ಈ ಸಂಗತಿ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಚನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದುವುದು.

ನಾವು ಕನ್ನಡದೊರು, ನಾವಾಯ್ತು ನಮ್ ಮನೆ, ಕನ್ನಡ ನೆಲವಾಯ್ತು. ನಮ್ಮ ಸಿಟ್ಟುಪಟ್ಟು ಏನಿದ್ರೂ ನಮ್ಮ ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಗೊಡವೆ ಮಾಡೊರ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟೇ. ನಾವು ಕಾಸರಗೋಡು, ನೀಲಗಿರಿ, ಇಂತ ನೆಲಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾಯ್ತು, ಸುಮ್ನೆ ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ತರಲೆ ಅಂತ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತುಟಿಕ್-ಪಿಟಿಕ್ ಅಂದೇ ಇರೋ ಮಂದಿ.

ಆದ್ರೆ ನಮ್ ಬಡಗಕ್ಕೆ ಇರೋ ರಾಜ್ಯದವರಿಗೆ ಅದ್ಯಾಕೋ ನಮ್ ನೆಲದ ಮೇಲೇ ಹೊಂಚುಗಣ್ಣು. ಒಂದು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಅಂತ ಈಟುದ್ದಗಲ ರಾಜ್ಯ. ಇನ್ನೊಂದು ಗೋವೆ ಅಂತ ಪುಟಾಣಿ ರಾಜ್ಯ. ಇವರಿಬ್ರೂ ನಮ್ಮ ನಲೆದ ಬಗ್ಗೆ ಗೊಡವೆ ತಗೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ರೆ ಇವರು ಏನೋ ಅಶ್ವಮೇಧಯಾಗ, ದಿಗ್ವಿಜಯ ಮಾಡೊರ ಹಂಗೆ ಆಡಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಕೂಟ ಗೊಡವೆಗೆ ನಿಂತಿಹರಾದ್ರು, ಅವರವರ ನೆಲಗಳಲ್ಲೇ ಅವರವರ ನುಡಿನಡೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದರಲ್ಲಿ ತಿಣುಕಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಕನ್ನಡದೊರು ಬಿಡಿ, ಬೇರೆಯೊರ ನೆಲವೂ ನಮಗೆ ಬೇಡ, ನಮ್ಮದೇ "ಎತ್ತು ಏರ್ಗೀಳೀತು, ಕ್ವಾಣ ನೀರ್ಗೀಳೀತು" ಅನ್ನೋ ಪಾಡು ಆಗಿದೆ.

ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಮರಾಟಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡನೆಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇದು ಕನ್ನಡ, ಇದು ತೆಲುಗು, ಇದು ತಮಿಳು, ಇದು ಅದು, ಇದು ಇದು ಅಂತ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಕಾಣುವ ಹಾಗೇ ನುಡಿಗಳ ನಡುವೆ ಗಡಿಗೆರೆ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಆದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಏನಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಅಂದ್ರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಹಲವು ಮರಾಟಿ ಮಂದಿ ಹಿಂದಿ ಮಾತಾಡ್ತಾರೋ, ಮರಾಟಿ ಮಾತಾಡ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ವಂತೆ. ಮಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೂ ಅಚ್ಚಕಟ್ಟಾಗೇ ಹಿಂದಿ ಮಾತಾಡ್ತಾರಂತೆ, ಇನ್ನು ಹಿಂದಿ ಮತ್ತು ಮರಾಟಿ ಒಂದೇ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯೋದ್ರಿಂದ ಇನ್ನೂ ಸಲೀಸು, ಒಂತೆರ ಮಹಾಮರಾಟರ ಮಾಮೂಲಿ ಮಾತೇ ಹಿಂದಿ ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆಯಂತೆ. ಇದು ಬರೀ ಮುಂಬಯಿ, ಪುಣೆ, ಅಂತ ದೊಡ್ಡದೊಡ್ಡ ಹೊಳಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಊರು ಕೇರಿ ಪಾಡು ಹಿಂಗೇ ಅಂತೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಂತೆ, ಬಾಲಿವುಡ್ನ ಹಿಂದಿಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಂತ ದೊಡ್ಡರಾಜ್ಯದ ನುಡಿ ಮರಾಠಿ ಸಿನಿಮ ಮಣ್ಣು ಮುಕ್ಕಿದೆ. ಈ ಮರಾಟಿ ಸಿನಿಮಕ್ಕಿಂತ, ನಮ್ಮ ಮಳಯಾಳಿ ಸಿನಿಮವೇ ಹೆಚ್ಚು ದುಡ್ಡು ಮಾಡ್ತದಂತೆ.

ಇನ್ನು ಗೋವೆ ಇವರು ಹಾಗೇ, ತಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕೊಂಕಣಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡೇ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಗೋವೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಕಣಿ ಯಾವ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಗೊಡವೇ ತೀರೇ ಇಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಮರಾಟಿಯೂ ಒಂದು ನುಡಿಯಾಗಿರುವದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಸರಕಾರದ ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮರಾಟಿಯಲ್ಲೇ ನಡೆಯೋದು. ಇನ್ನು ಕೊಂಕಣಿ ಸಿನಿಮ ಗಿನಿಮ, ಇಲ್ವೇ ಇಲ್ಲ.

ಆದ್ರೆ ಇವರಿಬ್ರಿಗೂ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ನೆಲಬೇಕು ಅಂತ ಗೊಡವೆ ತೆಗೆದಿರೋದ್ರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದವರಿಗೆ ಬಲು ನೆರವೇ ಆಗಿದೆ. ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾ? ಹೀಗಾದ್ರು ನಾವು ಅವರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅನ್ನೋದು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದೊರಿಗೆ ಅರಿತವಾಗ್ತದೆ. ಹಾಗೇ, ನಮ್ಮ ನೆಲವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಅಂಜಿಕೆಯಿಂದಾದ್ರು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎಚ್ಚರ ಇರ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಇರಬೇಕು, ನಾವು ನಮ್ಮ ಹಿತ್ತಿಲು, ಅಂಗಳಗಳಿಗೆ ಈಗೀಗ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಎಚ್ಚರ, ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟು ಕಾಪಾಡ ತೊಡಗಿರೋದು.

ಒಟ್ನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮನೆ ಹಿತ್ಲು ಹಾಳಾದ್ರೂ, ನಮ್ಮನಯೆ ಬೇಲಿ ಮುಚ್ಚಕ್ಕೆ ನೆರವಾದ ಇವರಿಗೆ ನಾವು ಕನ್ನಡದೊರು ನನ್ನಿ ಹೇಳ್‌ಬೇಕು.