ಸರಿ, ನೀವ್ ಕನ್ನಡ್ದೋರ್ ಅನ್ನೊದು ಗೊತ್ತಾಘೋಯ್ತು ನೋಡಿ.

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಟೈಪಿಸಲು ಬರಲ್ವಾ ? ಅಥವಾ ತಾಂತ್ರಿಕ ತೊಂದರೆಯೇನಾದ್ರು ಇದೆಯಾ ಸಾರ್..? . ಏಕಂದ್ರೆ ನಾನು ಸಂಪದಕ್ಕೆ ಮೊದ್ಲು ಪಾದಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡ್ದಾಗ, ಹೀಗಿ ತೊಂದರೆ ಅನ್ಭವ್ಸಿದೆ. ನನ್ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಂದ್ರೆ, ನನಗೆ ಇಂಟರ್ ನೆಟ್ ಮಾಧ್ಯಮದ ವಿಶೇಷತೆಗಳ ಪರಿಚಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ್ಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಗೇಯ !
ಏನ್ಮಾಡೋದ್ ಹೇಳಿ, " ಕಾಲಾಯ ತಸ್ಮೈ ನಮಃ "

ನಿಜಕ್ಕೂ ಎಷ್ಟು ಬೇಸರವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ ?

ಇದೇ ನೋವನ್ನು ರಾಘವೇಂದ್ರ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಯವರು, ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯ ವಾಚಕರ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಜಯಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನೆನ್ನೆಯೇ ಬಂದಿತ್ತು.

ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದು ಒಂದೇ ಉತ್ತರ.

ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ "ಕನ್ನಡ" ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಷೆ, ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸೀಮಿತವಾದದ್ದು ಎಂಬ ನಮ್ಮ ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. "ಕನ್ನಡ" ಎಂಬ ಪದವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಷೆಯಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯ (ನುಡಿ, ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮಾತು, ಕತೆ, ಕಾದಂಬರಿ, ಅಡುಗೆ, ಸಿನಿಮಾ, ಹಾಡುಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತ, ಸುಗಮ ಸಂಗೀತ, ನಾಟಕ, ಯಕ್ಷಗಾನ, ಬೇಸಾಯ, ಮೀನು ಸಾಕಾಣಿಕೆ, ದನಮೇಯಿಸುವುದು......ಹೀಗೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ) ಎಂದು ಬಗೆದರೆ ಯಾವ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಉದ್ಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡ ಎಂಬ ಪದ ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಷೆ, ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತ ಎಂದು ಒಣವಾಗಿ ವಾದಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಆಗ ಬೇಡದ ಔದಾರ್ಯ, open-mindedness, broadmindedness ಎಲ್ಲವೂ ಮನೆಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಸಂಗೀತ ಎನ್ನುವುದು ಕೂಡ ಕನ್ನಡದ, ಕನ್ನಡಿಗರ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯ ಎಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಆಯೋಜಕರು ಆಲೋಚಿಸಿದ್ದರೆ, ಕನ್ನಡದ್ದೇ ಹಾಡು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಗೀತೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಅವಮಾನವಾಗುವ ಪ್ರಸಂಗ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅಜ್ಜಯ್ಯಾ ನೀನು ಸ್ಯಾನೆ ತಮಾಸೆ ಮಾಡ್ತೀಯಪ್ಪೋ. ನಂಗೆ ಕಿಸ್ಡೂ ಕಿಸ್ದೂ ವೊಟ್ಟೆ ವುಣ್ಣಾಯ್ತು !!

ನೌಗಳು ಕನ್ನಡದೋರು ಮುಂದೆ ಹಾಯಲ್ಲ, ಹಿಂದೆ ವದೆಯಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮುಂದೆ ಹಾಯ್ಸಿಕೋತೀವಿ, ಹಿಂದೆ ವದ್ಸಿಕೋತೀವಿ.

ನೀನು ಸಂದಾಕ್ ಅಂದೆ.

[ನೀನು... ಸಲಿಗೆಯಿಂದ]