ನಾಗೇಶ ಹೆಗಡೆ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತೆಂದರೆ ಆ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದದೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.ಈ ಚಟ ನನಗೆ ೧೯೮೦ನೇ ಇಸವಿಯ ಸುಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು . ಇದರಿಂದಾಗಿ ನನ್ನ ಅರಿವಿನ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಆಗಿರುವ ಲಾಭ ಅಪಾರ . ಹೊಸ ಕಾಲದ ಕನ್ನಡ ಬರಹಗಾರರಲ್ಲಿ, ನಾನು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟಪಡುವ ಹೆಸರುಗಳು ಎರಡು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಅವರ ಬರಹಗಳ ವೈವಿಧ್ಯ. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ, ನಾಗೇಶ ಹೆಗಡೆ ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಸರಳ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟೂ ಬೋರು ಹೊಡೆಸದೆ , ಸಹಜ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಆಪ್ತವಾಗಿ ಬರೆಯಬಲ್ಲವರು . ಕಠಿಣ ವಿಷಯಗಳನ್ನು , ಸರಳಗೊಳಿಸಿ ತಿಳಿಸಬಲ್ಲವರು. ಕಾರಂತರು ’ವಿಜ್ಞಾನ ಪ್ರಪಂಚ ’ದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಇದೇ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು.ಕನ್ನಡವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಬೇಕು ;ಬಳಸಬಹುದು, ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ತೇಜಸ್ವಿ, ಹೆಗಡೆ ಇಬ್ಬರೂ ಸಿದ್ದ ಮಾದರಿಗಳು ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ. ತೇಜಸ್ವಿಯವರಂತೂ ಅರ್ಧದಲ್ಲಿಯೇ ಟಾ ಟಾ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟರು . ಇದು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಆದ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟ.( ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಲೀಷೆಯ ಲೀಷ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ) ನಾಗೇಶ ಹೆಗಡೆ ನೂರ್ಕಾಲ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿರಲಿ ; ಹೊಸ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಗಳು ಅವರಲ್ಲಿ ಸ್ಫುರಿಸುತ್ತಲೇ ಇರಲಿ ; ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಲೇ ಇರಲಿ , ಇದೇ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಸೆ .