೧. ಠೀವಿ
೩. ಖಾರ (ಮೂಲವಾಗಿ 'ಕಾರ')

ಇವು ಮೂರು ಮರಾಟಿ ಎರವಲು

ಈ ಪದಗಳು ಮರಾಠಿಯಿಂದ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಾಕೃತದಿಂದ ಎನ್ನಬಹುದು.  ಖಾರವಂತೂ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಕ್ಷಾರದಿಂದ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

-ಹಂಸಾನಂದಿ

ಸಂಸ್ಕೃತ ನನ್ನ(ನಮ್ಮ) ನುಡಿಯಲ್ಲ!! ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇರುವ ಕೆಲವರ ನುಡಿಯಿರಬಹುದು, ಉರ್ದು ಹಂಗೆ!!

ಇಂಗ್ಲೀಸು ಹೇಗೂ, ಹಾಗೆ ಸಕ್ಕದವೂ ಹೊರನೆಲದ ನುಡಿಯೇ...

ಅದರ ಹುಟ್ಟು ಬಳೆವಣಿಗೆ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿದರೆ, ಅದು ಮತ್ತು ಪಾರಸೀ ಒಂದೇ ನುಡಿಯ ಕವಲು( ಹೇಗೆ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ತಮಿಳು ನುಡಿಗಳು ಒಂದೇ ನುಡಿಯ ಕವಲುಗಳು ಹಾಗೆ). ಅದು ಈಗಿನ ಅಪಗಾನಿಸ್ತಾನದ ಸುತ್ತು ಪಡುವಣದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಹಲವರ ಮಾತು ತಿಳಿಯುವುದು.

ಸಂಸ್ಕೃತ ಹಗೆಗೂ ಕನ್ನಡದ ಸರಳಿಕೆಗೂ ಯಾವ ನಂಟು?

ಮಹಾಪ್ರಾಣ ನಮಗೆ ಬೇಡ ಅಂದರೆ ಅವನು ಸಕ್ಕದದ ಹಗೆ ಎಂದರೆ, ಅದು ಬರಿ ಬ್ರಾಂತು, ದಿಗಿಲು!!
ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಅಬಿಮಾನ ಅತಿಯಾಗುವುದು ಅಂದರೆ? ಕಡಮೆಯಾಗ ಬೇಕೆ?

ಸಕ್ಕದದಿಂದ ಇಂಗ್ಲೀಸಿಗೆ ಒರೆಗಳು ಹೋಗಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ, ಸಕ್ಕದಕ್ಕೆ ಗ್ರೀಕು, ಪಾರಸಿ, ದ್ರಾವಿಡದಿಂದ ಒರೆಗಳು ಬಂದಿರುವುವು. ರುಗ್ವೇದದ ಸಕ್ಕದದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ನುಡಿಯಿಂದ ಒರೆಗಳು ಬಂದಿವೆ ಎಂದು ಗೂಗಲಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿ ಓದಿದರೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಯಾವುದಾದರು ದ್ರಾವಿಡ ನುಡಿಗಳ ಪಂಡಿತರನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ತಿಳಿಯುವುದು.

ವೇದದಲ್ಲಿ ದ್ರಾವಿಡ ನುಡಿಯ ಒರೆಗಳು

ಹರಪ್ಪದ ನುಡಿ

ಸಿಂದು ಲಿಪಿ ಮತ್ತು ವೇದದಲ್ಲಿ ದ್ರಾವಿಡ ಒರೆಗಳು

ನಗರ, ಪಲ್ಲಿ, ಕೊಟ್ಟ, ಪಟ್ಟಣ ಮುಂ. ದ್ರಾವಿಡ ಒರೆಗಳು ವೇದದಲ್ಲಿ

ಪೀನಿಸ್ ಮತ್ತು ದ್ರಾವಿಡ ನುಡಿಗಳ ನಂಡು

ಈ ಕೊಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ( ಇನ್ನೂ ಇವೆ, ಹುಡುಕಿ ಓದಬಹುದು), ನಮಗೆ ಬೇಕಿರುವ ಸಂಗತಿ ಸಕ್ಕದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬೇರೆ ನುಡಿಗಳಿಂದ ಒರೆಗಳು ಹೋಗಿವೆ. ಹೇಗೆ ಸಕ್ಕದವೂ ಕನ್ನಡದಂತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ನುಡಿಗಳಿಂದ ಒರೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದೇ ಬಳೆದಿದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯಾಗುವುದು.

