Prasad

Sir may I know how to respond in Kannada?
where to type ?Should we use Baraha Software?

ವೈಬವರೇ,
ಹಿ೦ದೂ ದರ್ಮದಲ್ಲಿ ಕ೦ದಾಚಾರವಿಲ್ಲ ಎ೦ದು ಬೈರಪ್ಪನವರೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ, ಮುರಳಿಯವರೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಇವರುಗಳು ಹೇಳಿದ್ದು ಹಿ೦ದೂ ದರ್ಮವು critisism ಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇತರೆ ದರ್ಮಗಳ೦ತೆ ಶತಮಾನಗಳ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನ ಯಾರೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಾರದು ಎನ್ನುತ್ತಿಲ್ಲ!. ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದ೦ತೆ ಹಿ೦ದೂ ದರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮೂಡ ನ೦ಬಿಕೆಗಳಿದ್ದವು ಸತಿ ಸಹಗಮನ, ಬಾಲ್ಯ ವೀವಾಹ ಮು೦ತಾದವು, ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತೊಡೆದು ಆಕಿಲ್ಲವೇ?.
ಇನ್ನು ಕೇರಳದ ದೇವಸ್ಥಾನದ ವಿಶಯ, ದೇವಸ್ಥಾನವು ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ, ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣ ಗಳ೦ತೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ತಳವೇ? ಅಥವ ಇವು ಒ೦ದು ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣವೆ? ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗ ಬೇಕಾದರೆ ಶ್ರದ್ದೆ ಇರಬೇಕು, ನ೦ಬಿಕೆ ಇರಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ದರ್ಶನ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು, ಬಾರತದ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ಮೊದಲು ಹಿ೦ದೂಗಳೇ, ಅವರು ದರ್ಮವನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವಾಗ ಹಿ೦ದು ದರ್ಮದಲ್ಲಿ ನ೦ಬಿಕೆ ಇಲ್ಲ ಎ೦ದೇ ತಾನೆ ಹೋಗಿರುವುದು? ನ೦ಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಈಗೇಕೆ ದರ್ಶನ?.
ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಯಷ್ಟೇ! ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ
ದನ್ಯವಾದಗಳೊ೦ದಿಗೆ

ಇರಲಿ , ಅದಕ್ಕೆ ನೀವು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಬಹುದು , ಠೀಕೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಯಾರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಡೆಯುವುದಿಲ್ಲಾ. ಪೋಲಿಸ್ complaint ಕೊಡಬಹುದು. ಆದರೆ ನೀವು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಥವಾ ಇರಾನ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಖುರಾನ್ ಬಗ್ಗೆ Negative comment ಮಾಡಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಕತ್ತು ಕೀಳುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮದೇ Criticism ಬರೆಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಖುರಾನ್ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು Critic ಆಗುವುದಕ್ಕೆ ಆ ಧರ್ಮ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲಾ. ಕಾರಣ ಅದು ಪವಿತ್ರ.

ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಮಾತು "ಅರ್ಜುನ ! ನೀನು ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟದ೦ತೆ ಮಾಡೂ .. ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ". ಶ್ರಿ ರ೦ಗರು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒ೦ದು ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಹಿ೦ದೂ ಧರ್ಮ್ ದ ಮಾತೇ ಇಲ್ಲಾ. ಅದೊ೦ದು ಸಮಾಜ್ ಶಾಸ್ತ್ರದ೦ತೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ಕೆಲವರು ಗೀತೆಯನ್ನು ತೆಗಳಿದ್ದಾರೆ, ಕೆಲವರು ಹೊಗಳಿದ್ದಾರೆ.. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೇಳುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅ೦ದಿನಿ೦ದ ಇದೆ.

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲೂ ಕುರುಡ ಕುರುಡಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡೂ ಅ೦ತಾ ಹೇಳಿಲ್ಲಾ.(ಆದರೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕುರುಡ ಕುರುಡಾಗಿ ಆಚರ್ಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.) ನೀವು ಯಾವುದೇ ಹಿ೦ದೂ ಆಚಾರ್ಯರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪುಸ್ತಕ ತೆಗೆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವ ಪದ - ಸತ್ಯ, ಪ್ರಜ್ನೆ, ವಿವೇಕ, ಮನಸ್ಸು , ಪರಿಗ್ರಹ, ಪ್ರಾಣ, ಇ೦ದ್ರೀಯಾ, ಸ೦ಯಮ, ಜಾಗೃತ,ದು:ಖ ನಿವಾರಣೆ, ಶಾ೦ತಿ, .... ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಮಿಕ್ಕ ಧರ್ಮಗಳೂ ಗು೦ಪುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಯುದ್ಧ ಕಲಹ ಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರುವುದು ಇತಿಹಾಸ.
ಅದಕ್ಕೆ ಹಿ೦ದೂ ಧರ್ಮ ಯಾವತ್ತು ಒ೦ದು ಗು೦ಪಿನ ಧರ್ಮವಾಗಲಿಲ್ಲಾ.... ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಧರ್ಮವಾಯಿತು.
ಆದರಿ೦ದ ಹಿ೦ದೂಗಳಿಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನ , ಶಾಸ್ತ್ರ ಇತ್ತ್ಯಾದಿ ಮುಖ್ಯವೆನಿಸಲಿಲ್ಲಾ.
ಹಾಡು ಮತ್ತು ಕುಣಿತವೇ ಧರ್ಮವಾಯಿತು.
ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಮ್ಮದ ಹಾಡ ಬೇಡಿ ಅ೦ದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹಾಡಲಿಲ್ಲಾ.

"Music is Haram" ಎ೦ದು ಕರೆದವರು ,http://www.themuslimwoman.com/beware/MusicisHaram.htm
ಸೌ೦ದರ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞ್ನೆ ಯನ್ನು ಹೊ೦ದುವುದಾದರು ಹೇಗೆ ?
ಅದಕ್ಕೆ ಪಾಪ ಅವರು ಅರೇಬಿ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸ೦ಗೀತವನ್ನು ಕಲಿತು ಸೂಫಿ ಎ೦ದು ಕರೆದುಕೊ೦ಡರು.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸ೦ಗೀತದಿ೦ದ ದೇವರನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವ್ರು೦ಟು ಅನ್ನುವ ಕಥೆಯಿದೆ.
ಈ ರೀತಿ ಭಾರತ ಮಹೋನ್ನತ ತತ್ತ್ವಗಳ ಪ್ರಯೋಗ ಶಾಲೆ.
ಆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಕಿದ್ದರೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡೋಣ.
ನೀವು ಹೇಳಿದ ಉಸ್ತಾದ್ ಬಿಸ್ಮಿಲ್ಲಾ ಖಾನ್ ರವರ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಅಪಾರ ಗೌರವವಿದೆ.
ಅವರ ಒ೦ದು Interview ನಿಮಗಾಗಿ.
http://www.musicalnirvana.com/hindustani/bismillah_articles.html

Khan Saheb is soaked in religion. It is his sustaining life-force. But it is this same religion that damns music, condemns it as an act of rape. For the Shias, music is haraam (taboo). But for the man who took the shehnai out of the wedding processions and naubatkhaanaas - the shehnai player, traditionally was to be heard and not seen - and who was able to weave patterns of dazzling intricacy into his music as he brought it to the centre-stage of classical respectability, his instrument is also his Quran. Where others see conflicts and contradictions between music and religion, he sees only a divine unity.

"When maulvis and maulanas ask me about this, I tell them, sometimes with irritation, that I can't explain it. I feel it. I feel it. If music is haraam then why has it reached such heights? Why does it make me soar towards heaven? The religion of music is one. All others are different. I tell the maulanas, this is the only haqeeqat (reality). This is the world. My namaaz is the seven shuddh and five komal surs. And if this is haraam, then I say: aur haraam karo, aur haraam karo (if music be a thing of sin, sin on)."

"I was once in an argument with some Shia maulavis in Iraq. They were all well-versed in their subject and were making several effective arguments about reasons why music ought to be damned. At first I was left speechless. Then I closed my eyes and began to sing Raga Bhairav: Allah-hee....Allah-hee....Allah-hee...I continued to raise the pitch. I opened my eyes and I asked them: 'Is this haraam? I'm calling God. I'm thinking of Him, I'm searching for Him. Isn't this namaaz? Why do you call my search haraam?'" They fell silent.

ಸಂದೀಪ ಐತಾಳರೇ ಜಿಹಾದಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದು ಅಮೆರಿಕವೇ ಹೊರತು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ ಜಿಹಾದಿಗಳನ್ನು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿತ್ತು. ಬಿನ್ ಲಾದೆನ್ ನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸದ್ದಾಂ ಹುಸೇನ್ ತನಕ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅಮೆರಿಕವೇ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ್ದು. ಇರಾನ್-ಇರಾಕ್ ಯುದ್ಧದ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಕುರಿತು ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿಗಳಿವೆ ತಾವೊಮ್ಮೆ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಒಳಿತು.

ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅಮೆರಿಕದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಬಿನ್ ಲಾದೆನ್ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ. ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಮೂಲಭೂತವಾದದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದೇ ಅದು. ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತಿನ್ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಹಿಂದೆ ಇರುವುದೂ ಇದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಯೂರೋಪು ಯಹೂದ್ಯರನ್ನು ಕೊಂದ ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಡಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಪಾಪ ಇದು. ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಮೂಲಭೂತ ವಾದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ. ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್ ಹೋರಾಟಗಾರರಲ್ಲಿ ಬಹುಸಂಖ್ಯೆಯ ಕ್ರೈಸ್ತರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ ಚಿಂತಕ ಎಡ್ವರ್ಡ್ ಸೈದ್. 

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ  Gore vidal ಹೇಳಿದಂತೆ ಅಮೆರಿಕ ಒಂದು ಭಯಭೀತ ರಾಷ್ಟ್ರ. ಇದರ ಭಯದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ವಿರೋಧವೂ ಒಂದು. ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಷ್ಟೊಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅದೇಕೆ ಕಮ್ಯನಿಸಂಗೆ ಭಯಪಡಬೇಕು. ಬಂಡವಾಳ ಶಾಹಿ ತಾತ್ವಿಕತೆಗೆ ಒಂದು ಸ್ಥಾನವಿದ್ದಂತೆ ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯನಿಸಂಗೂ ಒಂದು ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಒಂದನ್ನು ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದುದು ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಈ ವೈರುದ್ಧ್ಯಾತ್ಮಕ ನಿಲುವುಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಪ್ರಪಂಚ ನಡೆಯುವುದು ಎಂಬ ಸಂಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ನಿಲುವಿನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಕತ್ತಲಿದ್ದರಷ್ಟೇ ಬೆಳಕಿನ ಅರಿವಾಗುವುದು. ಬೆಳಕು ಮಾತ್ರ ಕತ್ತಲೆಗೊಂದು ಅನನ್ಯತೆಯನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲುದು. ಈ ಅಮೆರಿಕ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆಯೇ ಹಿಂದೂ, ಮುಸ್ಲಿಂ, ಯಹೂದ್ಯ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವ ಏಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ಸಂಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ನಿಲುವುಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿರುವುದು ಇದು. ಭೈರಪ್ಪನವರ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಇದುವೇ. ಅವರು ತಾವು ಹಿಡಿದ ಮೊಲಕ್ಕೆ ಮೂರು ಕಾಲು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗನ್ನಲು ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಮೊಲಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲು ಎನ್ನಲು ಉಳಿದವರಿಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದೆ. ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವ ಸತ್ಯದಂತೆಯೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸತ್ಯಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು. ಜೈನ ತಾತ್ವಿಕತೆ ಹೇಳುವಂತೆ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಮುಖಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಭೈರಪ್ಪನವರು ಕಂಡ ಮುಖವನ್ನು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಮುಖಗಳನ್ನು ನಾವು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕಾಣುವುದು ಅವರವರ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಹೊರತು ಆತ್ಯಂತಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನಲ್ಲ.

ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಭೈರಪ್ಪನವರು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಧಾನಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲೊಂದು ಸ್ಥಾನವಿರುವಂತೆ ಅವರ ವಾದವನ್ನು ಒಪ್ಪದವರು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಧಾನಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಈ ಇಬ್ಬರೂ ತಾವು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾಲ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದವರೇನಲ್ಲ. ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಚಿಂತನಾ ಉಪಕರಣಗಳ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರಷ್ಟೇ. ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಸತ್ಯವಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಇಬ್ಬರೂ ಹೇಳುವುದೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುಳ್ಳಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ.  

ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್: http://ismail.sampada.net