ನಮ್ಮ ಮನೆಗೊಬ್ಬರು ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರ ವಿವರಗಳೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅವರೇನೋ ಕೊಳಲು ನುಡಿಸೋರಂತೆ, ಅವರ ಮಕ್ಕಳೂ ’ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್ ಮ್ಯೂಸಿಕ್’ಅಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕತ್ ಇಂಟೆರೆಸಟು ಮಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರಂತೆ. ಅದೆಲ್ಲ ಸರಿ..

ಮನೆಗೆ ಬಂದರು, ಮನೆ ಬಂದವರನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸಬೇಕಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಸಹಜ ಕ್ರಿಯೆ ಅಲ್ಲವೇ?

ಅವರು ನನ್ನ ’ಹಾಬಿ’ಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು, ನಾನು ’ಹೀಗೆ ಕೆಲವು ಕನ್ನಡ ಕಾದಂಬರಿ ಓದ್ತೀನಿ, ಹೊತ್ತು ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಿನಿಮ ನೋಡ್ತೀನಿ’ ಅಂದೆ. ಅದೇನು ಆಯ್ತೋ ತುಸು ಮುಕದಲ್ಲಿ ಅದೇನೋ expressionಗಳು. ನನಗೆ ನಾನು ಅಂತಹದ್ದು ಏನು ನುಡಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸ ಮಟ್ಟ ಇತ್ತದು.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯೋರು ಬಲು ಆರಡಿನರಿ ಮಂದಿ. ನಮಗೆ ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ಟೊಂದು ಇಂಟರೆಸಟಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡೋದರಲ್ಲಿ ಸಿಗೋ ಕುಶಿ ಹಾಡು ಕೇಳೋದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಅವರ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ವ್ಯಾಪಾರದ ಮಾತುಕತೆಯಾಡೋಕುಶಿ, ಮಠದಲ್ಲಿ ನಡೆಯೋ ಸಂಗೀತ ಕಚೇರಿ ಕೇಳೋದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಿನಿಮಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತೀವಿ. ಈಗೀಗ ಕಡಮೆ ನಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ. ಸಿನಿಮ ಹಾಡು ಮನೇಲಿ ಕೇಳ್ತೀವಿ ಏಕೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಹಿಡಿಸೋ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಅದೇ, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಕಡೆ ಕೇಳಿಸೋದು ಅದೇ.

ಇದೇ ಸನ್ನಿವೇಶ ನಮ್ಮ ಹಲವು, ಹೆಚ್ಚು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತ ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ. ಇಲ್ಲದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಯಾಕೆ ಸಿನಿಮ ಹಾಡುಗಳನ್ನ ಕೇಳಿಸೋ ರೇಡಿಯೋ ಚಾನಲ್ಲುಗಳು ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲಕ್ಕು ಗಂಟೆ ಮೊಳಗುತ್ತಾ ಇದ್ದವು?

ನಮ್ಮ ಮನೇಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸುಮ್ನೆಸುಮ್ನೆ ಇಂಗಳೀಸು/ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಗಳನ್ನು ’ಪ್ರಯೋಗ’ ಮಾಡೋರ ಕಂಡರೆ ಹೆದರಿಕೆ. ಅಂತವರಿಗೆ ಅದೇನೋ ಮೇಲ್ಮೆ. ಮಿಕ್ಕವರ ಕಂಡರೆ ಒಂತರ ’ಕತ್ತೇನು ಗೊತ್ತು ಕತ್ತುರಿ ಕಂಪು’ ಅನ್ನೋ ಮೇಲ್-ಅನಿಸು.

ಸರಿ.. ಬಂದವರು ಶುರು ಮಾಡಿದರು, ನಾನು flute ನುಡಿಸ್ತೀನಿ, ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಒಬ್ಬ ಮೃದಂಗ, ಮಗಳು vocal senior ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ. etc etc ಅವರ ಬಳಿ ಕಲಿತಿದ್ದು etc etc ಆ ಕಚೇರಿ ಈ ಕಚೇರಿ etc etc.. ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಏನು ನಡುವೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕದೇ ’ಹು ಹು’ ಅಂತಿದ್ದರು.. ನಾನು ಹು ಹು ಎಂದೆ. ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಟಿವಿ ಕಡೆ ಮುಕ ಮಾಡಿ ಕೂತಿದ್ದ.

ಸರಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಮಾತು ಹೊರಳಿತು.. "ನಮ್ಮ ಮನೇಲಿ ನಾವು ಸಿನಿಮ songs ಕೇಳೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಊಟ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ಕನ್ನೇ ಕೇಳ್ತೀವಿ.. ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್ ಮ್ಯೂಸಿಕಲ್ಲನ್ನು ಲವ್ ಮಾಡೋದಕ್ಕೂ ಸಂಸ್ಕಾರಬೇಕು. ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್ ಮ್ಯೂಸಿಕಲ್ ಲವ್ ಮಾಡೋದು ಮಾಮೂಲಿ ಮಂದಿಗೆ ಆಗಲ್ಲ.. ಸಿನಿಮ ಹಾಡಲ್ಲಿ ಏನಿರುತ್ತದೆ.. ಅಸಯ್ಯ" ಅಂತ ವರಸೆ ತಗೆದರು. ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಬಂಡಾಯಗಾರ.. ನೇರಾನೇರ ಮುಕಕ್ಕೆ ಹೇಳಿ ಹೋಗೋನು.. ಅವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಎದ್ದು ರೂಮಿಗೆ ಹೋದ. ನಾನು ’ಹು’ ಅನ್ನೋದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ. ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ "ಲೇ ಇವಳೇ, ಇನ್ನೊಂದು ಸುತ್ತು ಕಾಪಿ ಕೊಡೇ, ತಗೊಳ್ಳಿ ಮಾತಾಡಿ ದಣಿವಾಗಿರಬೇಕು’ ಅಂದು.. ಗಮನವನ್ನ ಕಾಪಿ ಕಡೆ ಸೆಳೆದರು.

ಈಗ ನನಗೆ ಮುಜುಗರ ತಂದಿದ್ದು.. ನಾವು ನಮ್ಮಿಶ್ಟ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಇಶ್ಟದ ಸಿನಿಮ ಹಾಡು. ಅವರಂತೆ ’ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್ ಸಂಗೀತ ಲವ್ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಸಂಸ್ಕಾರ ಬೇಕು’ ಅಂದರೇನು ಅರ್ತ? ಅದನ್ನ ಇಶ್ಟ ಪಡದೋರಿಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರ ಇಲ್ವಾ?

ಅದಕ್ಕೇ ಈಗೀಗ ಸಕ್ಕತ್ ಇಂಗಳೀಸು/ಸಂಸ್ಕೃತ ಬಳಸೋರ ಜೊತೆ ’ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್ ಮ್ಯೂಸಿಕನ್ನು ಲವ್’ ಮಾಡೋರ’ ಕಂಡರೂ ಹೆದರಿಕೆ ಆಗತ್ತದೆ. ಅವರ ಜತೆ ಮಾತಾಡಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಹಿಂಸರಿಕೆ...

ನಾವು ಮೇಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಬೇಡ, ಕೀೞಾಗೋದು ಬೇಡ ಅಲ್ವ!!