ಬೇಸಿಗೆ ರಜಾ ಅಂದ್ರೆ ಅಮರ ಚಿತ್ರಕಥೆ, ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ, ಬಾಲಮಂಗಳ, ಚಂದಮಾಮದ ಹಳೇ ಸಂಚಿಕೆಗಳು, ಮಾವಿನಹಣ್ಣು! ಹಣ್ಣು ತೊಳೆದು ತಟ್ಟೇಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಕೂತ್ರೆ ಊಟ-ನಿದ್ದೆ ಯಾವ್ದೂ ಬೇಕಾಗ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ! ನಮ್ಮನೇಲಿ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಇಬ್ರೂ ಪುಸ್ತಕಪ್ರೇಮಿಗಳಾದ್ರಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವ್ದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೂ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲ ಅಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ನನ್ನ್ ಪುಟ್ಟ ತಮ್ಮನ ಸ್ಕೆಚ್ ಪೆನ್ ಭರಾಟೆಯಿಂದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನ ರಕ್ಷಿಸೋ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ್ ಕೈಲಿ ಆಗ್ತಿರಲಿಲ್ಲ:)) ಮೊನ್ನೆ ಗೆಳತಿಯ ಹತ್ರ ಜಯದೇವನ ಅಷ್ಟಪದಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದ ಊರಿನ್ ಹೆಸ್ರು ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಅಮರಚಿತ್ರ ಕಥೆಯಿಂದ ಅಂದೆ. ಆಗ ಬಿಚ್ಚಿಕೋತು ನೋಡಿ ನಾವಿಬ್ರೂ ಓದಿದ್ ಅಮರಚಿತ್ರಕಥೆ ಟೈಟಲ್ಸ್ ಪಟ್ಟಿ!! ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಪ-ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿದಿದ್ರೆ, ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಿದ್ರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಅಮರಚಿತ್ರಕಥೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ.
ಹಂಸಾನಂದಿಯವ್ರು ಹೇಳಿದ್ ಹಾಗೆ ನಂಗೂ ಯಾಕೋ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಹತ್ತಿರವಾಗ್ಲಿಲ್ಲ - ಮೊದಲು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಓದೋಕೆ ಷುರು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೋ ಏನೊ, ಆ ಕತೆಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡವೇ ಸರಿ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡ್ತಿತ್ತು!
ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳ ’ಪುಸ್ತಕಪ್ರೀತಿ’ಯ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಹೇಳಿರೋ ಮಾತು ನಿಜ. ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಕೈಗೆ ಪುಸ್ತಕ ತಂದಿಟ್ಟು ನಾನೂ ನಿರಾಸೆ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀನಿ:)) ತಪ್ಪು ಅವರದ್ದಲ್ಲ, ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿರೋದು.. ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡ್ಬೇಕು!