ಸರಿ. ಹನೀಫನದ್ದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಉದಾನರಣೆಯಷ್ಟೇ. ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಡೆ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗಳು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಇವೆಯಲ್ಲ. ಹಂಪಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ ಉಗ್ರಗಾಮಿಯೂ ಕೂಡಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿಕೊಂಡವನೇ. ಟಾಟಾ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟಿನ ಧಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದವನೂ ಕೂಡಾ ವಿದ್ಯಾವಂತನೇ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಒಟ್ಟು ಮಯಸ್ಲಿಂ ನಾಯಕತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ. ವಿದ್ಯಾವಂತ, ಅವಿದ್ಯಾವಂತ ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಯಲ್ಲದ ನಾಯಕರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ಅಬ್ದುಲ್‌ ಕಲಾಂರಂತಹವರೋ, ನಮ್ಮ ಮಮ್ತಾಜ್‌ ಅಲಿ ಖಾನ್‌ರಂತಹವರೋ ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ನೀಡಿ, ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಒಂದು ಸಮುದಾಯ, ಒಂದು ನೆಲದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯದೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಬದುಕಲು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸಮಾಜ/ದೇಶಕ್ಕೆ ಅದೊಂದು ಹಿನ್ನೆಡೆಯೇ ಸರಿ. ಇಂದಿನ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ತುಷ್ಟೀಕರಣದಿಂದ ಈ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆಯೇ ಹೊರತು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯಕ್ಕೇನೂ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಮುರುಳಿ ದೇವರು...

ರವಿವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ 9ಗಂಟೆಗೆ peace TVಯಲ್ಲಿ IRF ನ ಜಾಕಿರ್‍ ನಾಯ್ಕ್ ಮತ್ತು Art of livingನ ರವಿಶಂಕರ್‍ ಇವರ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಮಾತುಕತೆ ಬರುವುದು. ನೋಡಿರಿ.

ಹಾಗೆ ಇಸ್ಲಾಮ್ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿಯಲು peace TVಅಲ್ಲಿ ಬರುವ programಗಳನ್ನು ಅದರಲ್ಲೂ IRF ಜಾಕಿರ್‍ ನಾಯ್ಕ್ ಅವರದನ್ನು ನೋಡಿ.

ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಅವರೇ ನೀಡಬೇಕು. ಬೇರೆಯವರು ನಾಯಕತ್ವ ನೀಡೋಕೆ ಆಗಿಲ್ಲ. ಗಾಂಧೀಜಿ ತನ್ನನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಂ ನಾಯಕ ಅಂತ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ರು. ಆದರೆ, ಮುಸ್ಲಿಮರು ಹಾಗಂದ್ಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿ ಅದು ಅವರಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಳೀಬೇಕು. ಹೊರಗಿನಿಂದ ತಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ ಮಾಡೋಕಾಗೊಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು, 'ವಿದ್ಯಾವಂತ ಮುಸ್ಲಿಮರು' ಈ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡಬೇಕು. ನಾವೆಲ್ಲ ಮಾಡಬಹುದಾದ್ದು ಅಂದರೆ, ನಾವು ಮುಸ್ಲಿಮ್‌ ಸ್ನೇಹಿತರ ಹತ್ತಿರ ಈ ವಿಷಯ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇಂತಹ ಮೂಲಭೂತವಾದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು ಹಾಗೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು ಅಂತ ತಿಳೀಬೇಕು. ವಿಚಾರ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಬೇಕು. ಮುಸ್ಲಿಮರ ಬಗ್ಗೆ ಇತರರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ನಾವು ಈ ವಿಚಾರ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಮಾತಾಡೋಕೇ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡ್ತೀವಿ. 'ರಿಲಿಜನ್‌ ವಿಚಾರ ಮಾತಾಡೋದು ಬೇಡಪ್ಪಾ. ಅದು ಅವರವರ ಪರ್ಸನಲ್' ಅಂತ ಹೇಳ್ಕೊಂಡು ಆತ್ಮವಂಚನೆ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತೀವಿ. ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ. ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ರಿಲಿಜನ್‌ ಕಾರಣ ಅಂದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋಕೆ ಯಾಕೆ ಹಿಂಜರಿಕೆ. ನಾವೂ ಹೀಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದೂ ಹಾಗೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತೆ.

'ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕು' ಅಂತ ಹೇಳದೇ ಹಿಂದೂವಾಗಿ ನಾನೇನು ಮಾಡ್ಲಿ? ಆದರೆ, ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಚರ್ಚೆ ಆಗ್ಲಿ ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ಆಗಿತ್ತು. ಈಗ ಚರ್ಚೆ ಆಗ್ತಿರೋದು ಒಳ್ಳೇದೇ. ಹೀಗೇ ಒಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಭೀಪ್ರಾಯ ಬರೋಕೆ ಶುರುವಾದಾಗ, ನಮ್ಮ ಸುಳ್ಳು ಸುಳ್ಳು ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಚ್ಚರ ಆಗ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಾಂದರೆ ಇನ್ನೂ ಗೋಧ್ರಾ-ಗುಜರಾತ್‌ ತತೇನೇ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಹೇಳ್ಕೊಂಡು ತಿರುಗಿ ಒಂದು ದಿನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಹತ್ರ ಏಟು ತಿಂದು ಸಾಯ್ತಾರೆ.

ಮಠಾಧಿಪತಿಗಳ ಹತ್ರ ಹಿಡಿತ ಇದ್ರೂ ಅವರೇನೂ ದೇಶದ್ರೋಹದ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡೋದಿಲ್ಲ. ಒಕ್ಕಲಿಗರೆಲ್ಲಾ ಒಂದಾಗಬೇಕು ಅಂತಾನೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ದಿನಾಲೂ ಜಪ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತಾನೋ ಹೇಳ್ತಾರೆ. ಅದರಿಂದ ದೇಶಕ್ಕೇನೂ ನಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಹೊಟೀರಿ ಅಂತ ಯಾರೋ ಹೇಳೊಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮುಸ್ಲಿಮ್‌ ಮೌಲ್ವಿಗಳು ಹಾಗಲ್ಲವಲ್ಲ. ದಾರುಲ್‌ ಹರಬ್‌, ದಾರುಲ್‌ ಇಸ್ಲಾಮ್‌ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡ್ತಾರೆ. ಮದರಸಾಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳಿಕೊಡ್ತಾರೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲೂ ಮದರಸಾಗಳನ್ನು ಬ್ಯಾನ್‌ ಮಾಡ್ತಿರೋದು ನೋಡಿದ್ರೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ?

'ಇನ್ನು, ಅವರಿಗೆ ಯಾರು ಹೇಳ್ತಾರೆ' ಅಂತ ಸುಮ್ನೆ ಕೂರೋಕಾಗಲ್ಲ. ದೇಶ ನಮ್ಮದಲ್ವೇ ? ಯಾರಪ್ಪನ ಮನೆ ಗಂಟು ಅಲ್ಲ, ಇದು. ನಾವೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ದಿದ್ರೆ, ಇನ್ನೇನು ಅಮೇರಿಕಾದವರು ಮಾಡ್ತಾರಾ?
ಏನು ಮಾಡ್ಬೇಕು? ಹೇಗೆ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಚರ್ಚೆಯಾಗಲಿ. ಅಲ್ವೇ?

'ಮೈ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್‌ ಹೂಂ' ಅನ್ನೋ ಒಂದು ಆಂದೋಲನ ಶುರುವಾಗಿದೆಯಂತೆ. ಯಾರೋ ಮುಜಫರ್‌ ಹುಸೇನ್‌ ಅನ್ನೋ ಜರ್ನಲಿಸ್ಟ್ ಅದನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದಾರಂತೆ. ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಟ್‌ ಹೇಳ್ತಿದ್ದ. ಭಾರತೀಯತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಒಲವಿರೋ ಮುಸ್ಲಿಮರೆಲ್ಲ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರ್‍ತಿದ್ದಾರಂತೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರ ಇದ್ದೋರು ಕೊಡಬಹುದು.

ಸಂಪದದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ಮುಸ್ಲಿಮ್‌ ಸ್ನೇಹಿತರು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋ ಕುತೂಹಲ ನನಗೆ. ಅವರಿಂದ ಕೇಳೋಣ.

ಶೈಲಿಯನ್ನೇಕೆ ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕು? ನೀವು ಯಾವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ರಾಧಾ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನ ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿ ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು ಅಂತ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ?

ನನಗ್ಯಾಕೋ ನಾವೆಲ್ಲಾ, xಗೆ ನೋವಾಗಬಾರದು, yಗೆ ದುಃಖವಾಗಬಾರದು, zಗೆ hurt ಆದ್ರೆ ಏನಪ್ಪಾ ಮಾಡೋದು ಅಂತೆಲ್ಲಾ ತಿಣುಕಾಡಿ, ಯಾರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗದೇ ಇರೋ ರೀತಿಯ ಗೂಢಾರ್ಥ ಅಥವಾ ಅಡ್ಡಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ದೀಪ ಇಟ್ಟಂತೆ ಹೇಳಿ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

ಇಲ್ಲಿ x,y,z ಮನುಷ್ಯರೆ ಆಗಬಹುದು, ಮತಗಳೇ ಆಗಬಹುದು, ಘಟನೆಗಳಾಗಿರಬಹುದು, ಪಕ್ಷ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಎರಗುವ ಬೆಂಗಳೂರು ಬೀದಿನಾಯಿಗಳು ಕೂಡ ಆಗಿರಬಹುದು, ಅವುಗಳ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ NGOಗಳಾಗಿರಬಹುದು ! ಏನಾದ್ರೂ ಹಾಕ್ಕೊಳ್ಳಿ.