ತಮಿಳರು ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿನ ಕೊನೆಗೆ 'ನ್' ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮತನ ಮೆರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆ ತೆಲುಗರು 'ಬಾಬು' ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ 'ಅಪ್ಪ', 'ಅಣ್ಣ' ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ಮೈಯೆಲ್ಲ ಮುಳ್ಳು. ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೆಸರುಗಳಿಗೂ ತೆಂಕಣ ಬಾರತದ ಹೆಸರುಗಳಿಗೂ ಬದಲಾವಣೆಯೇ ಕಾಣದು. ನಾವು ನಮ್ಮತನವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮತನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.

ಮಿಶ್ರಿಕೋಟಿಗಳೇ,
ಏನು ಮಾಡೋಣ ಹೇಳಿ ಸ್ವಾಮೀ, ನಮ್ಮ ಚರಿತ್ರೆ, ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬೇರೆಯವರು ತೋರಿಸಿದಂತೆ ವಿಂಗಡಿಸಿ ಓದಬೇಕಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ! ದ್ರಾವಿಡಭಾಷೆಯೆಂಬುದು ಕಾಲ್ಡ್‌ವೆಲ್ ಮಹಾಶಯನ ವರಪ್ರಸಾದವೆಂದು ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸುವಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ನಮಗಿಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಆಂಗ್ಲರು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ನಿಜ; ಅಲ್ಲಲ್ಲ.. ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದೇ ನಿಜವೆನ್ನುವವರಿಗೆ ಏನು ಹೇಳೋಣ!? ದ್ರಾವಿಡಭಾಷೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮವರು ಮಾಡುವ ಸಂಶೋಧನೆಗಳೆಲ್ಲ ಆ ಆಂಗ್ಲ ಪಟುಗಳ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೇ ಉದ್ಧರಿಸಿ, ಉದ್ಗರಿಸುತ್ತಾ, ಕೊನೆಗೆ ಅಡ್ಡಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ದೀಪವಿಟ್ಟಂತೆ 'ತಮ್ಮದೇ'(?) ಫಲಿತಾಂಶವೊಂದನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟು ಇರುವ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗುತ್ತವೆ! (ಕೀರ್ತಿನಾಥ ಕುರ್ತಕೋಟಿಯವರಂತಹ ಕೆಲವರನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ) ಸರಿ, ಇನ್ನು ಇಂತಹ ಪುಸ್ತಕಗಳಿದ್ದರೆ, ಅವೇ ಸಾಕ್ಷಿಗಳೆಂಬಂತೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ! ಇದರ ಹಿಂದೆ ರಾಜಕೀಯ ಕೈವಾಡವೂ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ!

ಭಾರತವನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲು ಭಾಷೆ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಧನ; ಹಿಂದೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು; ಅದು ಸಾಯಲಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು! ಅದರ ಬಿಡಿ ಭಾಗಗಳು ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲೂ ಇವೆ; ಅವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಭಾರತದ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ತದ್ಭವಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಸತ್ಯ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳೂ ತಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಸಕ್ಕದವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲೇ - ಭಾಷೈಕ್ಯವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ - ಭಾವೈಕ್ಯದ ಎಳೆಯೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಏಕೆ ಸಕ್ಕದ ದ್ವೇಷಿಗಳು ಮನಗಾಣರೋ ಕಾಣೆ! ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲರು ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಭಾರತವನ್ನು ಒಡೆದು ನೋಡುವ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಿದರು! ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷ ಹಳೆಯ ವೇದಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೋ ಎಳೆದು ಕ್ರಿ.ಪೂ. ೧೫೦೦ ಎಂದರು! ಸಿಂಧೂ ನಾಗರಿಕತೆ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಬಾಯ್ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತರು! ಆದರೂ ನಾವು ಓದುತ್ತಿಲ್ಲವೇ...ಆರ್ಯರು ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾದಿಂದ ಬಂದರು ಎಂದು! ಹೀಗೇ ದ್ರಾವಿಡಭಾಷೆಯೂ....!

ಕೊನೆಯ ಮಾತು: ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕದ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವವರಿಗೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ: ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಉತ್ತರಭಾರತವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜಾಲಾಡಿದರೂ ಜಾಡೇ ಸಿಗದಾಗಿದ್ದ ಕಾಳಿದಾಸನಿಗಿಂತ ಹಳೆಯ 'ಭಾಸ' ಕವಿಯ ಎಲ್ಲ ಕೃತಿಗಳೂ ಕೇರಳದ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ದೊರಕಿದ್ದು ಹೇಗೆ?

