ಮಾಯ್ಸ,
ಶಂಕರಬಟ್ತರು ಇದನ್ನೆ ಅವರ 'ಕನ್ನಡ ನುಡಿ ನಡೆದು ಬಂದ ದಾರಿ'ಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ
ಅವರು ಹೇಳಿರುವುದು
ನಾಮ-ಗುಣಪದ (adjective)
ಕ್ರಿಯಾ-ಗುಣಪದ (adverb)

ಅವರು ಹೇಳಿರುವುದರ ತಿರುಳು:
ಮೂಲದ್ರಾವಿಡದಲ್ಲಿ ನಾಮಪದಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವವು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವವು ಎಂಬುದಾಗಿ ಎರಡು ತರದ ಗುಣಪದಗಳಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಇಂತಹ ಎರಡು ತೆರದ ಗುಣಪದಗಳು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ.
ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಮ-ಗುಣಪದಗಳು ಬೇರಿನ ರೂಪದಲ್ಲೂ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುವು. ಆದರೆ ಕ್ರಿಯಾ-ಗುಣಪದಗಳು ನಾಮ-ಗುಣಪದ್ಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲವೇ ನಾಮಪದಗಳಿಂದ(ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳಿಂದ) ತಯಾರಾಗುತ್ತವೆ.
ಮಾದರಿ : ಬೆಚ್ಚನೆ -> ನಾಮ-ಗುಣಪದ, ಬೆಚ್ಚಗೆ ->ಕ್ರಿಯಾ-ಗುಣಪದ
ಇವೆಲ್ಲ ಬಿಸಿ (ಬಿಸಿ+ಇಗೆ) ಎಂಬ ಗುಣಪದದಿಂದ ಆಗಿವೆ.

ಕ್ರಿಯಾ-ಗುಣಪದಗಳು ಬೇರಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಾದರಿ: 'ನಾನು ಕೆಂ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೆ' ಅಂತ ಹೇಳಕ್ಕೆ ಬರಲ್ಲ. (ಇಲ್ಲಿ 'ಕೆಂ' ಬೇರಿನ ರೂಪ)
'ನಾನು ಕೆಂಪಗೆ ಇರುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೆ' ಹೇಳ್ಬೋದು ( ಕೆಂ+ಅಗೆ)

ಆದರೆ ನಾಮ-ಗುಣಪದಗಳು ಬೇರಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರಬಲ್ಲವು.
ಮಾದರಿ: 'ನಿನ್ನ ಕೆಂದುಟಿ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನು' (ಇಲಿ ಕೆಂ ಬೇರಿನ ರೂಪ . ಕೆಂ+ತುಟಿ, ಅದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅನೆ,ಇಗೆ ಒಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಲ್ಲ)
ಕೆಲವು ತೋರುಗ(3rd person) ಪದಗಳೂ ಕ್ರಿಯಾ-ಗುಣಪದಗಳಾಗಿ ಬರಬಲ್ಲುವು.

ಕೊ.ಕೊ: ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರಯ್ಯು ನಡೆಸಬೇಕೆಂದು ಶಂಕರಬಟ್ಟರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ನೋಡು ಮಾಯ್ಸ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಅರಯ್ಯು ಮಾಡೋಣ..ಒಳ್ಳೆ ಅವಕಾಸ.
--
ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬೇಕು ಕನ್ನಡದೇ ಸೊಬಗು,ಸೊಗಡು