ದಂತಕಥೆ/ಲೋಕಕಥೆ

ಅಂದರೆ ಬರೀ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಕತೆಗಳು. ಅಜ್ಜಿಯಿಂದ ಅಮ್ಮಳಿಗೆ, ಅಮ್ಮಳಿಂದ ಮಗಳಿಗೆ, ಮಗಳಿಂದ ಮೊಮ್ಮಗಳಿಗೆ, ಮೊಮ್ಮಗಳಿಂದ ಮರಿಮಗಳಿಗೆ, ಬರೀ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುದು.

ದಂತ = ಹಲ್ಲು. ಇವನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಕತೆ ಅನ್ನಬೋದೇನೋ; ( ಬಾಯಿಮಾತು ಎಂಬ ಒರೆ ಇದೆಯಲ್ಲ ಹಂಗೆ ).

ದಂತಕಥೆ = legend ಅಂತ ಕೂಡ ತಿಳಿವಿದೆ. ಇದು ಸರಿಯೋ ತಪ್ಪೋ ಅದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಮಿಶ್ರಿಕೋಟಿಯವರ ಪರ್ಮಿಶನ್ ಊಹಿಸಿಯೇ ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲೆಳೆಯಿಂಗ್... (ಅಥವಾ, ದಂತಕಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆದ್ದರಿಂದ ’ಹಲ್ಲು ಕಿರಿಯಿಂಗ್’ ಎಂದು ಬೇಕಾದರೂ ಅಂದ್ಕೊಳ್ಳಿ)

೧. ಒಂದೇ ಸಾಲಿನ ದಂತ ಕಥೆ ಎಂದಿರಿ. ಮೇಲಿನ ಸಾಲು ಅಥವಾ ಕೆಳಗಿನ ಸಾಲು (ಐ ಮೀನ್ ದಂತಗಳದ್ದು)

೨. ಒಂದೇ ಸಾಲಿನ ದಂತ ಕಥೆ ಎಂದಿರಿ. ತಲಾ ಎರಡು ಚುಕ್ಕಿಗಳುಳ್ಳ ಆ ನಾಲ್ಕು ಸಾಲುಗಳು ಏನು? ದಂಥಕಥೆಯ ಭಾಗವಲ್ಲವೇ?

೩. ಅತೀ ಸಣ್ಣ ದಂತ ಕಥೆ. ೩೨ ಹಲ್ಲುಗಳ ಪೈಕಿ ಕೆಳಗಿನ ಸಾಲಿನ ನಡುವಿನ ನಾಲ್ಕು ದಂತಗಳು ಅತೀ ಸಣ್ಣವು ಎಂದು ನನ್ನ ಡೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಈಗಷ್ಟೇ ಕನ್‌ಫರ್ಮಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಆ ನಾಲ್ಜು ದಂತಗಳ ಕಥೆಯಿರಬಹುದೇ?

೪. "ದಂತಕಥೆ ಅಂದರೇನು? ಹಲ್ಲಿಗೇನು ಸಂಬಂಧ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ. ದಂತಕಥೆಯನ್ನೋದುವಾಗ ಹಲ್ಲಿ ಲೊಚಗುಟ್ಟಿದರೆ ಅದು ನಿಜವಾಗುತ್ತದಂತೆ! (ಅಂದರೆ ದಂತಕಥೆಯಲ್ಲ, ಹಲ್ಲಿ ಲೊಚಗುಟ್ಟಿದ್ದು)

==========

ಈಗ ಗಂಭೀರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ.

’ದಂತಕಥೆ’ ಪದಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ ಮಹೇಶ್ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ನನಗೂ ಸರಿಯೆಂದು ತೋರುತ್ತಿದೆ.

==========

ಇತಿ

ಶ್ರೀವತ್ಸ ಜೋಶಿ

ಮಹೇಶ ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ದಂತಕಥೆ = legend ಎಂಬುದು ಸರಿ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಂಗ್ಲ ದಂತಕಥೆಗಳು (ರಾಜಕುಮಾರ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯವರ) ಕೊನೆಯಾಗುವುದು (ರಾಜಕುಮಾರ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಮಾಂತ್ರಿಕನಿಂದ ಕಾಪಾಡಿದ ನಂತರ) "ಅವರು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಎಂದೆಂದೂ ಸುಖವಾಗಿ ಬಾಳಿದರು" ಎಂಬ ವಾಕ್ಯದೊಂದಿಗೆ (they married and lived happily everafter). ಹೆಚ್ಚಿನ ದಂತಕಥೆಗಳು ’ಕಟ್ಟು ಕಥೆ’ಗಳಾದುದರಿಂದ ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ಸುಖವಾಗಿ ಬಾಳಿದರು ಎಂಬುದು ಬರೇ ಕಟ್ಟುಕಥೆ ಎಂಬ ವ್ಯಂಗ್ಯವೇ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನ!!

ದಂತ ಕಥೆಯೆಂದರೆ ಆನೆಯ ದಂತದಂತೆ ಉದ್ದುದ್ದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುವಂತಹದ್ದು ಎಂದು ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳಿದ ನೆನಪು. ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ದುಷ್ಟ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಏಳು ಸುತ್ತಿನ ಕೋಟೆಯ ಒಳಗೆ ಬಂದಿಯಾಗಿಟ್ಟುರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಗಿಳಿಯ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ.
ಇಂತಹ ಕಥೆಗಳನ್ನು "ಕಥೆ ಹೇಳಜ್ಜಿ" ಎಂದು ಕಾಡುವ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಉದ್ದವಾದರೂ ಬೆಳೆಸಬಹುದು (ಆನೆಯ ದಂತದಂತೆ) ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಹೆಸರು ಬಂದಿರಬಹುದೇನೋ.