"ಆದರೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಪಾಮರರಿಗೇನು ಲಾಭ ? ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾದ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲವೇ?"

ಲಾಭವನ್ನು ಶಂಕರಭಟ್ಟರು ತಮ್ಮ ಹೊತ್ತಗೆಯಲ್ಲಿ ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಅರುಹಿದ್ದಾರೆ.

"ಕಡಮೇ ಮಾಡದೇ ಬೇರೆ ಸುಲಭ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ."

ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಒಂದು.

ಷ ಮತ್ತು ಶಕಾರಗಳನ್ನು ನಾವು ( ಕನ್ನಡಿಗರು, ತೆಂಕಣದವರು ) ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸದ್ದುಗಳಾಗಿ ಉಲಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಕಾರಣ

ಭಾಷೆ ಎಂದು ಬರೆಯುವಾಗ ’ಓ ಇಲ್ಲಿ ಷ ಇದೆ ಶ ಅಲ್ಲ’ ಎಂದು ಕುರುಡಾಗಿ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಎಕೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಭಾಷೆ/ಭಾಶೆ ಇವೆರಡರ ಉಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆತನವಿಲ್ಲ.

ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ
೧) ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಕನ್ನಡದ ಅಕ್ಷರಜ್ಞಾನವಿರುವ ಕೆಳವರ್ಗದ ಜನಕ್ಕೆ ಇಂದು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಓದಲು, ಬರೆಯಲು ಬಲು ತೊಡಕಿದೆ.
೨) ಇಂದು ಕನ್ನಡವೊಂದು ಅಳಿಯುತ್ತಿರುವ ನುಡಿ, ಅದನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು
೩) ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕನ್ನಡಿಗರು ಬರೆವಣಿಗೆಯಿಂದ ದೂರವುಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ( ನನ್ನಂತಹ ಪಟ್ಟಣಿಗರು ಮೊದಲಿಲ್ಲಿ )
೪) ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನದಂತೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿರುವ ಸದ್ದುಗಳು ಬರೀ ೨೭
೫) ಬರೀ ಸಂಸ್ಕೃತ, ಉರ್ದು ಮುಂತಾದ ಅನ್ಯಭಾಷಾ ಮೂಲದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಋ, ಷ, ಶ, ಮಹಾಪ್ರಾಣಗಳು, ಲೃ, ಅಃ, ಮುಂತಾದವು ಬರುವುವು. ಅಂತಹ ಪದಗಳನ್ನು ನಡುಗನ್ನಡದ ತದ್ಭವ ಮಾಡಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಇಂತಹ ಹಲವಾರು ಸೂಕ್ತ ಸಕಾರಣಗಳಿವೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ಹೊತ್ತಗೆಗಳನ್ನು ಓದಿರಿ.. ನಿಮಗೆ ಹಲವು ಸಂಗತಿಗಳಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಸಿಗುವುದು.. ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೇ ಇಲ್ಲ!