ಲೇಖನಗಳ ಬರಹ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ. ಆದರೆ ಬರೆದರೆ ಮಾತ್ರ ಭಾಷೆ ಶ್ರೀಮಂತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕೃತಿಯ ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಭಾಷೆಯ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಗೆ ಚರ್ಚೆಗಳು ಸಂವಾಹಕಗಳಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ವಿದ್ಯುಚ್ಛಕ್ತಿಯು ವಾಹಕಗಳಿಲ್ಲಿಲ್ಲದ್ದಿದ್ದರೆ ಅನುಪಯುಕ್ತವೊ ಹಾಗೆಯೇ ಚರ್ಚೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಬರೆದ ಕೃತಿಯೂ ಅನುಪಯುಕ್ತ.
ಇನ್ನೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡಬಹುದು. ನಾಟಕದ ಕಾಲೇಜಾದ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ , ಪ್ರತಿ ತರಗತಿಯವರು ನಾಟಕ ಮಾಡಲೇಬೇಕು. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಾಟಕ, ನಿರ್ದೇಶನ, ವೇಷ ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಈಗ್ಗೆ ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ತನಕ ನಾಟಕದ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಬರೆಯಬೇಕಿತ್ತು. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿಮರ್ಶೆಗೂ ಬಹುಮಾನವಿರುತ್ತಿತ್ತು.
ಇದರ ಪರಿಣಾಮಗಳು ನೋಡಿ.
ನಾಟಕ ಮಾಡಿದ ಕಲಾವಿದರ ಶ್ರಮ ಅಂದಿನ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ನಿರಂತರ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಎಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವವರು ಇರುತ್ತಾರೊ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಭಾಷೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗೀಯ ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಭಾವವೋ ಏನೋ ಈಗ, ನಾಟಕದ ವಿಮರ್ಶೆ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಹಮತ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಕಲಿಯಿರಿ, ಕಲಿಸಿರಿ, ಬೆಳೆಸಿರಿ ಎಂಬ ಹಾಡಿನಂತೆ ಬರೆಯಿರಿ, ಓದಿರಿ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ.
ಈ ಕನ್ನಡ ಮಣ್ಣನು ಮರಿಬೇಡಾ ಓ ಅಭಿಮಾನಿ.

ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ಹರಟೆಯೆನ್ನುವವರನ್ನು ಚರ್ಚೆಗೆ ಎಳೆಯೋಣ.
ಚರ್ಚಿಸಿ ಅಥವಾ ಹರಟಿಸಿ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಹರಟೆಗಾಗಿ ಚರ್ಚೆ ಚರ್ಚೆಗಾಗಿ ಹರಟೆ.

ಮುಂದೆ ಹೋಗು ಇಲ್ಲವೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕಾದ್ರು ಬಾ. ಹಿಂದಕ್ಕಂತು ಬೇಡವೋ ಮಗು.
ಮಗು ಮಗು, ನಗು ನಗು, ನಗುವೇ  ಜೀವನ.