ಕವಿ

ಓರ್ವ ಕಾವ್ಯ ಬರೆದರೆ ಕವಿಯಾದಂತೆ
ಈ ಲೋಕ ಕವಿಗಳದೆ ಸಂತೆ
ಕವಿಯ ಉದ್ಧಾರದಿಂದ ಕನ್ನಡದ ಉದಯವಾದಂತೆ
ಕನ್ನಡದ ಉದಯದಿಂದ ತಾಯಿಗೆ ಸಂತಸವಂತೆ…

ಜಗವೇ ನೀನು , ಮಗುವೇ ನೀನು
ಕನ್ನಡಕ್ಕೇನಾದರೂ ಮಾಡು ನೀನು
ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರೆ ಪ್ರಯೋಜನವೇನು
ಬರಿ ಕಾವ್ಯ ಸವಿ ಹಾಲು ಜೇನು…

ಕವಿಯೇ ಕಾವ್ಯ , ಕಾವ್ಯವೇ ಸಿರಿ
ಇವುಗಳೇ ತಾಯಿ ನಿನ್ನ ಸಿರಿ
ನೀ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲಾ ಸರಿ
ಕನ್ನಡದ ಮಿತ್ರ ಯಾರಿಗೆಲ್ಲ ಅರಿ

ಕವಿಯ ಕಾವ್ಯದ ಸಿಹಿ ಸವಿ
ಬಲು ಚೆನ್ನ ಕನ್ನಡ ಎನ್ನುವಿ
ರವಿ ಕಾಣದ್ದು ಕಂಡ ಕವಿ
ಕುಡುಕನಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ ಕವಿ

>> ಧಾಮ