"ಸಂಸ್ಕೃತದ ’ಚರು’. ಯಜ್ಞಯಾಗಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುವ ಹವಿಸ್ಸು ’ಚರು’. ಅನ್ನಕ್ಕೆ ವಿವಿಧ ಪರಿಮಳದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ತಯಾರಿಸಿದ್ದು."

ಸಾಮನ್ಯ 'ಚರಪು' ಅಂತ ಕಡಳೆ ಹಿಟ್ಟನ್ನೋ, ಗುಗ್ಗರಿಯನ್ನೋ, ಬಾಳೆ ರಸಾಯನವನ್ನೋ ಕಡೋದು( ಚರಪು ಒರೆ ಬಳಕೆ ಇರುವ ಸೀಮೆಯಲ್ಲಿ .. ಕಾವೇರಿ-ಹೇಮಾವತಿ ಸೀಮೆಯಲ್ಲಿ, ಕೂಟು ಮಾಡಿ ಸಕ್ಕತ್ತಾಗಿ ತಿಂದು ತೇಗುವವರು ).

ಅನ್ನವನ್ನು ಬಲು ಸಾಮಾನ್ಯ ’ಚರಪು’ ಕೊಡುವ ಪದ್ದತಿ ಇಲ್ಲ, ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಅದು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದು ’ಸಂಕಶ್ಟ ಗಣಪತಿ’( ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಸಂಕಶ್ಟಹರ ಗಣಪತಿ ಅಂತ ಇತ್ತು:) ) ಗುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾದ ಮೇಲೆ..( ಇದನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೀನಿ, ನಮ್ಮ ತಾತನವರು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರು)

ಗುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡೊ ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಮಂದಿ ’ಪ್ರಸಾದ’ ಅಂತಲೇ ಹೇಳೋದು ( ಅಯ್ಯಂಗಾರರ ಗುಡಿಯ ಸಕ್ಕರ/ಚಕ್ಕರ ಪೊಂಗಲು, ಹುಳಿಯನ್ನ/ಪುಳಿಯೊಗರೆ).. ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಜನೆ, ಗಣಪತಿ ಉತ್ಸವ ಹಿಂಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಂಚುವ ಗುಗ್ಗರಿ, ಹಿಟ್ಟು, ಇಂತವನ್ನೇ ಚರಪು ಅನ್ನೋದು (ಬಳಸಿದವರಿಂದಾದ ಅನುಬವ)..

ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯನವರೇ ಚರಪು ದೇಸಿ ಪದ ಅಂದ ಮೇಲೆ ಈ ತಥಾಕಥಿತ ನಿಶ್ಯುಪ್ತಿ( etymology) ಕುಕಲ್ಪಿತಮಾತ್ರ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರವೇ ಸರಿ.

ಸಂಸ್ಕೃತಮೂಲವ್ಯಾಧಿಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲೊಂದು( symptoms )!!

[ಸೂಚನೆ: ನಿರ್ವಾಹಕರಿಂದ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡರೇಟ್ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ]