ನಿಮಗೇ ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿರುವ ಹಾಗೆ, ನಾನು ಈ ಕನಸನ್ನು ಕಂಡದ್ದು ಮಂಗಳವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೯ , ೨೦೦೬. ನಿಮಗೆ ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಪೀಠಿಕೆ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೆ ದಮಮಾಡಿ "ಆ ಮೊನಚಗಳನ್ನು ಓದಿ ನಂತರ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬನ್ನಿರಿ" ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವೆ. ಸರಿ ಈಗ ಕನಸಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗೋಣ. ಅಂದು ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬರೆಯುವ ಕೆಲಸವಿದ್ದುದರಿಂದ ಮಲಗುವುದು ತಡವಾಗಿತ್ತು.

ಈ "ಎಂದೂ ಮುಗಿಯದ - ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತ ಕುರಿತಾದ ಚರ್ಚೆಯ" ಪ್ರಭಾವವೋ ಏನೋ, ನಾನು ಅಂದು ಆ ಇರುಳು, ಯೋಚಿಸಿ ಯೋಚಿಸಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದಾದ, ಓದಲು ಕೇಳಲು ಹಿತವಾಗಿರುವ ಪದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ನಂತರ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಮಿಶ್ರಿಕೋಟಿಗಳ ಹಾಗೆ ನನ್ನದೇ ಭಾಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುವುದು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ ಎಂದನಿಸಿತು. ಹೌದು, "ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬೇಕು ಕನ್ನಡದ್ದೆ ವ್ಯಾಕರಣ" ಎಂದೆನಿಸಿತು. ಸರಿ ಬರೆದದ್ದಾಯಿತು, ಪೆನ್ನು ಪುಸ್ತಕ ಮುಚ್ಚಿ ಮಲಗಿದೆ. ಆ ದಿನ ನನಗೊಂದು ಕನಸು ಬಿದ್ದಿತ್ತು.

ಅದೇನಪ್ಪಾ ಎಂದರೆ, ಬನ್ನಿ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ. ಸೈಕಲ್ ಬಂಡಿ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ.

"ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬೇಕು ಕನ್ನಡದ್ದೆ ವ್ಯಾಕರಣ". ವ್ಯಾಕರಣ, ವ್ಯಾಕರಣ, ವ್ಯಾಕರಣ. ಹೌದು ವ್ಯಾಕರಣದ ಪೂರ್ತಿ ಸುತ್ತುವುದು, ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಪದಗಳು, ಶಬ್ದಗಳು ಮತ್ತು ಅದರ

ಅರ್ಥ ವಿವರಣೆಗಳು, ವಾಕ್ಯಗಳ ರಚನೆಗಳು ಹೀಗೆ.
ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ವಾಕ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವು - ಎಷ್ಟೋ ಪದಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ.
ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಪದಗಳು ಹೇಗೆ ಬಂದವು - ಅಕ್ಷರಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಕೂಡಿಕೊಂಡು.
ನುಡಿಯಲ್ಲಿನ ಅಕ್ಷರಗಳು ಹೇಗೆ ಬಂದವು - ಅಕ್ಷರಗಳು ಅಕ್ಷರಗಳೇ, ಅವುಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ರೀತಿ, Element, Molecule, Atom, Nucleus ತರಹ.

ಅಂದರೆ ನುಡಿಯಲ್ಲಿನ indivisible entities ಗಳೆಂದರೆ ಲಿಪಿಯ ಅಕ್ಷರಗಳು, ಹಾಗಾಗಿ ವ್ಯಾಕರಣ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದೇ ಅಲ್ಲಿಂದ. ಹೌದು "ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬೇಕು ಕನ್ನಡದ್ದೆ ವ್ಯಾಕರಣ", ಆದರೆ ಈ "ಅಕ್ಷರಗಳ"ಗಳಿಗೆ ಏನೆಂದು ಕರೆಯುವುದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ. "ಅಕ್ಕರ" ಬಳಸಬಹುದೇ. ತದ್ಭವಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಸ್ಕೃತದ ನಂಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಓಹೋ, ಹಾಗಾದರೆ, ಹೊಸ ಪದ ಹುಡುಕಬೇಕೇ, ಇದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಸರಿ ಬಾ, ಹೊಸ ಪದ ಮಾಡೋಣ.

ನುಡಿ, ಭಾಷೆ ನಮಗೆ ಏಕೆ ಬೇಕು. ಜ್ಞಾನ ಸಂಪಾದಿಸಲು, ಜ್ಞಾನ ಅಂದರೆ ಏನು. ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ದೂರಮಾಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಳಕಿನೆಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ವಸ್ತು. ಸರಿ ಈ ನುಡಿಯನ್ನು ಬೆಳಕಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಏನೆಂದು ಕರೆಯಬೇಕು, ಅದು indivisible entities ಆಗಿರಬೇಕಲ್ಲ.

ಸರಿ, ಬೆಳಕು, ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿರುವ ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಕಣಗಳಾವುದು, ಕಣ, ಛೆ. ಕಣ ಸಂಸ್ಕೃತವಲ್ಲವೇ?

ಕಣಶಃ ಕ್ಷಣಶಶ್ಚೈವ ವಿದ್ಯಾಂ ಅರ್ಥಂಚ ಸಾಧಯೇತ್,
ಕ್ಷಣ ತ್ಯಾಗೇ ಕುತೋ ವಿದ್ಯಾ, ಕಣ ತ್ಯಾಗೇ ಕುತೋ ಧನಂ

ಹೌದು, ಕಣ ಸಂಸ್ಕೃತ, ಹಾಗಾದರೆ ಕಿಡಿ, ಕನ್ನಡವಿರಬೇಕು. ಹೌದು ನುಡಿಯು ಬೆಳಕಾದರೆ, ಅಕ್ಷರಗಳು ಬೆಳಕಿನ(ನುಡಿಯ) ಕಿಡಿಗಳು,
ಕನ್ನಡದ ಕಿಡಿಗಳು, ಕುಣಿದಾಡಿತು ಜೀವ. ಸರಿ ಅಕ್ಷರಗಳೇನೋ ಕಿಡಿಗಳಾದವು, "ಪದ"ಗಳೇನಾಗಬೇಕು. ಅವುಗಳೇ ತಾನೇ ನುಡಿಯ "ದಿಟವಾದ" ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು.
ಪೇರು, ಹೆಸರು ಎಂದು ಹೇಳುವಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಭಾಷೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸರಿ, ಪದಗಳನ್ನು ಏನೆಂದು ಕರೆಯುವುದು. ಪದಗಳು ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. "ಕಿಡಿ"ಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಸೇರಿದಾಗ ಪದಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಹೌದು, "ಕಿಡಿ"ಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ, "ಕಿಡಿ"ಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ, "ಕಿಡಿ"ಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ "ಕುಡಿ"ಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಹೌದು ಕುಡಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಪದಗಳು ಕನ್ನಡದ ಕುಡಿಗಳು. ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಗುವು ಕರುಳಿನ ಕುಡಿಯಾದರೆ, ಇದು , ನಮ್ಮ ನುಡಿಯ, ಕನ್ನಡ ನುಡಿಯ ಕುಡಿಗಳು.
"ಕಿಡಿ, ಕುಡಿಗಳಿಂದಾದ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ನುಡಿ".....ತುಂಬಾ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.

ಗಕ್ಕನೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟೆ. ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಕೇಲವೇ ಕೆಲವು ಆಪ್ತ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಈಗ ಗಟ್ಟಿಮನಸ್ಸು ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳುವಂತಾಯಿತು. ನನ್ನ ಈ ಕನಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ನೀವೇನಾದರು ಹೇಳುವುದಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ.

ನಾನು, ಸರಿ, ಇಂದಿನಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ, "ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ನುಡಿಯ ಕಿಡಿಗಳೆಂದೂ, ಪದಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಕುಡಿಗಳೆಂದೂ ನೀವು ಬಳಸಿರಿ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ನನ್ನ ಕನಸು ಕೂಡ ತಪ್ಪುಗಳ ಸರಮಾಲೆ ಸೇರಬೇಕೇ ಬೇಡವೇ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಅಷ್ಟೇ.

ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ, "ಕಿಡಿ ಕಿಡಿ, ಕುಡಿ ಕುಡಿ" ಎಂದು ಜಪಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ನನಗೆ, ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ "ಕುಡಿ"ಯಾಗಿ ಬಂದ. ಅವನ ಹೆಸರು, "ಕಿಡಿಕಾರು". "ಕಿಡಿಕಾರು" - ಹೀಗೆಂದರೇನು, ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಹಾಗೆ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಬೈಯ್ಯವುದು. ಅಂದರೆ "ಕಿಡಿ" ಎಂಬ "ಕುಡಿ"ಗೆ ಏನೋ ಒಳಾರ್ಥವಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ ?