಿನ ವಿಚಾರವಾದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ: ನನಗೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾದ ಕಥೆಗಳೆಂದರೆ, ಡಾ.ರಾಜಶೇಖರ ಭೂಸನೂರುಮಠ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಥೆಗಳು. ಚಂದಮಾಮ, ಬಾಲಮಿತ್ರದ ಕಥೆಗಳಿಗಿಂತ, ಮಯೂರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಕತೆಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ; ಪೂರ್ತಿ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೂ!

ವಂದನೆಗಳೊಂದಿಗೆ,

ಶೇಷಾದ್ರಿ

ಲೇಖನ ಚಿಂತನೀಯವಾಗಿದೆ. ಇವತ್ತಿನ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಮೂದಲಿಕೆ ಮಾಡೋ ಟ್ರೆಂಡ್ ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟಿದೆ! ಆದರೆ ಪುರಾಣಕಥೆಗಳೊಳಗೆ ಅನೇಕ ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯಗಳಡಗಿರುವುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಅಂದಹಾಗೆ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕೊಡೋದು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆ ಪ್ರಯತ್ನ

ಎಚ್ಪಿ.ಪಿ.ಎನ್ ರವರೆ
ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು
ಹಸಿವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಓದುವ ಹಂಬಲವಿರುವ ನನ್ಗೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳದಷ್ಟು ಹಣಕ್ಕೆ ಪರದಾಟ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ಧಾರವಾಡ ಬಸಪ್ಪನ ಕಟ್ಟೆ ಎನ್ನುವ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲೈಬ್ರೆರಿ ಇತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ದಿನಗಟ್ಟಲೇ ಕುಳಿತು ಓದುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ. ಸಂಜೆ ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟೊಡನೆ ಎಲ್ಲರೂ ಆಟವಾಡಲು ಓಡುತಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮದೊಂದು ಗ್ಯಾಂಗ್ ಆ ಲೈಬ್ರೆರಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಜಾರು
. ಹಾಗೆ ಓದಿದ ಕೆಲವೊಂದು ಕತೆಗಳು ಈಗಲೂ ಮನಸಿನಲ್ಲಿವೆ . ಅಗ ಬಾಲಮಂಗಳ, ಚಂದಮಾಮ . ಪೂಪ್ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪು. ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಮಾಯಣ, ಚಂಪಕ ಅಬ್ಬ ಒಂದೇ ಎರೆಡೆ .
ನಿಜವಾಗಲೂ ನಾವು ಓದಿದಷ್ಟನ್ನು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಖಂಡಿತಾ ಓದಲಾರವು . (ಪುಸ್ತಕವನ್ನು
ಟಿವಿ , ಕಂಪ್ಯೂಟರನ ಹಾವಳಿಯಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಗುರ್ತರ ಜವಾಬ್ದಾರೆ ನಮ್ಮ ದಾಗಿವೆ.

ರೂಪ