೧.ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ವೇದ ಮಂತ್ರಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅರ್ಥದಲ್ಲೇ ರಚನೆಗೊಂಡಿವೆ, ಆದರೆ ಅವು(ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ) ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ವೈರುಧ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಬೇಕೇ ಹೊರತು ವೇದಗಳ ವೈರುಧ್ಯವನ್ನಲ್ಲ.
ಉದಾ: "ಆನೋ ಭದ್ರಾ: ಕ್ರತವೋ ಯಂತು ವಿಶ್ವತ:".

ಕೃಷ್ಣ ಪ್ರಕಾಶ ಬೊಳಂಬು, ಇಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯಾದ ಎಷ್ಟೋ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲು ಹೊಸತು ಇಲ್ಲವಾದರೂ, "ವೇದಗಳ ವೈರುಧ್ಯದ" ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೇಳಬೇಕೆನಿಸಿತು.

೧. ವೇದಗಳ existentialityಯನ್ನು (ಪ್ರಸ್ತುತತೆ??) ವೇದಗಳೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿವೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಶತಾವಧಾನಿ ಡಾ.ಆರ್.ಗಣೇಶ್ ಅವರು ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಈ ರೀತಿ ವೇದಗಳನ್ನೇ ವೇದಗಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿರುವಂತಹ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವಾದರೂ ಶತಾವಧಾನಿ ಡಾ||ಆರ್.ಗಣೇಶರ ಪಾಂಡಿತ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಗೌರವದಿಂದ, ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡಬಹುದಾದರೂ, ಸುಲಭವಾಗಿ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ. ಆದರೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವೇದಗಳಲ್ಲಿಯೇ ವೈರುಧ್ಯ ಇರುವುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಉದಾ:- ಪಂಚಕೋಶವಿದ್ಯಾ ಮತ್ತು ಈಶಾವಾಸ್ಯೋಪನಿಷತ್.
೨. ವೇದಗಳ ವೈರುಧ್ಯಕ್ಕೆ ಸ್ಪಟಿಕದಂತಹ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶಾಖೆಯ ಮುಮ್ಮತಗಳು. ಸ್ಮಾರ್ತ, ಮಾಧ್ವ ಮತ್ತು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಮತಗಳ ಮೂಲ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಬೇರೆ ಬೇರೆ. ಆದರೆ ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ಈ ಮೂರೂ ಶಾಖೆಗಳಿಗೂ ವೇದಗಳೇ ಆಧಾರ.
೩. ನಾನು ಪ್ರಶ್ನೋಪನಿಷತ್ (ಶ್ಲೋಕಗಳು ಮಾತ್ರ, ಅದರ ಇಂಟರ್ಪ್ರಿಟೇಶನ್ ಅಲ್ಲ) ಓದಿದಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬಂದಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಇಲ್ಲಿ ವಿಷಯಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಆದರೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ನಿಲುವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಇದನ್ನೇ ಶ್ಯಾಮ ಕಶ್ಯಪ ಮೊದಲಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.

ವೇದಮಂತ್ರಗಳೂ ಕೂಡ, ಒಂದೊಂದು ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯಿದ್ದು ಯಾವ ನಿಲುವನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ರಚಿತವಾಗಿದೆ.