ಅಣ್ಣೋ... ಏನ್ ಹಿಂಗಂತೀರಿ.. !!

ನಾವ್ ಅ ಅನ್ನ ಅ ನೇ ಅನ್ನೋದು.. ಆದ್ರೇ.. ನೀವು

ಬೆಂಗಳೂರ್‍ ಅನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರ ಅಂತ ಬರೆಯ್ತೀರಿ. ನೀವು ತುಸು ಹಿಂದಿಯೊರಂಗೆ.. ಅರೆ-ವ್ಯಂಜನವನ್ನ ಕ್)ನಾವು ಹೇಳೋ ಹಂಗೆ, ನೀವು ಅ, ಕ, ಖ, ಗ ಅನ್ನು ಹೇಳ್ತೀರಿ..

ಇನ್ನೊಂದು...

ಒಮ್ಮೆ ದ್ರಾವಿಡ ನುಡಿಬಗೆ, phonotics ಬಗ್ಗೆ ತುಸು ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ ಬುದ್ದಿ.. ಕನ್ನಡ ದ್ರಾವಿಡ-ಕುಟುಂಬದ್ದು.. ನಾವು ತೆಂಕರ ಕನ್ನಡದಾಗೇ ದ್ರಾವಿಡತನ ಹೆಚ್ಚಿರೊದು.. ಅತ್ತ ಬಡಗಿನೊರು ಕನ್ನಡವನ್ನ ಮರಾಟಿ, ಉರ್ದು, ಹಿಂದಿಯ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಉಲಿಯ್ತಾರೆ, ಅಂತ ನಮಗೆ ಅನ್ನಿಸ್ತದೆ. ನಾವು ಉಲಿಯೋ ಹಂಗೇ ತಮಿಳರು-ತೆಂಕಣದ ತೆಲುಗರೂ ನುಡಿಯೋದು.

ಇನ್ನೊಂದು ನಾವು ವ/ಒ, ಎ/ಯ ಇದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಂತರ ತೋರಲ್ಲ. ಒಂದು=ವಂದು, ಎಲೆ=ಯಲೆ, ಎಂಟು=ಯಂಟು.. ಹಿಂಗೆ.. ಗಮನಿಸಿ.. ಕನ್ನಡದಾಗೆ ವಇಂದ, ಯ ಇಂದ ಮೊದಲಾಗುವ ಒರೆಗಳು ಬಲು ಕಡಮೆ ಅವೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಗತಿ.. Sanskritized/ಸಕ್ಕದದಂತೆ ಮತ್ತು ಪಾಗದದಂತೆ/Prakritized ಉಲಿಕೆ ಇರುವ ಕಡೆ, ಮಾದರಿ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಇರೋ ಮಳಯಾಳ ಸಕ್ಕದಿಸಿದ ತಮಿಳೇ..., ಇರುವ ಉಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಲದ ದ್ರಾವಿಡತನ( ಅಂದ್ರೆ native way)ಕಡಮೆ.

ಮೂಲ ದ್ರಾವಿಡರು ಮಹಾಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಲಿಯಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಧಾರವಾಡ, ಇಲ್ಲಿ ಧಾ ಅನ್ನೋದು ಸಕ್ಕದ/ಪಾಗತದ ನೆರಳೇ ಹೊರತು ಕನ್ನಡದ ಗುಣವಲ್ಲ.
................

ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ತಪ್ಪು-ಸರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಮಿಶ್ರಕೋಟಿಗಳೂ ನಾವು ತೆಂಕರು ’ಅ’ ಅನ್ನು ಎಳೆದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಉಲಿಯುವೆವು ಎಂದಿಲ್ಲ ಎಂದೇ ಅಂದುಕೊಂಡಿವ್ನಿ. ಆದ್ರೆ ನುಡಿಯ ಮೂಲಗುಣ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಹೊರಗಡೆಯಿಂದ ಬಂದ ಪ್ರಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಗ ಮಾಡಿದಾಗ.. ಯಾಕೆ ಯಾವ ಯಾವ ಜಾಗದ ಕಿರುನುಡಿ/ನುಡಿಬಗೆ ಬೇರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದು.

ನಾವು ತೆಂಕರ ಉಲಿಯು ಸಾಮಾನಿಯವಾಗೇ ತಮಿಳು-ತೆಲುಗು( ಆದ್ರೂ ನೋಡಿ ಬರೀ ದ್ರಾವಿಡನುಡಿಗಳಿಂದಲೇ) ಮುಂತಾದವುಗಳ ನೆರಳಿದೆ. ಹಾಗೆ ಕರಾವಳಿಯವರ ಉಲಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ತುಳು, ಮಳಯಾಳಿ, ಕೊಂಕಣಿಯ ನೆರಳಿದೆ.. ಬಳ್ಳಾರಿ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಅದರ ಪಕ್ಕದ ಅನಂತಪುರದ ತೆಲುಗು ಬಲು ಹತ್ತಿರವಿದೆ..

ಹೀಗೇಏಎಎಎ ಧಾರವಾಡ, ಬೆಳಗಾವಿ ಕನ್ನಡವೂ ಮರಾಟಿ/ಪಾಗದ ನೆರಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದ್ರೆ.. ಈ ಮರಾಟಿ/ಪಾಗದ ದ್ರಾವಿಡದವಲ್ಲ... ಅದಕ್ಕೆ ಅದು ಬೇರೆಯಾಗಿದೆ..

ಕನ್ನಡ ಅಂದ್ರೆ ಅದು ಎಂದಿದ್ರೂ ದ್ರಾವಿಡಕುಟುಂಬದ್ದೇ, ಹಾಗು ಅದರ ಸಹಜ ಉಲಿಕೆ ತಮಿಳು-ತೆಲುಗುಗಳಿಗೆ ಹೊಂದುವುದೇ ಹೊರತು, ಸಕ್ಕದ/ಪಾಗದ/ಮರಾಟಿಗಲ್ಲ.