ಸವಿತ್ರು,

ನನ್ನಿ, ಇವೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಎಳೆ ತೆಗೆದು ವಿವರವಾಗಿ ಬರೆಯಪ್ಪ

ವೇದ, ಆಗಮ, ಪುರಾಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲಮ ಅಸಡ್ಡೆಯನ್ನು ತೋರಿದ್ದಾನೆ. ಅದನ್ನ ನಗೆಪಾಟಲು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.

೧) ವೇದಂಗಳೆಂಬವು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬೂತಾಟ
ಶಾಸ್ತ್ರಗಳೆಂಬವು ಸರಸ್ವತಿಯ ಗೊಡ್ಡಾಟ
ಆಗಮಗಳೆಂಬವು ರಿಸಿಯ ಮರುಳಾಟ
ಪುರಾಣಗಳೆಂಬವು ಪೂರ್ವದವರ ಗೊಡ್ಡಾಟ( ಒದ್ದಾಟ)
ಇಂತು ಇವನು ಅರಿದವರ ನೇತಿಗಳೆಂದು
ನಿಜದಲ್ಲಿ ನಿಂದಿಪ್ಪಾತನೆ ಗುಹೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಅಚಲಿಂಗೈಕ್ಯನು !

೨) ವೇದವೆಂಬುದು ಓದಿನ ಮಾತು
ಶಾಸ್ರವೆಂಬುದು ಸಂತೆಯ ಸುದ್ದಿ
ಪುರಾಣವೆಂಬುದು ಪುಂಡರ ಗೋಶ್ಟಿ, ತರ್ಕವೆಂಬುದು ತಗರ ಹೋರಟೆ
ಬಕುತಿ ಎಂಬುದು ತೋರಿ ಉಂಬ ಲಾಭ.
ಗುಹೇಶ್ವರನೆಂಬುದು ಮೀರಿನ ಘನವು

ಅಲ್ಲಮ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ತಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಸರಿಯೆನ್ನದೆ ಹಾಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಓದುಗರೇ ತಮ್ಮ ಬುದ್ದಿಬಲವನ್ನು ಬಳಸಿ ಸರಿಯೇನೆಂದು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಮ ನಂಗ್ ಬಲ್ ಇಶ್ಟ ಆಗೋದು.

ಕೊ.ಕೊ: ದೇವರು ಬೇರೆ, ನಾನು ಬೇರೆ ಅನ್ನುವಲ್ಲಿ ಬಕುತಿ ಹುಟ್ಟೋದು.
--
ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬೇಕು ಕನ್ನಡದೇ ಸೊಬಗು,ಸೊಗಡು