ಅಯ್ಯಯ್ಯಪ್ಪಾ, ಇದೇನ್ರೀ ಶ್ರೀವತ್ಸ. ನೀವೂ ಕೂಡ ಯಾವ ಯಾವುದೋ ವಿಷಯವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೋ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿಬಿಟ್ರಿ.

’ಚರುಪು’ ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಪದ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಬಳಸಬಹುದು, ಹಾಗಾಗಿ ’ಪ್ರಸಾದ’ ಪದಕ್ಕೊಂದು ಸಮಾನಾರ್ಥಕ ಪದ ದ್ರಾವಿಡ ಮೂಲದ್ದೇ ಸಿಕ್ಕಿತು ಎಂದುಕೊಂಡಿರಾ?

ನಾನಂತೂ ಈ ಎಳೆ ದ್ರಾವಿಡ v/s ಸಂಸ್ಕೃತ ಆಗಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲ, ಜೋಶಿ, "ಚುರುಪು" ದ್ರಾವಿಡ ಪದ ಅಂತ ಯಾರಾದರೂ ಈ ಎಳೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ. ಅಯ್ಯೋ ದೈವವೇ..

ಈ ಕೆಳಗಿನ ವಿವರ ....... ಕಿರಿಕಿರಿಯೆನಿಸಬಹುದು

"ತಥಾಕಥಿತ ಸಂಸ್ಕೃತದ್ವೇಷಿ" ಅಂದರೇನು ಅಂತ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು, ಕೆಳಗಿನ ಮೂರು ವಿಷಯಗಳಂತೂ ತುಂಬಾನೇ ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟುಮಾಡಿದವು.

೧. "ಸಮಾನಾಂತರ" ಎಂಬ ತಪ್ಪು ತಪ್ಪು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಬಳಕೆ. ಅದನ್ನು ಓದಿಯೂ ಕೂಡ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಬಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಉಪದೇಶ ನೀಡುವವರಿಗೆ ಏನೂ ಅನಿಸದಿದ್ದುದು.
೨. ಬೇಕೇ ಆಗಿರದಿದ್ದರೂ ಈ ಎಳೆಯಲ್ಲಿ ದ್ರಾವಿಡ v/s ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡಿದ್ದು.
೨. "ಚ ಉವಾಚಿಸಿದ ಚಾಗುಣಿತ"ದ ಈ ಪ್ಯಾರಾ.

ಚರುವಿನ ಸಂಗತಿ ಹಾಗಾದರೆ ‘ಚಾರು’ ಬಗ್ಗೆ ಸಹ ಒಂದೆರಡು ಮಾತು ಹೇಳಬೇಕು. ಇವತ್ತು ಆಸೇತುಹಿಮಾಚಲವಾಗಿ ರಸಂ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಗಿರುವುದರ ಮೂಲ ತೆಲುಗು/ತಮಿಳಿನ ಚಾರು. ಅದೇ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಸಾರು ಆಗಿರುವುದು. ಚಾರು ಶಬ್ದದ ಅರ್ಥ essence ಅಥವಾ juice ಎಂದು. ಹುಣಸೇಹಣ್ಣು, ಕಾಳುಮೆಣಸುಗಳ ಮಿಶ್ರಣದ ಎಸ್ಸೆನ್ಸ್‌ ಅಥವಾ ಸಾರವೇ ಚಾರು. ಪುಳಿಚಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅಂತ ವ್ಯಂಗ್ಯಮಾಡುವ ರೂಢಿ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಚಾರೇ ಕಾರಣ

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ "ಚಾರು" ಇಲ್ಲ ಅಂತ ನಿಮಗೇಕೆ ಅನ್ನಿಸಿತೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ತಮಿಳಿನ "ಚಾರಿನಿಂದ" ಕನ್ನಡದ ಸಾರು ಬಂದಿಲ್ಲ. ಅದು ದ್ರಾವಿಡ "ಚಾರು". "ಕನ್ನಡ"ದಲ್ಲಿ "ಚಾರು" ಮತ್ತು "ಸಾರು" ಎರಡೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಚಾರು(ರಸಂ) ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚು, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ "ಸಾರು" ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚು. ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಚಾರು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ತಪ್ಪು. ಈಗಲೂ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ "ಚಾರು"(ಚಾರು ಅನ್ನ) ಅಂತಲೇ ಹೇಳೋದು. ದೊಡ್ಡವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ "ಸಾರು" ಅನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವೂ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯಿಂದಲೇ ಬಂದಿರುವುದು ಎಂದು ಏಕೆ ನಿರೂಪಿಸಲು ಹಪಹಪಿಸಬೇಕೋ ನನಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ ಕಾಳುಮೆಣಸಿನ ಮಿಶ್ರಣದ ಎಸ್ಸೆನ್ಸ್ ಕನ್ನಡ, ತಮಿಳು ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಈ ದ್ರಾವಿಡ ನುಡಿಕೋಶ ವಿವರಿಸುತ್ತೆ, ಬಿಡುವಿದ್ದಾಗ ನೋಡಿ.

ಕೊಕೊ(ಕೊನೆಯ ಕೊಸರು) - "ಚ ಉವಾಚಿಸಿದ ಚಾಗುಣಿತ" ಬರಹ ತುಂಬಾನೇ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಈ ಮುಂಚೆ ಓದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ಮೊಸರಲ್ಲಿ ಒಂದೆರೆಡು ಹುಳಿ ಹನಿಗಳು ಬಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಿಲ್ಲವಷ್ಟೇ ?