ನನ್ ಹತ್ರ ಒಬ್ಬ ಇದ್ದಾನೆ. ನಾನು ಅವನ ವಿಷಯ ಬರೇತಿದೀನಿ. ಅವನ್ ಎಷ್ಟು ಕಾಡ್ತಾನೆ ಅಂದ್ರೆ, ತತ್.. !!

ನಾನ್ ಏನೇ ಮಾತಾಡ್ರೂ, ಯಾರ್‍ ಕೂಟೇ ಮಾತಾಡ್ರೂ, ಎದರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದ್ರೂ ಅವನದೊಂದು ಕೊಂಕು. ಅದು ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ, ನೀನು ತಪ್ತಪ್ಪ ಬರೇತೀಯ, ಬರೀ ಸುಳ್ಸುಳ್ ಹೇಳ್ತೀಯ ಅಂತ ಅಂದ್ರೆ, ನಂಗೆ ಏನು ಸಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ನಾ ಹೇಳಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಸರಿ, ಹೇಗೆ ದಿಟ ಅಂತ ಹೇಳಬೋದು.

ಆದರೆ ಅವನ ಅಡ್ಡಮಾತು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಗಿರುತ್ತೆ.
"ನೀನು ಯಾಕೆ ಅವರ ಜೊತೆ ಅಷ್ಟು ಮಾತಾಡ್ತೀಯ. ?", "ನೀನು ಯಾಕೆ 'ಷ' ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಬರೇತೀಯ"?, "ನೀನು ಇದನ್ನ ಹಿಂಗೆ ಹೇಳಬೋದಿತ್ತು. ಆಗ ಅದು ಚನ್ನಗಿರ್ತಿತ್ತು." ಇಂತವೇ. ಅದು ಒಂದು ಸರತಿ, ಎರಡು ಸರತಿ, ಹೋಕ್ಕೊಳ್ಳಲಿ ಮೂರು ಸರತಿಯಾದರೂ ಸರಿ. ಅದರೇ ದಿನಾ ಇದೇ.

ಇದೊಳ್ಳದೆ ಕತೆಯಲ್ಲ. "ನಾನು ನನ್ನಿಷ್ಟ" ಅಂತ ನಾನಂದ್ರೆ, ಮುನಿಸು + ಬೇಸರ ಎಲ್ಲ ಮಾಡಿಕೊಂಡು "ನಾನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಲ್ವಾ, ನಿನ್ನ ಒಳ್ಳೇದು ನೋಡಬೇಕಲ್ವಾ" ಹಿಂಗೆ ಕೊರೆತಾನೆ.

ಈ ಮಾತೆಲ್ಲ ಇರಲಿ ಕೊನೆಗೆ "ನಾವು prestige ಮೈನ್ಟೈನ್ ಮಾಡಬೇಕು" ಅಂತ ಬೇರೆ ಒಗ್ಗರಣೆ. ಅವನಂತೆ ಯಾರು ಎಷ್ಟು ತೆಪ್ಪಗೆ ಇರ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಅಷ್ಟು prestige ಜಾಸ್ತಿ.

ಅಯ್ಯೋ ರಾಮ.!!

ಗೆಳೆತನವಿರಬೇಕು ಅಂತ ನಾವು ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುವುದು ಅಂದ್ರೆ ಹೆಂಗೆ!! ಗೆಳೆತನದ ಸಲಿಗೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ವಿಚಾರ ಹೇರಲು ಬಳಸಿದರೆ, ಅದು ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ಕೆಡುಕು!