ಬದಲಿಗೆ ಬರಿ ಸಕ್ಕದ ಪಂಡಿತರ ಮಾತನ್ನೇ, ಅವರ ಹೊತ್ತಗೆಯನ್ನೇ, ಅವರ ತಲೆಮಾಸಿಕೆಯನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನೇ ಹೇಳುವುದು ಬಾವಿಗಪ್ಪೆಯಂತಾಗುವುದು.

ಸಕ್ಕದವೂ ಎಲ್ಲ ನುಡಿಗಳ ತಾಯಿ, ಇಲ್ಲ ಎಲ್ಲ ನುಡಿಗಳು ಅದರ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಬಳದಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕುರುಡು ನಂಬಿಕೆ. ಅದನ್ನೇ ಸಾವಿರ ಸಲ ಹೇಳಿದರು ಅದು ದಿಟವಾಗದು.

ತುಸು cadwell, burrow ಮುಂತಾದ ದ್ರಾವಿಡ ನುಡಿಗಳ ಪಂಡಿತರ ಹೊತ್ತಗೆ, ಬರಹವನ್ನು ಓದಿದರೆ ಈ ಸಂಗತಿ ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿಯಾಗುವುದು.!
======================================

ಸಂಸ್ಕೃತದ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವು ಉಪಯುಕ್ತ ಮಾಹಿತಿ ಒದಗಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಖುಶಿ ಆಯಿತು. ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಆದರೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಸರಳಗೊಳಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮಾತ್ರ ಇದರಿಂದ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಮಹೇಶ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ಕೊಂಡಿಗಳನ್ನು ಜಾಲಾಡಿದಾಗಲೂ ನನಗೆ ದೊರೆತುದು ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾಹಿತಿ- ಅದು ’ಸಂಸ್ಕೃತ” ದ್ರಾವಿಡ ಜನರು ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಾಷೆಯಿಂದ / ಭಾಷೆಗಳಿಂದ influenced ಆಗಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಇವೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತ originally ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ ಆಗಿರಲಾರದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಇವೆ ಎಂದು.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಈ ಮಾಹಿತಿ ಹೊಸತು ಅಂತ ಅನಿಸಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ನನಗೇನೂ ಇದರಿಂದ ಲಾಭ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ನಮ್ಮ ನುಡಿಯಲ್ಲ; ಹೊರಗಿಂದ ಬಂದದ್ದು - ಎಂದೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆದರೆ ಹೊರಗಿಂದ ಬಂದದ್ದೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ಕನ್ನಡದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿರುವ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಮರೆಯಲಾದೀತೇ? ಸಂಸ್ಕೃತ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಬಳಸದೇ ಒಂದು paragraph ಕೂಡ ಕನ್ನಡ ಬರೆಯಲಾಗದ ನನ್ನಂಥವರು ಅನೇಕರಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಕಟು (?) ಸತ್ಯ. ಹಾಗೇ, ಕನ್ನಡ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಬಂದಿದೆ; ಇಂಗ್ಲಿಷನ್ನು ಕೂಡ ಸಂಸ್ಕೃತದಷ್ಟೇ ಸಲೀಸಾಗಿ ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಪ್ಪು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಕನ್ನಡ ಬೆಳೆಯುವ ಬಗೆಯೇ ಇದಾಗಿರಬಹುದಲ್ಲ? ಮಹಾಪ್ರಾಣ, ಋ, ೠ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ನಾವು ಬರೆದುದನ್ನು ಓದಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಆಗದೇ?