ಹ್ಯಾರಿಪಾಟರ್ ಸರಣಿಯ ಕೃತಿಗಳು ಲೋಕೋತ್ತರವಾದ ಕೃತಿಗಳೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯೇನೂ ನನಗಿಲ್ಲ. ಈ ಸರಣಿಯ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಸುಮ್ಮನಾದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಕಾರಣಗಳೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಟಾಲ್ ಸ್ಟಾಯ್ ಅವರ ವಾರ್ ಅಂಡ್ ಪೀಸ್ ಕೂಡಾ ನನಗೆ 40 ಪುಟಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು ನನಗೆ ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೆಟ್ಟ ಕೃತಿಗಳೆಂದು ಹೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ನನಗಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಹ್ಯಾರಿಪಾಟರ್ ಓದುವುದನ್ನು ನೆಗೆಟಿವ್ ಆಗಿ ನೋಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಹ್ಯಾರಿಪಾಟರ್ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಅದರ ಮೂಲಕ ನಾನು ಗ್ರಹಿಸಿದಂತೆ ಈ ಕತೆಗಳಿಗೆ ವರ್ತಮಾನದ ಟಚ್ ಇದೆ. ಅಂದರೆ ನಮಗೆ ಈ ಕತೆಗಳ ಜತೆಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹ್ಯಾರಿ ಪಾಟರ್ ತರಹವೇ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತೊಂದು ಸರಣಿ ಲಾರ್ಡ್ ಆಫ್ ದ ರಿಂಗ್ಸ್ ಜತೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಇದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಲಾರ್ಡ್ ಆಫ್ ದಿ ರಿಂಗ್ಸ್ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷರು, ಕಿನ್ನರರು, ಕಿಂಪುರುಷರೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದರು. ಅಂದರೆ ಆ ಕಾಲದ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ದೊಡ್ಡವರಿಗೂ ಈ ಲೋಕದ ಪರಿಚಯವಿತ್ತು. 

ವರ್ತಮಾನದ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಈ ಯಕ್ಷ, ಕಿನ್ನರ, ಕಿಂಪುರುಷರ ಲೋಕದ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲ. ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಈ ಲೋಕ ಪರಿಚಯವಾದದ್ದಕ್ಕೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರಣಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಚಂದಮಾಮ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಥೆಗಳು ನಮಗಿಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದುದು ಅದಕ್ಕೆ. ನನ್ನದೇ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೇಳುವುದಾದರೆ ನಾನು ಚಂದಮಾಮದ ಮೂಲಕವೇ ಓದಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಆಗ ನನಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದು 'ಪುಟಾಣಿ'ಮತ್ತು 'ಬಾಲಮಿತ್ರ'ಗಳಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಗಳು. ಏಕೆಂದರೆ ಇವುಗಳ ಜತೆಗೆ ನನಗೆ ರಿಲೇಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು. ಮಾನವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದ. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಲೆಮಾರಿನ ಹೊತ್ತಿಗೇ ಅಜ್ಜಿಯೋ ಅಜ್ಜನೋ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಿನ್ನರ ಕತೆಗಳ ಲೋಕ ಇಲ್ಲವಾಗಿತ್ತು.

ಈಗಿನ ಆಂಗ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮ ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಶಾಲೆಯಂತಿರುವ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರವಾದ ಕಲಿಯುವ ಹ್ಯಾರಿ ಪಾಟರ್ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಅದನ್ನು ತಪ್ಪೆನ್ನುವುದು ಹೇಗೆ? ಆರ್ಡರ್ ಆಫ್ ಫೀನಿಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ಶಾಲೆಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ 'ರಾಜಕಾರಣ' ನಮ್ಮ ಈಗಿನ ಶಾಲೆಗಳ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ವರ್ತಮಾನದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಅತಿಶಯವಾದುದನ್ನು ಇಡುವ ಮೂಲಕ ರೌಲಿಂಗ್ ವರ್ತಮಾನದ ತಲೆಮಾರನ್ನು ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನು ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತ, ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಅತಿಶಯದ ಕತೆಗಳೂ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಬಹುದು. ಇವುಗಳನ್ನು ಹ್ಯಾರಿ ಪಾಟರ್ ಪುಸ್ತಕಗಳಂತೆಯೇ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ. ನಮಗೆ ಅಂದರೆ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಈ ಕತೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರು ಬರೆದಂತೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ರಾಮಾಯಣವನ್ನೋ ಮಹಾಭಾರತವನ್ನೋ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಓದುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ನಾವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬರುವ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಕತೆಗಳನ್ನೋ ಹೇಗೋ ತಿಳಿದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತೇವೆ. ಈಗ ಆ ವಾತಾವರಣ ಇಲ್ಲದಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದಂತೂ ನಿಜ. ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ ಮಾತುಗಳನ್ನೇ ಎರವಲು ಪಡೆಯುವುದಾದರೆ 'ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ಮಹಾಭಾರತಗಳನ್ನು ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಅದರ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಓದಲಾಗುತ್ತದೆ'. ನಮ್ಮ ಚರ್ಚೆ ಹ್ಯಾರಿಪಾಟರ್ ಓದುವುದನ್ನು ನೆಗೆಟಿವ್ ಆಗಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತಗಳನ್ನು ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಓದಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭವೊಂದು ಎದುರಾಗುತ್ತಿರುವುದರ ಕುರಿತಾಗಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್: http://ismail.in