ಮೇಡಂ,
"ರಾಮನಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಸೇತುವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮುರಿಯಬಾರದು" ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ವಾದವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಹುರುಳಿಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದು, ಇದು ಕೇವಲ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಎನ್ನಬುಹುದು.. ಸರಿ. ಆದರೆ ರಾಮ ಸೇತುವೆಯ ಇತರ ecological servicesಗಳನ್ನು ಬಿಡುವುದು ಹೇಗೆ. ಸೇತುವೆಯನ್ನು ಮುರಿಯುವ ವೆಚ್ಚ, ಮುರಿದಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಮರಳು ಕೂರದೆ ಇರದಂತೆ ಕಾಯುವ ವೆಚ್ಚ, ಸೇತುವೆಯನ್ನು ಮುರಿದ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಲಾಭ ಇವುಗಳನ್ನಾದರೂ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲೇಬೇಕು ಅಲ್ಲವೆ? ಈ ಲಾಭವನ್ನು, ಆಗುವ ಉಳಿತಾಯವನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ, ಆಗುವ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹಲವು independent studies ತೋರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿವೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಕೇವಲ ಇದರ ಧಾರ್ಮಿಕ/ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂಶಗಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಜಗ್ಗಾಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಬಾಬ್ರಿ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಬಿಡುವುದು, ರಾಮ ಮಂದಿರ ಕಟ್ಟುವುದು ಇವುಗಳ ಪರಿಣಾಮ ಅವರವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು, ಸಾಂಕೇತಿಕವಾದದ್ದು. ಆದರೆ, ರಾಮ ಸೇತುವೆಯನ್ನು ಮುರಿದರೆ ಪರಿಸರದ ಮೇಲಾಗುವ ಪರಿಣಾಮ, ಸರ್ಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸದ ಮೇಲಾಗುವ ಹಾನಿ ಕೇವಲ ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಡಿದ ಮೇಲೆ ನಷ್ಟವಾಯ್ತು ಅಂದರೆ ಪುನ: ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ದುಂದು ವೆಚ್ಚದ ದುಡ್ದನ್ನು ಪುನಃ ಗಳಿಸಲಾದೀತೆ?

ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗಿರುವಾಗ ಇದರಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಂಶವೂ ಸೇರಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಮುಂದೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ್ರಾಯ್ತು ಅನ್ನುವ ನಿಲುವು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಸುಸ್ಥಿರ ಸದ್ಬಳಕೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಜೆಯ ಹೊಣೆ.

ಶ್ಯಾಮ ಕಶ್ಯಪ
--

ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು, ಇರದುದದೆಡೆಗೆ ತುಡಿವುದೇ ಜೀವನ