ನಾನಿರುವುದು ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿ. ಇಲ್ಲಿ ಮರಾಠಿ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುವುದು ಎಲ್ಲೋ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರಾ. ಬಾಕಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಹಿಂದಿ, ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನದೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ. ಮರಾಠಿಯ ಪಾಡು ನಾಯಿಪಾಡು !! ರಾಜ್ ಠಾಕರೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಉತ್ರರಭಾರತೀಯರ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಇದೂ ಒಂದು ಪ್ರೇರಣೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಇಂಥಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರಲಿಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ (ಎಮ್.ಜಿ.ರಸ್ತೆ, ಸೆಯಿಂಟ್ ಮಾರ್‍ಕ್ಸ್ ರಸ್ತೆ - ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ) ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತನಾಡಿದೆ. ಎಲ್ಲೂ ಯಾರೂ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. (ನೋಡಿದರೂ ನಾನೇನು ಕೇರು ಮಾಡುವವನಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ). ತಮಾಷೆ ಅಂದರೆ , ಒಬ್ಬ ರಿಕ್ಷಾದವನು ಹೋಗುತ್ತಾ, ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ , ನಾನು ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿರುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಹಿಂದಿ / ಉರ್ದುಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದ ( ಮುಸಲ್ಮಾನರವನು) . ನಾನೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿ. ಬರೀ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು. ಯಾರೋ ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಯಾಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು? ನಾವೆಲ್ಲಾ ದಪ್ಪ ಚರ್ಮ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ನೋಡಿ, ನೀವು ಬರೆದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ತಮಿಳು ಮಾತನಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಏನೂ ವಿಚಿತ್ರ ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ನಮಗೇಕೆ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಯೆ ಅನ್ನಿಸಬೇಕು?
ಅಲ್ಲವೇ??