ಉಫ್, ಬೊಳಂಬು, ನಾನು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಈ ಉದು, ಉಲ್ಲಿ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲು ನನ್ನ ಬಳಿ ತುಂಬಾ ವಿಷಯಗಳಿದ್ದವು/ವಿಷಯಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಆ ಎಳೆಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ವಿಷಯಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇರೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗಿ ರಾಡಿಯಾದ ಕಾರಣ, ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ.

ಇಲ್ಲಿ 'ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ' ಎಂಬುದು ಕನ್ನಡದ್ದಲ್ಲವೆಂಬ ಆರೋಪ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅರ್ಥ ಸರಿಯಾಗಿದೆ.

೧. ಬೊಳಂಬು, ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ಎಳೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಸರಿಯಾಗಿ ಓದಿ. "ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ" ಕನ್ನಡದ್ದಲ್ಲ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಅಂಶವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಾನು ವಾದ ಮಾಡಿಲ್ಲ.
೨. ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ "ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ" ಬಳಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕಕ್ಕೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ವ್ಯಾಕರಣದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಣೆ ನೀಡಿರಿ. ಯಾರೋ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
೨. ಸಂಸ್ಕೃತದ ಮುಖ್ಯ ಗೆಲುವು ಇರೋದು ಎಲ್ಲ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿರುವುದು, ಉದಾ:- ಸಂಗೀತ, ದೇವಸ್ಥಾನ, ಆಲಯ. ಅದು ಹೇಗೆ ಮಲಯಾಳದಲ್ಲಿ coincidence ಆದ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ random ಆಯಿತು. ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ common ಚೌಕಟ್ಟು ನೀಡಿದ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕೃತ ನಿಲುವು ನೆಗೆದುಬಿದ್ದಂತಾಯಿತಲ್ಲವೇ? ಇಂತಹ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಕನ್ನಡಕ್ಕಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರು ತರತ್ತೆ. ಏಕೆಂದರೆ "ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ" ಮೂಲ ಪದ ಅಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ವಿಗ್ರಹವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪದ.

ಉದು ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಉದಿತ ಎಂಬ ಪದ ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಹೇಳುವೆನು, ಕೇಳುವೆನು ಪದಗಳಿಂದ ಎನಿತ ಹುಟ್ಟಬೇಕಲ್ಲವೇ

ಬೊಳಂಬು, ನನಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ, ಬಹುಶಃ ನೀವು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಕಾಣತ್ತೆ. ನಾನು ಹೇಳಿದ "ಉದು, ಉಲ್ಲಿ, ಉವನು, ಉನಿತು" ಪ್ರನೌನುಗಳು ಆದರೆ ನೀವು ಹೇಳಿದ "ಎನು" ಕ್ರಿಯಾಧಾತು. ಸುಮ್ಮನೆ ವ್ಯಾಕರಣದ ಅಂಶಗಳಿಲ್ಲದೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಹಗುರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ತೇಲಿಸುವುದು ಬೇಡ.

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಯಾರಪ್ಪನ ಅಪ್ಪಣೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ, "ಎನಿತು ರಮ್ಯ" ಎಂಬ ಬಳಕೆಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಇವೆಯಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಬಿದ್ದಾಗ ನೀವೇನಾದರೂ ಹೊಸತನ್ನ ಕಂಡುಹಿಡಿದಾಗ ಅವುಗಳಿಗೆ ನೀವು ಎನಿತ(ಅನಿತ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದವಿಲ್ಲವೇ ಹಾಗೆ) ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಕೆಗೆ ತಂದು, ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ನೀವೂ ಬೆಳೆದು ನಮ್ಮನ್ನೂ ಬೆಳೆಸಿ. ಕನ್ನಡದ ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಗುತ್ತಿಗೆಯನ್ನ ನಾನಾಗಲೀ ನೀವಾಗಲೀ ಪಡೆದಿಲ್ಲವಲ್ಲ.

ಇನ್ನು 'ಉಲ್ಲಿತ' ಮುಂತಾಗಿ ಪದಗಳು ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಅಲ್ಲಿತ, ಇಲ್ಲಿತ, ಎಲ್ಲಿತ ಇತ್ಯಾದಿ ಪದಗಳೂ ಹುಟ್ಟಬೇಕು.

ಅವುಗಳು ಹುಟ್ಟಲ್ಲ, ಈಗಾಗಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಆಗಿವೆ. ಕನ್ನಡವನ್ನೇ ಓದದ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ. ನನಗೆ ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗ ಓದುವ ಮುನ್ನ ಉಲ್ಲಿ, ಉವನು, ಉದು ಎಂಬ ಬಳಕೆಗಳು ಇವೆ ಎಂಬುದೇ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.