"ಕಮಲೇ ಕಮಲೋತ್ಪತ್ತಿಃ ಶ್ರೂಯತೇ ನತು ದೃಶ್ಯತೇ
ಬಾಲೇ ತವ ಮುಖಾಂಭೋಜೇ ಕಥಮಿಂದೀ ವರದ್ವಯಂ"

ಇದು ರೂಪಕ ಅಲ್ವಾ!! ಇಲ್ಲಿ 'ಇವ', 'ತಥಾ' ಇಲ್ಲ! ( ತಿಳಿದವರು ತುಸು ಹೇಳಿ )( simile ಅಲ್ಲ metaphor )

ಕಾಳಿದಾಸ ಇನ್ನೊಂದು ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಉಪಮೇ ಬೊಂಬಾಟ್... ( ನಂಗೆ ಇಡೀ ಶ್ಲೋಕ ಸರಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿಲ್ಲ ! )
ಇದು 'ಛಂದಾಸಾಮ್ ಕವಿತಾ'( ವೇದಪಂಡಿತರ ಕವನ ) ಎಂಬ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವುದು.

'ಅಕ್ಷರಲಕ್ಷ'ದ ಆಸೆಯಿಂದ ಒಂದು ವೇದ ಪಂಡಿತರ ಗುಂಪು ಹೀಗೆ ಅರೆ ಶ್ಲೋಕ ಬರೆದು ಮುಂದು ಬರೆಯಲಾಗದೆ ಹಣಗಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಶ್ಲೋಕದ ಮೊದಲ ಸಾಲು... "ಭೋಜನಂ ದೇಹಿ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಘೃತ-ಸೂಪ-ಸಮನ್ವಿತಂ" ( ಊಟ ಕೊಡೋ, ಅರಸನೇ, ತುಪ್ಪ, ತೊವ್ವೆ ಹಾಕಿ ) ಇಷ್ಟು ಬರೆದು ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಆಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಕಾಳಿದಾಸ, ಅದನ್ನು ಹೀಗೆ ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ.
"ಶರಚ್ಚಂದ್ರಮಿವ ಧವಳಂ ದಧಿ....(ಯುಕ್ತಂ?)" ( ಶರತ್ ಋತುವಿನ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಮೊಸರನ್ನೂ ಕೊಡು ).

ಇಲ್ಲಿ 'ಶರಚ್ಚಂದ್ರಮಿವ ಧವಳಂ' ಇದು ಕವಿತ್ವ ಎಂದು ಭೋಜನು ಬರೀ ಎರಡನೇ ಸಾಲಿಗೆ ಬಿರುದು(ಬಹುಮಾನ) ಕೊಡುವನು.!

ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಭಟ್ಟರೆ. ಸಂಸ್ಕೃತದ ಸವಿ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದಿರಿ.

ಒಂದು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಾಳಿದಾಸ ಅದನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದರೆ ನೀವು ಹೀಗೆ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಿರಾ? ನನಗೆ ಅನುಮಾನ. ಇಲ್ಲಿ ನುಡಿ ಮೊದಲಾ, ತಿಳಿ ಮೊದಲಾ? ಸಕ್ಕದದಲ್ಲಿ ಬರೆದರೇನೇ 'ಪಾಂಡಿತ್ಯಾನಾ'?(ಜಾಣ್ಮೆ). ಈಗ ಮಂದಿ ಇಂಗ್ಲಿಸ್ ಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿತರೇನೇ ಮಕ್ಕಳು ಜಾಣರಾಗೋದು ಅಂದುಕೊಳ್ತಾರಲ್ಲಾ, ಹಾಗೇ.

ಬೇಂದ್ರೆಯವರ 'ಹಕ್ಕಿ ಹಾರುತಿದೆ ನೋಡಿದಿರಾ?' ದ ಕೆಲ ಸಾಲುಗಳು,

ಇರುಳಿರುಳಳಿದು ದಿನಗಳು ಬೆಳಗೆ,
ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ಮೇಲಕೆ ಕೆಳಗೆ,
ಗಾವುದ ಗಾವುದ ಗಾವುದ ಮುಂದೆ,
ಎವೆ ತೆರೆದಿಕ್ಕುವ ಹೊತ್ತಿನ ಒಳಗೆ,
ಹಕ್ಕಿ ಹಾರುತಿದೆ ನೋಡಿದಿರಾ?

ನೋಡಿ ಹೇಗಿದೆ ಕನ್ನಡ ಒರೆಗಳ ಪೋಣಿಕೆ.

ಕೊಳಂಬೆ ಪುಟ್ಟೇಗೌಡರ 'ತಿಳಿಗನ್ನಡ ನುಡಿವಣಿಗಳು' ಇಂದ ಕೆಲ ಸಾಲು,

ನಲ್ಮೆ, ತಾಳ್ಮೆಗಳಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಾ ಮಾತು
ಕಂಪು ತಂಪಿನ ಬೀಸುವೆಳೆಗಾಳಿಯಂತೆ
ಕಿನಿಸು ಕೀಳ್ಮೆಗಳಿಂದ ತೂರಿ ಹಾರುವ ನುಡಿ
ಸುಳಿಗಾಳಿ ಕೊಳೆ ತಿಪ್ಪೆ ಕೆದರಿ ಬಪ್ಪಂತೆ

ನಲ್ಮೆ ಅಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ, ತಾಳ್ಮೆ = ಸಹನೆ. ಕನ್ನಡದ್ದೇ ಒರೆ ಇದ್ದರೂ ಸಕ್ಕದದ 'ಪ್ರೀತಿ'ಯನ್ನೇ ಏಕೆ ನಾವು ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡಿರುವದು? 'ತಾಳ್ಮೆ' ಇದ್ದರೂ 'ಸಹನೆ' ಏಕೆ? ಸಕ್ಕದದಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದೆ ಮೇಲು ಎಂಬ ಕುರುಡು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಹೀಗಾಗಿರುವದು. ಇನ್ನಾದರೂ ಕನ್ನಡಿಗರು ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯಬೇಕು.

ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದೀರಾ. ಧನ್ಯವಾದಗಳು