ಕನ್ನಡ ಬರಹವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸೋಣ - ಶಂಕರಭಟ್ಟರ ಪುಸ್ತಕ

೧. ಠೀವಿ
೨. ಠರಾವು.
೩. ಖಾರ (ಮೂಲವಾಗಿ 'ಕಾರ')

ಇವು ಮೂರು ಮರಾಟಿ ಎರವಲು :)

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ
ಹಠ ಹಟ ಆಗಿಲ್ಲವೇ
ಕಥೆ ಕತೆ ಆಗಿಲ್ಲವೇ

ಹಾಗೆ ಮಹಾಪ್ರಾಣ ಆಡದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವೇನೂ ಹೋಗಲ್ಲ :)

ಅಲ್ಲದೆ ಅಚ್ಚಗನ್ನಡದ ಒಂದು ಪದದಲ್ಲೂ ಮಹಾಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲ...

ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹುರುಪಿರುವವರು ಬಿ.ಎಂ.ಶ್ರೀ ಅವರ ೨೭ ಅಕ್ಕರದ ವರ್ಣಮಾಲೆ ಕುರಿತೋದಬೇಕು.

ಕರಿ ತವಳೆಯವರೇ,

ಶಬ್ದಮಣಿದರ್ಪಣದಲ್ಲೂ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದೆ.

ಮೈ ಅಂತ ಬರೆದರೂ ಅದರ ಉಲಿ ಮಯ್ ಎಂದೇ

ಅಲ್ಲದೆ ಹಳಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಐ ಮತ್ತು ಔ ಇರಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಇವು ತರುವಾಯ ಸೇರಿಕೊಂಡವು.

ಇವು ಕೂಡ ಅರೆಕ ಒತ್ತಿನಂತೆ ಎಕ್ಸಟ್ರ, ಯಾವ ಹೆಚ್ಚು ನೆರವಿಲ್ಲ.

ನೀವು ಸಂಸ್ಕೃತದ ವರ್ಣಮಾಲಾರಚನೆಯ ಕುರಿತು ಓದಿರಿ. ಅದರ ರಚನೆ ಹೀಗೆ.

ಅ ಇ ಉ ಇವು ಮೂರು basic vowels

ಅ + ಇ = ಏ ( ಗುಣ )
ಅ + ಏ = ಐ ( ವೃದ್ಧಿ )
ಅ + ಉ = ಓ ( ಗುಣ )
ಅ + ಓ = ಔ ( ವೃದ್ಧಿ )

ಗಮನಿಸಿ

ಅ ಆ ಇ ಈ ಉ ಊ ಋ ೠ ( short and long of basic vowels )
ಏ ಐ
ಓ ಔ

ಸಂಸ್ಕೃತದ ಈ ಬಗೆಯ ಅಕ್ಕರ ಓಜೆಗೆ ಅದರ ಸಂಧಿ ನಿಯಮಗಳೇ ಕಾರಣ. ಹೆಚ್ಚು ಬೇಕಾದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿರಿ.
http://en.wikipedia.org/wiki/Shiva_Sutra

ಆದರೆ ಕನ್ನಡದ ಸಂದಿನಿಯಮಗಳು ಸಂಸ್ಕ್ರುತಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಬೇರೆ.

ಅದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡದ ಈಗಿನ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಓಜೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಹೊಂದದು.

ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬೇರೆಯದೇ ಆದ ಅಕ್ಕರಗಳ ಓಜೆ( arrangement of alphabets ) ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಕನ್ನಡ/ಸಂಸ್ಕೃತ ಎರಡು ಬಾಸೆಗಳ ಅಕ್ಕರಪಟ್ಟಿಯ ರಚನೆ, ಗ್ರಾಮರ್‍ ಗುಟ್ಟು ತಿಳಿಯಲು ತುದಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತವರು ಆ ಹೊತ್ತಗೆಯನ್ನು ಓದಲೇ ಬೇಕು.

ವರ್ಣಮಾಲೆಯನ್ನು ಸರಕಾರ ರಚಿಸಬೇಕೆ? ಭಾಷೆ ಏನು ಸರಕಾರದ ಸೊತ್ತೇ? ಅದು ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸೊತ್ತು. ನಾವು ನೀವು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಭಾಷೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬದಲಾಗಲಿ. ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಬಲಾತ್ಕಾರ ಬೇಡ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಈಗ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅಕ್ಷರ ಮಾಲೆ ತುಂಬ ಉಪಯೋಗಿ. ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನ ಅತಿಯಾಗಿ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷವಾಗಿ ಬದಲಾಗುವುದು ಬೇಡ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯೇ ತಾನೆ? ಕನ್ನಡ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೊಳಗಾಗಿರುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯ. English ಕೂಡ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಋ, ೠ, ಮಹಾಪ್ರಾಣ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಡುವ ಮೊದಲು ಗಂಭೀರ ಚರ್ಚೆ ಆಗಬೇಕು.