ನಿಮ್ಮವ

ಬೆನಕ

ಕನ್ನಡಪುಟ.ಬ್ಲಾಗ್‍ಸ್ಪಾಟ್.ಕಾಂ.

ನಾಡಿಗರೇ,
'ದ್ರಾವಿಡ' ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಳಚಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡದ ಹಣೆಬರಹ ಸರಿಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ? ಹೆಸರಲ್ಲೇನಿದೆ ಎಂದು ಬಿಟ್ಟೇ ಬಿಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಆ ಹೆಸರನ್ನು 'ಭಾರತದ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳಿಗಿಂತ ತೀರಾ ಭಿನ್ನವಾದ', 'ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ', 'ಸಂಸ್ಕೃತದ ಗಾಳಿಯೇ ಸೋಕಿಲ್ಲದ' ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೇ! ಭಾರತದ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ಒಡೆದು ನೋಡುವಂತೆ ಬಳಸಲ್ಪಡುವ ಯಾವ ಪದವನ್ನೇ ಆಗಲಿ, ಬದಲಿಸಲು ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಂಬಲವಿದೆ. ಆದರೆ, ನಿಜವಾಗಿ ಬದಲಾಗಬೇಕಿರುವುದು ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲದೆ, ಆ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ವಿಪರೀತಾರ್ಥ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಜನರ ಭಾವನೆಗಳು ಎಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.

ಇಸ್ಮಾಯಿಲರೇ,
ತುಂಬಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ; ದ್ರಾವಿಡವೆಂದರೆ, ಸಕ್ಕದಕ್ಕೆ 'ವಿರುದ್ಧ' ಎಂಬ ಭಾವನೆಗಷ್ಟೇ ನನ್ನ ವಿರೋಧ! 'ದ್ರಾವಿಡ' ಎಂಬ ಪದಕ್ಕಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯರಾರೂ ಮಾಡದಿದ್ದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಕಾಲ್ಡ್‌ವೆಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನನಗೆ ಗೌರವವಿದೆ; ಆದರೆ ಅವನಿಟ್ಟ ಹೆಸರು ಮುಂದೆ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ದೇಶವನ್ನು ಭಾಷೆಯಮೇಲೆ ಹಿರಿದಾಗಿ ಇಬ್ಭಾಗ ಮಾಡಲೆತ್ನಿಸಿದ್ದು ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲವೆ? ಇಂದಿಗೂ ಉತ್ತರದವರಿಗೆಲ್ಲ ನಾವು 'ಮದ್ರಾಸೀ'ಗಳೇ! ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಶಾಸನ ದೊರೆತಿದ್ದರೂ ಅದು 'ದಕ್ಷಿಣದ ಭಾಷೆ'ಯೇ! ಇಂತಹ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳಿಗಷ್ಟೇ ನನ್ನ ವಿರೋಧ.

ಸಂಗನ ಗೌಡರೇ,
'ಸಕ್ಕದ ಬೇಡ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕನ್ನಡ ಬೇಕು' ಎಂಬುದು ಹದಿನಾರಾಣೆ ದಿಟ! ಅದಕ್ಕೆಂದೂ ನನ್ನ ಬೆಂಬಲವಿದೆ!
ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಂತಹ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ವಿದೇಶೀಯರು ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಮಾತ್ರ; ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಲುಗಳೂ ವಿಗ್ರಹಗಳಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಮ್ಯಾಕ್ಸ್ ಮುಲ್ಲರ್ ಕೂಡ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ, ಆದರೆ ಭಾರತೀಯರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಯೂರೋಪಿಯನ್ನರಿಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ತಿರುಚಲು ಆಂಗ್ಲರ ಕೈಗೊಂಬೆಯಾಗಲಿಲ್ಲವೇ? ಎಲ್ಲರೂ ಕೆಟ್ಟವರಲ್ಲ; ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯವರು ಬಹಳವಿರಲಿಲ್ಲ.

ನಿಮ್ಮವ

ಬೆನಕ

ಕನ್ನಡಪುಟ.ಬ್ಲಾಗ್‍ಸ್ಪಾಟ್.ಕಾಂ.

ದ್ರಾವಿಡ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಚರ್ಚೆಗೆ ಇಸ್ಮಾಯಲ್ ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರಂಗು ಒದಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಹೇಳುವ `ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಿದ್ವಾಂಸರ` ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಮಾತುಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾದ `ಆರ್ಯ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ` ಬಗೆಗೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗೆಗೂ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. (ರೋಮಿಲಾ ಥಾಪರ್ ಅವರ Ancient India Social History Some Interpretations, 1979ನಲ್ಲಿನ ಲೇಖನ Interpretations of Ancient Indian History). ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಓರಿಯೆಂಟಾಲಿಸ್ಟ್­ರು  ತಮ್ಮದೇ ಒಂದು ಕವಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು `ಪರ ಚಿಂತನೆಯ` ಬಗೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿ ವಹಿಸಿದರೆ, ಯುರೋಪಿನ ಕವಲು `ಪದಾರ್ಥ ಚಿಂತನೆ`ಯ ಬಗೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿ ವಹಿಸಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದುದು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅಂದಿನ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗಕ್ಕೆ  ಕಿವಿಗೆ ಅದು ಜೇನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತು ಹಾಗೂ ಇದು ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ರೂಪಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಗೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ (ಈ ಬಗೆಗಿನ ಸ್ವೀಕೃತಿ ಆ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯೂ ಸಹ ಕಾರಣವಾಯಿತು) . ಬಹುಶಃ ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧ ಮಾದರಿಯೊಂದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಇಸ್ಮಾಯಲ್­ರು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಗುರುತಿಸಿದಂತೆ ಇಂತಹ ಹಲವು ಜನಪ್ರಿಯ ಸಿದ್ಧ ಮಾದರಿಗಳು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿನ ಇನ್ನೊಂದು ಜನಾಂಗ (ಪ್ರೋಟೋ ಆಸ್ಟ್ರಾಲಾಯ್ಡ್- ಭಾಷಿಕವಾಗಿ ಮುಂಡ) ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕೊಡುಗೆ ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಭಾರತದ ಬಹುತೇಕ ಪುರಾಣಗಳು ನಿಶಾದ ದೊರೆಯಿಂದ ವ್ಯವಸಾಯ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತವೆ. (ಲಿಂಗ ಪದದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯು ಮುಂಡಾದ ಲಂಗುಲ-ಬೀಜ ಹಾಕುವ ಮೊದಲು ಕುಣಿ ಮಾಡಲು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಕಡ್ಡಿ  ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ). ಈಗಿರುವ ಹಲವು ಜನಪ್ರಿಯ ಸಿದ್ಧ ಮಾದರಿಗಳಿಂದ ಹೊರ ಬಂದಾಗಲೇ ಈ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಿಶ್ರಣ (ಹಾಗೂ ಜನಾಂಗೀಯ ಮಿಶ್ರಣ) ಹೇಗೆ ಆಯಿತೆಂದು ಅರಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನದೆಡೆ ಸಾಗಬಹುದು.
ಡಾ.ಡಿ.ಎನ್. ಶಂಕರಭಟ್ಟರನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ವಿರೋಧಿಯೆಂದು ಕರೆಯವುದು ತಪ್ಪು, ಇಂತಹ ತಪ್ಪುಗಳ ಹಲವಿವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತ-ಕನ್ನಡ, ದ್ರಾವಿಡ-ಆರ್ಯ, ಕನ್ನಡ-ತಮಿಳು ಈ ಪರ-ವಿರೋಧ ನೆಲೆಗಳು ಇಂದಿನ ಗ್ರಹಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ದ್ರಾವಿಡ ಕಲ್ಪನೆ ಭಾಷಿಕ, ಜನಾಂಗೀಯ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾದೇಶಿಕವೂ ಸಹ. ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದ `ಕನ್ನಡ ದ್ರಾವಿಡವಲ್ಲ, ಕನ್ನಡಿಗರು ದ್ರಾವಿಡರಲ್ಲ` ಲೇಖನ ಭಾಷೆಗಳ ವರ್ಗೀಕರಣವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.. ಹಾಗಾದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುವುದು ಎಲ್ಲಿ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ತಮಿಳರು ತಮ್ಮದೇ ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಇದು ತಮಿಳರ ಹುಚ್ಚುತನವಾದೀತು.  ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆ ಲೇಖನದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಒಂದು ಗಂಭೀರವಾದ ಜ್ಞಾನಶಿಸ್ತಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ  ಸಮಾಜ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು (ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು) ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾರರು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು `ಅನ್ಯದ ಬಗೆಗಿನ` ತೀವ್ರ ಅಸಮಾಧಾನ ಸಹಾಯಕವಾಗಲಾರದು.

ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಈ ಚರ್ಚೆ. ಎಷ್ಟೋ ಹೊಸ ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ, ಹೊಸ ಹೊಸ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಂದನೆಗಳು. ಹೀಗೇ ಹೊಸ ವಿಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ.