ಎನಗೆ, ನನಗೆ ಎನ್ನುವಾಗ, ಅದು ಬರೀ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೆ. ನಾನು ಹೇಳಿದ ಪದಗಳು, ಅದರ ಅರ್ಥಗಳು ಬಹುವಚನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೋರುತ್ತವೆ.

ಎಮಗೆ, ನಮಗೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಮಾಂತರ ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡರೂ, ಅವುಗಳಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಪದಗಳ ಅರ್ಥ ಬಾರದು ಎನಿಸುತ್ತೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ ಕವಿಯ ಶ್ರೀಪತಿಯು ಎಮಗೆ ಮಂಗಳವೀಯಲಿ ಎನ್ನುವ ಮಾತನ್ನು ತೊಗೊಳ್ಳಿ. ಕವಿಯ ಆಶಯ ಶ್ರೀಪತಿ ಅವನು, ಅವನ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಮಂಗಳವೀಯಬೇಕೆಂದೋ? ಅಥವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎಂದೋ? ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಅಂದರೆ ಆ ಪದ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವವನಿಗೂ, ಕೇಳುತ್ತಿರುವವರಿಗೂ ಸೇರಿಸಿಯೇ ಅಂತ ನನಗನಿಸುತ್ತೆ.

ನಮ್ಮ ಊರು ಬೆಂಗಳೂರು ಅಂತ ನೀವು ಹೇಳಿದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಊರು ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿದೆ ಅಂತ ನೀವು ಹೇಳಿದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಸೇರಿದ್ದೀನೋ ಇಲ್ಲವೋ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲವೇ? (ನನ್ನ ಊರೂ ದಕ್ಷಿಣಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿದೆ ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಮಾತಾಡ್ತೀರಾ ಇಲ್ಲವಾ ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ?) ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು - ಅದು ಬೇರೆ ಮಾತು.

ವಿಕಿಪಿಡಿಯದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯ ನೋಡಿದಾಗ ಮಲಯ ಭಾಷೆಯ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದನ್ನೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುವೆ.

ನನ್ನ ತಾಯ್ನುಡಿಯ ಒಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಡುವೆ:

ಎಂಗಡೆ ಕಾರ್ಯೊ ಆನ್ಮೇಲೆ, ನಂಗ ಚೂಡಮ್ಮೊ.

ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಆದಮೇಲೆ, ನಾವು ಊಟ ಮಾಡೋಣ ಎಂಬ ಅರ್ಥ ಇದಕ್ಕೆ; ಆದರೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳ್ತಿದೀನೋ, ಅವರು ನಾನು ಹೇಳುತಿರುವ (ಊಟದ ಮುಂಚೆ ಮುಗಿಸುವ) ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಆ ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ತಿಳಿದುಹೋಗುತ್ತೆ. ಅದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ನೇರವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ನನ್ನ ಭಾವನೆ.

-ಹಂಸಾನಂದಿ