ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವ ನೋಡಿ ನಾವು ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆಯ ನೆನಪು ಬಂತು. "ದೇಶವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟುಬಂದಾಗಿದೆ, ಇನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಟ್ಟುಕೊಂಡು ಎನಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ" ಎಂದು ಹಲವರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಭಾರತೀಯ ಸಮುದಾಯ ಎಲ್ಲಾದ್ರೂ ಆಡಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ರೆ ಅಂತ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕಾದ್ರೂ ಬಂದು ಮುಖ ತೋರಿಸಿ ಹೋಗ್ತಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಪಾಟ್‍ಲಕ್ ಅಥವ ತಿನ್ನಕ್ಕೆ ಏನಾದ್ರೂ ಇಟ್ರೆ ಎಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಂದು ಹೋಗ್ತಿದ್ರು.

ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಭಾರತೀಯತೆಯನ್ನು ಗಂಟಲಿಗೆ ತುರುಕದೇ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳು ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಈ ಚಿಣ್ಣರಿಂದ ಆಗಸ್ಟ್ ಹದಿನೈದಕ್ಕೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ, ಒಂದೆರೆಡು ದೇಶಭಕ್ತಿ ಗೀತೆ, ನಾಲ್ಕಾರು ಡಾನ್ಸ್ ಗ್ಯಾರಂಟಿ.ಅವರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಮೇರಿಕನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ಸಲೀಸು. ಜನ ಗಣ ಮನ ಹೇಳಿಸಲು ಒಂದು ತಿಂಗಳ ತಾಲೀಮು ಬೇಕು.

ನನಗೆ ಇವೆಲ್ಲ ತೀರಾ ವಿಚಿತ್ರ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನ ನೋಡಿ ಮತ್ತೆ ಇವೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಯ್ತು.
--

ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು, ಇರದುದದೆಡೆಗೆ ತುಡಿವುದೇ ಜೀವನ