ಇರಲಿ ಅಂದೆನು, ಇರಲೇ ಬೇಕು ಅಂತ ಇಲ್ಲ.

"ಭಂಗೆ, ಕಥಿಸು, ರಸನಿಷ್ಠೈಕ,ಮೋದಕೃತಿ" ಇವು ಹೆಚ್ಚು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಕನ್ನಡದ ನಿಘಂಟಲ್ಲೂ ಸಿಗಲ್ಲ.

ಮಹಾಪ್ರಾಣಗಳು, ಋ, ಷ, ಶ ಇವು ಇರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ್ದೇ ಆದ ಱ ಮತ್ತು ೞ ಗಳು ಇದ್ದುಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು ಅಷ್ಟೇ. ಱ ಮತ್ತು ೞ ಉಲಿಯಲು ಆಗದು ಎಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು,. ಹಾಗೆ ನಮಗೆ ಋ ಮತ್ತ ಷ ಇವನ್ನು ಉಲಿಯಲು ಆಗದು.

ಕನ್ನಡದ ಪದ್ಯ ಅಂದ ಮೇಲೆ ಕನ್ನಡದ ಪದಗಳು ಹೆಚ್ಚಿರಬೇಕು ಅಂತ ಹಂಬಲ(ಆಗುವುದಾದರೆ, ಆಗಲೇ ಬೇಕು ಅಂತ ಒತ್ತಾಯವಿಲ್ಲ ).
.
.
.
.

ಪ್ರಶ್ನೆ ಅದಲ್ಲ.

"ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸುದ್ದಗೆಗಳು ಇರುವ ಸಾಲು" ಅಂದಾಗ ಅದರಲಿ ಕನ್ನಡದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಇರದ soundಗಳು ಇರಬೇಕು ಅಂದರೆ, ಬರಿ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಂತಹ ಸಾಲನ್ನು ಬರೆಲು ಆಗದು. ಅಷ್ಟೇ.
.
.
.
.

ತರುವುದೂ ಬಿಡುವುದೂ ಬೇರೆ ಮಾತು! ಬೇಕು ಅಂತ ಆದರೆ ತರಬೇಕು. ಮರೆತಿರುವುದನ್ನು ನನೆಸಿಕೊಳ್ಳುಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಅಕ್ಕರಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲೇ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಬೇಡವಾದವು ಇವೆ, ಪಾಪ ಇವೂ ಇರಲಿ ಅಂತ ನನ್ನ ಕನಿಕರ.
"ಮಾರು vs ಮಾಱು" ಎಳೆ ನೋಡಬಹುದು.

ಆದರೆ ಅವುಗಳ ನೆಸಿಸಿಟಿ ಇದೆ ಅಂತ ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ.
ಹಳಗನ್ನಡವನ್ನು ಓದಲು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಹೊಸಗನ್ನಡದ grammarನ ಹಲವು entityಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಅವು ಬೇಕು.

"ಅರಿತು, ಕುಳಿತು, ಮರೆತು" ಗಳು "ಅರಿದು, ಕುಳಿದು, ಮರೆದು" ಏಕೆ ಆಗಲ್ಲ ?
ಹಾಗೆ
"ಹೊಳೆದು, ಬಿರಿದು, ಕರೆದು" ಇವು "ಹೊಳೆತು, ಬಿರಿತು, ಕರೆತು" ಏಕೆ ಆಗಲ್ಲ?

ಹೊಡೆದನು, ಕರೆದನು, ಕಳೆದನು, ಮೆರೆದನು, ....ಆದರೆ ಕುಳಿತನು, ಅರಿತನು, ಮರೆತನು ಏಕೆ?

ಹಳತು ಇದು ಹೇಗೆ ಸರಿ?

=======================================

ಈಗ ಬೊಂಬಾಟ್!
ಇಲ್ಲಿ ಱ ಇದೂ ಇದೆ.. ಮೀರು ಅದು 'ಮೀಱು'

ಸಂಗನ
ಖಡ್ಗ ವನ್ನು "ಹೞ ಖಡ್ಗ"( ಹಳೆಯ ಕತ್ತಿ ) ಮಾಡಿದರೆ ೞ ಕೂಡ ಸೇರುತ್ತೆ ( ತಮಾಸೆಗೆ!! )

ಖಡ್ಘ ಅಲ್ಲಪ್ಪ ಖಡ್ಗ.

ಸರಗಳಲ್ಲಿ 'ಐ ಔ ಅಂ ಅಃ' ಇವು ಇಲ್ಲವೆನ್ನಬಹುದು!!

====================================================
ದಿಟವು ಯಾವಾಗಲೂ ನಲಿವು ತರಲ್ಲ! ಹಾಗಂತ ದಿಟವನ್ನು ಅರಿಯದೇ ಇರುವುದು ಅರಿಯಮಿಕೆ