ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಆರೋಗ್ಯ ಕೆಟ್ಟು ಮಣಿಪಾಲ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ. ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಬೇಜಾರಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಮ್ಮಪ್ಪ ಉಡುಪಿಯಿಂದ ಅಮರ ಚಿತ್ರಕಥೆ ತಂದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ನಮಗೆಲ್ಲ "ಅಚಿಕ" ದ ಪರಿಚಯವಾದದ್ದು ಆಗಲೇ. ಆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ನನ್ನ ತಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ವಾಪಸು ಮನೆಗೆ ಬಂದವು. ಆಗ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಟ್ಟದ ಮೇಲಿರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ನಮ್ಮ ಊರಿನ ನೆಂಟರ ಪೈಕಿಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರ್ಷಣೆ. ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನೆಟ್ಟಗೆ ಅಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ಬೇಕಾದ ಅಚಿಕ ತಗೊಂಡು ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆ ಹಿಡಿದು ಹೊರ ಪ್ರಪಪಂಚದ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಕ್ಕಳ ನೆನಪು ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಮರೆತಿಲ್ಲ.

ಮುಂದೆ ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಅಂತ ಪಕ್ಕದೂರಿಗೆ ಹೋಗಿಬಂದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ ಅಂತ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಅಚಿಕ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ !!

ನನ್ನ ಮಗ ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ತಿಂಗಳಿಗೆರಡು ಎಂದು ಅಚಿಕ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಾಗೆ ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ಪುಸ್ತಕವಿದ್ದವು. ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀಟಾಗಿ ಪಾರದರ್ಶಕ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಹಾಕಿ ಬೈಂಡ್ ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಆ ಪುಸ್ತಗಳ ಬಗ್ಯೆ ಅಷ್ಟು ಆಸಕ್ತಿ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆ ಮೇಲೆ ಅವೆಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ.