ಈ ಬ್ಲಾಗಿನ ಮೊದಲ ಕಂತು ಇಲ್ಲಿದೆ, "ಸರ್ವಜ್ಞ ಮತ್ತು ಹಂಸಲೇಖ - ಭಾಗ ೧". "ಕೂರ್ ಬೇಕೇ ಕೂರ್" ಬ್ಲಾಗಿನ ಹರಿವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಅದರ ಎರಡನೆಯ ಕಂತು "ಕನ್ನಡಿಗರ ಮದುವೆ".

೧. ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಯಾರಾದರು "ಕೂರು, ಕೂರಪ್ಪಾ" ಎಂದರೆ ಅದು "ಕೂತ್ಕೊ, ಕೂತ್ಕೊಳಪ್ಪಾ ಅಂತ ಇರಬೇಕಲ್ವಾ" ಅಂತ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂದುಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಏಕೆಂದರೆ "ಕೂರು" ಎಂಬ ಬಳಕೆ ದಿನನಿತ್ಯದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಕಡೆ ಅಷ್ಟು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಬೇರೆಯವರು ಯಾರಾದರೂ ಆ ಪದ ಹೇಳಿದಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಕಡೆ, ಮದುವೆಯನ್ನು ಕುರಿತ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಗ್ಯಾರೆಂಟಿಯಾಗಿ ಕೂರಿಸಿ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. "ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂರಿಸಿ ಆರತಿ ಮಾಡೋಣ ಬನ್ನಿ". ಇಲ್ಲಿ "ಕೂಡಿಸಿ" ಅಂತ ಬಳಸಲ್ಲ. ಏಕಿರಬಹುದು ?? ಊಹಿಸಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಮದುವೆಯೆಂಬುದು ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣುನ್ನು "ಕೂರಿಸುವ" ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯ. ಕೂರಿಸುವುದು -> ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬೆಸೆಯುವುದು, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬೆಸೆಯುವುದು..ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಏಕೆ ಕೂರಿಸುತ್ತಾರೆಂದರೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಲಿ ಅಂತ ಪರಸ್ಪರ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ ಬಾಳಲಿ ಎಂಬ ಹಾರೈಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಕೂರ್ - ನಲ್ಮೆ, ಪ್ರೇಮ, ಸ್ನೇಹ ಅಂತ ನಿಮಗೀಗಾಲೇ ಮೊದಲ ಕಂತಿನಿಂದಾಗಿ ತಿಳಿದಿರಬೇಕಷ್ಟೇ.

೨. ಆರಾಮಾಗಿ ಕೂತ್ಕೊಂಡು ಮಾತಾಡೋಣ ಬಾ.
ಈ "ಕೂತು" ಎಂಬ ಪದ ಹೇಗೆ ಬಂತು. ಕೂರ್ ತು -> ಕೂರ್ತು -> ಕೂತ್ತು -> ಕೂತು = ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಲ್ಮೆಯಿಂದ, ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ, ಸ್ನೇಹದಿಂದ, ಆತ್ಮೀಯಭಾವಿದಿಂದ, ನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಆರಾಮಾಗಿ (ಹೇಗೆ ಕಲೆತು, ಕಲಿತು, ಕಳೆತು, ಕೊಳೆತು, ಮರೆತು, ಬೆರೆತು ಪದಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ ಕೂತು). ಹಾಗಾಗಿ, "ಕೂತು" ಅಂದರೆ ಬರೀ ಕಾಲು ಮಡಿಸಿ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡುವುದಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ತಂದೆತಾಯಿಯ ಜೊತೆ, ತಾತಅಜ್ಜಿಯ ಜೊತೆ, ಹಿರಿಯರೊಡನೆ, ಕಿರಿಯರೊಡನೆ, ಸಂಬಂಧಿಕರೊಡನೆ, ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ಅಥವಾ ಇದ್ದವರು ಇನಿಯಳ(ಗರ್ಲ್‌ಫ್ರೆಂಡಿನ) /ಇನಿಯನ(ಬಾಯ್‌ಫ್ರೆಂಡಿನ) ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಈ "ಕೂತು" ಪದ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅರ್ಥವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.

೩. ಕೂಡ್ರಿ, ಕೂರ್ರಿ, ಕೂತ್ಕೊಳಿ.
ನಾವು ಊಹಿಸಬಹುದಾದ ಹಾಗೆ ಕೂತ್ಕೊಳಿ, ಕೂರ್ರಿ ಎರಡೂ ಪದದ ಮೂಲಪದ ಕೂರ್. ಕೂಡ್ರಿ ಪದದ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಅಷ್ಟು ಸರಿಯಾದ ತಿಳಿವಿಲ್ಲ. ರ->ಡ ಇರಬಹುದೇ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಕೂರು -> ಕೂಡು ನಡುವೆ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಗಮನಿಸಿ...

"ಕೂರು" ಇದ್ದರೇನೆ "ಕೂಡು" = ಅಂದರೆ "ಪ್ರೀತಿ" ಇದ್ದರೇನೇ "ಪ್ರಣಯ" :ಗಪ್‌ಚುಪ್: ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳಲ್ಲೂ ಅದೆಂಥಹ ರಸಿಕತೆ ಇದೆ ಅಲ್ಲವೇ ? "ಕೂರ್ಪವಳ ಸೊಲ್ಲು"..ಅಥವಾ ......ಅಥವಾ......ಅಥವಾ.......ನಮ್ಮ ದಿಕ್ಕುದೆಸೆಯಿಲ್ಲದ ಯೋಚನಾಲಹರಿಯಲ್ಲಿ

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಯಾರಾದರೂ ಕೂತ್ಕೊಳಿ, ಕೂರಿ, ಕೂಡ್ರಿ ಎಂದರೆ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮೀಯತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯೋಣ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಕಾಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ.

ಇಂತಹ ಸಂಗತಿಗಳು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ಕೇವಲ ಕುರುಡಾಗಿಸದೆ, ಅದರ ಗಟ್ಟಿತನದ ಬಗೆಗಿನ ಗರ್ವವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದ ಗಟ್ಟಿತನದ ಗರ್ವದಿಂದ ಅಭಿಮಾನಬಂದರೆ ಅದು ಬರೀ ಕುರುಡು ಅಭಿಮಾನವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.

"ಎಲ್ಲ ಓಕೆನಪ್ಪಾ, ಇದಕ್ಕೂ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ, ಸುನಿಲ" ಅಂತೀರಾ....ಅಲ್ಲೇ ಇರೋದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಸ್ಪನ್ಸ್. ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ನಾವುಗಳು ಹೇಗೆ ಟೆಕ್ನಕಲಿ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಆಗಿ ಯೋಚಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಬ್ಲಾಗಿನ ಮೂರನೆ ಕಂತಿಗಾಗಿ ಕಾತರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿರಿ.